Δεν είμαι σίγουρος ποιο είδος Γκότζι Μπέρι φυτέψαμε, αλλά οι μέλισσες φαίνονται να εργάζονται εντατικά στα άνθη του. Δεν ήξερα ότι έχει μελισσοκομικό ενδιαφέρον. Δείχνει να δίνει και νέκταρ και λίγη γύρη. Έμαθα επίσης ότι σε μια επαρχία της Κίνας που ονομάζεται Νινγζιά παράγεται αμιγή ποικιλία μελιού από Γκότζι.

Η γύρη που δίνει το μικρό ροζ άνθος του είναι χρώματος λευκού-μπεζ. Εκτός από μέλισσες ελκύει και βομβίνους.

Το Γκότζι Μπέρι (Goji Berry), γνωστό και ως το μούρο της ευτυχίας, έχει καταγωγή από την Κίνα και την περιοχή του Θιβέτ. Χρησιμοποιείται στην κινεζική ιατρική για τις ευεργετικές του ιδιότητες όσον αφορά την τόνωση της λειτουργίας του ήπατος και των νεφρών. Λέγεται ότι ο φημισμένος Li Qing Yuen που έζησε μέχρι την ηλικία των 252 ετών (1678-1930), κατανάλωνε καθημερινά Γκότζι Μπέρι.

O Li Qing Yuen το 1927 στην κατοικία του Κινέζου στρατηγού Yang Sen

Το χειμώνα ρίχνει τα φύλλα του, είναι πολυετές φυτό με ξυλώδη κορμό και φτάνουν σε ύψος από 1 μέχρι 4 μέτρα. Μπορεί να αναπτυχθεί σε αμμώδη και αργιλώδη εδάφη που είναι θρεπτικά φτωχά, και σε ηλιόλουστους ή ημισκιερούς τόπους.

Το Γκότζι Μπέρι παράγει φρούτα όπως τα μούρα σε έντονο πορτοκαλι-κόκκινο χρώμα και ελλειψοειδές σχήμα 1–3-cm μήκος που είναι πολύ τρυφερά και μαλακά. Μεταξύ άλλων οι Κινέζοι πιστεύουν ότι έχουν ισχυρή αντιγηραντική δράση και το θεωρούν ενισχυτικό της μακροζωίας. Στην αγορά πολύ σπάνια θα βρει κανείς τους καρπούς φρέσκους, μιας και διατίθενται αποξυραμένοι. Γι αυτό όσοι είμαστε περίεργοι να δούμε κατά πόσον όλα αυτά ισχύουν, το φυτεύουμε στην αυλή.

Είναι αναμενόμενο να έχεις απώλειες βασιλισσών μια στο τόσο, πολλές από αυτές, μάλιστα, από δικά σου λάθη και κακούς χειρισμούς. Η βασίλισσα στην αποικία Νο4 είναι νεκρή και λόγω εποχής πρέπει να βιαστούμε ώστε να προλάβει το μελίσσι να οργανωθεί για το ξεχειμώνιασμα. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή.

Η αποικία Νο4 σε καλύτερες εποχές…

Η εν λόγω βασίλισσα γεννήθηκε τον Μάιο του 2015. Εισήχθη στην αποικία Νο4 η οποία είχε αρκετό πληθυσμό που κάλυπτε 7-8 πλαίσια και είχε προηγουμένως μείνει ορφανή. Τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο μεταφέρθηκε διαδοχικά σε καστανιές και βελανιδιές όπου διατηρούσε τον πληθυσμό της και 4 πλαίσια γόνου. Τον Αύγουστο κατέβηκε στον κάμπο για να ξεκουραστεί απ’ τις συνεχόμενες μετακινήσεις και να βρει την απαραίτητη, μετά τις βελανιδιές, γύρη. Σε επιθεώρηση που έγινε στις 10/8 βρέθηκε να έχει 3 πλαίσια γόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα στις 24/8 το μελίσσι παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση… Ο πληθυσμός είχε καταρρεύσει. Με το ζόρι κάλυπτε 1 πλαίσιο. Ουσιαστικά ήταν η βασίλισσα με μερικές μέλισσες εδώ και κει. Ο γόνος κάλυπτε μισό πλαίσιο και η κατάσταση του δεν ήταν καλή.

Κατά την επιθεώρηση της αποικίας.

Στον ανοιχτό γόνο, προνύμφες βρίσκονταν μέσα σε κελιά χωρίς βασιλικό πολτό, μιας και οι εναπομείνασες μέλισσες δεν επαρκούσαν για να τις ταΐσουν, με αποτέλεσμα αυτές να πεθαίνουν και να σαπίζουν στα κελιά. Ο πληθυσμός που είχε απομείνει δεν έφτανε για να τις απομακρύνει. Στον σφραγισμένο γόνο υπήρχαν τρύπες, οι οποίες μας έβαλαν σε σκέψεις για Αμερικάνικη Σηψιγονία χωρίς όμως το τεστ με την οδοντογλυφίδα να βγαίνει θετικό. Μια πολύ σοβαρή ασθένεια των μελισσών. Ο γόνος γενικά ήταν διάσπαρτος, όχι όμως και βαθουλωμένος, δείγμα της ασθένειας. Παρ’ όλα αυτά για παν ενδεχόμενο πήραμε το πλαίσιο γόνου για να το στείλουμε για περαιτέρω ανάλυση στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Προσθέσαμε στην κυψέλη ένα πλαίσιο ψημένου γόνου (γόνου που θα εκκολαφτεί σύντομα) από άλλο μελίσσι ώστε να μην καταρρεύσει η αποικία, η οποία έτσι κι αλλιώς ήταν πολύ στρεσαρισμένη απ’ την κατάσταση.

Το επίμαχο πλαίσιο γόνου.

Θέμα έλλειψης τροφών δεν υπήρχε καθώς το μελίσσι είχε 4 πλαίσια με μέλια και γύρες. Δεν βρέθηκαν νεκρές μέλισσες μέσα ή γύρω απ’ την κυψέλη και καμία άλλη κυψέλη στο μελισσοκομείο δεν παρουσίαζε αυτή την κατάσταση. Η βαρρόα είχε αντιμετωπισθεί τις προηγούμενες, της κατάρρευσης, μέρες  Το τι συνέβη στην αποικία Νο4 ήταν ένα μυστήριο. Και μέσα σε όλα αυτά οι γειτονικές αποικίες αντιλήφθηκαν ότι η Νο4 δεν φυλάσσεται επαρκώς και ότι περιέχει τροφές με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν τις επιθέσεις λεηλασίας. Γι αυτόν το λόγο αλλά και για το φόβο ασθένειας που θα μπορούσε να μεταδοθεί σε ολόκληρο το μελισσοκομείο, απομακρύναμε το βράδυ το μελίσσι σε απόμερη περιοχή, θέτοντας το σε καραντίνα.

Το επόμενο πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν απ’ το Εργαστήριο Μελισσοκομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Προς τιμήν τους, μας απάντησαν αμέσως και μάλιστα ο ίδιος ο καθηγητής, κύριος Ανδρέας Θρασυβούλου. Μας ενημέρωσε ότι στην ανάλυση που έκανε στο δείγμα του γόνου που τους στείλαμε δεν βρέθηκε καμία ασθένεια. Η εμφάνιση του γόνου με τις σάπιες προνύμφες θεωρήθηκε φυσιολογική, μιας και οι μέλισσες δεν τις τάιζαν καλά, με συνέπεια να πεθαίνουν και λόγω του πολύ μικρού πληθυσμού να μην προλαβαίνουν να τις απομακρύνουν απ’ την κυψέλη και να σαπίζουν εκεί. Η αποικία αν αφηνόταν στην τύχη της δεν θα τα κατάφερνε. Αυτό ήταν προφανές. Έτσι μας πρότεινε να προβούμε σε προσθήκη πληθυσμού από άλλες δυνατότερες αποικίες, με πλεόνασμα, ώστε να σωθεί. Τα αίτια που οδήγησαν την αποικία όμως στα όρια της κατάρρευσης δεν έγιναν γνωστά.

Μέλισσα σε άνθος βατομουριάς στον κάμπο της Άρτας κατά τον Αύγουστο.

Αυτό που υποθέτουμε ως πιθανότερη αιτία είναι η δηλητηρίαση από ζιζανιοκτόνο. Την περίοδο της απότομης πτώσης του πληθυσμού ήταν ανθισμένες στον κάμπο οι βατομουριές. Πολλοί καλλιεργητές για να απαλλαγούν από τα βάτα, τα ψεκάζουν, πολλές φορές με παράνομα επικίνδυνα σκευάσματα και ώρες που πετούν οι επικονιαστές. Πιθανότατα οι συλλέκτριες μέλισσες της αποικίας επισκέφτηκαν φυτά τα οποία είχαν ψεκαστεί, δηλητηριάστηκαν και πέθαναν ακαριαία. Δεν πρόλαβαν δηλαδή να γυρίσουν καν στην κυψέλη και γι αυτό δεν βρέθηκαν νεκρές μέλισσες. Είχαν όμως προηγουμένως ενημερώσει τις υπόλοιπες μέλισσες της κυψέλης για την περιοχή που είχαν βρει τροφή, οδηγώντας τες στον θάνατο… Αφού η πρώτη ομάδα συλλεκτριών δεν επέστρεψε στην κυψέλη, στην αποικία υπήρξε ανακατανομή εργασιών. Μια νέα ομάδα συλλεκτριών δημιουργήθηκε για να καλύψει το κενό που άφησαν αυτές που δηλητηριάστηκαν. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι οι οδηγίες που είχαν λάβει από τον χορό των μελισσών για την τοποθεσία με τη διαθέσιμη τροφή ήταν η ίδια παγίδα θανάτου που έπεσαν και οι προηγούμενες…

Μελίσσι μεγάλης δυναμικότητας μπορεί να δώσει πληθυσμό σε αποικίες που κινδυνεύουν.

Για να σωθεί η αποικία έπρεπε να μεταφερθεί πληθυσμός από άλλα μελίσσια. Αν όμως πληθυσμοί από διαφορετικές αποικίες έρθουν σε επαφή, θα αρχίσουν να μονομαχούν. Γι αυτό το λόγο προτείνεται πριν την συνένωση να ψεκαστούν οι μέλισσες με χλιαρό σιρόπι ζάχαρης για να χάσουν το άρωμά τους. Πολλοί βάζουν στο σιρόπι λίγο λεμόνι, τσίπουρο ακόμα και ούζο. Γενικά κάτι που να έχει έντονο άρωμα. Επιλέξαμε 4 πλαίσια, τα ψεκάσαμε και τα βάλαμε στην αποικία Νο4. Την επόμενη μέρα πήγαμε να επιθεωρήσουμε το μελίσσι. Και εκεί ολοκληρώθηκε η άτυχη μοίρα της αποικίας Νο4. Η βασίλισσα ήταν νεκρή και οι εργάτριες είχαν ξεκινήσει να φτιάχνουν βασιλικά κελιά. Για μια στιγμή μου είχε περάσει απ’ το μυαλό να βάλω την βασίλισσα σε κλουβάκι κατά τη διάρκεια της προσθήκης του πληθυσμού, ώστε να μην μπορούν να τη σκοτώσουν. Δύο με τρεις μέρες μετά θα μπορούσα να την απελευθερώσω και οι εργάτριες θα την αποδέχονταν. Δεν το έκανα όμως. Πίστεψα ότι θα πετύχει. Το αποτέλεσμα ήταν οι εργάτριες να περικυκλώσουν την βασίλισσα, την οποία φυσικά δεν αναγνώριζαν και να την σκοτώσουν, προκαλώντας της ασφυξία.

Βασιλικά κελιά που δημιούργησαν οι μέλισσες αφότου δολοφόνησαν την βασίλισσα.

Τώρα είχαμε τις εξής επιλογές. Είτε αφήνουμε τις μέλισσες να βγάλουν μόνες τους βασίλισσα, είτε αγοράζουμε μία από κάποιον βασιλοτρόφο και την εισάγουμε απ’ ευθείας. Ο Σεπτέμβρης όμως είχε ήδη μπει και τα περιθώρια στένευαν. Αν η βασίλισσα δολοφονήθηκε στις 4/9 και χρειάζονται 16 μέρες μέχρι να γεννηθεί η νέα, σημαίνει ότι αν ξεκίνησαν τα βασιλικά κελιά να φτιάχνονται την ίδια ημέρα της απώλειας ή το πολύ την επόμενη, η νέα βασίλισσα αναμένεται να γεννηθεί στις 20 με 21 Σεπτεμβρίου. Μετά χρειάζονται 5-7 μέρες για να γονιμοποιηθεί και να αρχίσει να γεννάει, δηλαδή κατά τα τέλη Σεπτέμβρη. Πολύ αργά για να προετοιμαστεί σωστά το μελίσσι για ξεχειμώνιασμα. Κι απ’ την άλλη τα πλαίσια που είχαμε εισάγει, επειδή δεν είχαμε προβλέψει τέτοια κατάληξη δεν περιείχαν νεαρές, κατάλληλες για βασίλισσες, προνύμφες. Έτσι δεν μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι για την ποιότητα της βασίλισσας που θα προέκυπτε (πόσο καλά είχε ταϊστεί όσο ήταν προνύμφη) η οποία εκτός αυτού, την εποχή που θα έπρεπε να γονιμοποιηθεί θα υπήρχαν ελάχιστοι κηφήνες.

Νέα γονιμοποιημένη βασίλισσα σε κλουβάκι, με συνοδεία λίγων μελισσών. Η μία του άκρη είναι κλεισμένη με ζαχαροζύμαρο. Οι μέλισσες θα το φάνε σε 3-4 μέρες απελευθερώνοντας τη βασίλισσα. Διάστημα ικανό για να προλάβει να εκπέμψει τις φερομόνες της και να γίνει αποδεκτή από τις εργάτριες.

Σήμερα λοιπόν αγόρασα από έναν βασιλοτρόφο μία βασίλισσα, επισκέφτηκα το μελίσσι και χάλασα όλα τα βασιλικά κελιά. Στην συνέχεια έβαλα το κλουβάκι με τη νέα βασίλισσα ανάμεσα σε δύο κεντρικά πλαίσια και το έκλεισα. Μέσα στο κλουβί εκτός απ’ τη βασίλισσα υπάρχουν συνοδεία και μερικές μέλισσες απ’ την παλιά της αποικία για να την ταΐζουν. Οι μέλισσες της κυψέλης δεν μπορούν να τις σκοτώσουν όσο βρίσκονται στο κλουβί, η μία άκρη του οποίου είναι κλεισμένη με ζαχαροζύμαρο. Και όσο η βασίλισσα θα εκπέμπει τις φερομόνες της στην κυψέλη, οι μέλισσες θα τρώνε σιγά σιγά το ζυμάρι και σε τρεις με τέσσερις ημέρες θα ελευθερώσουν την βασίλισσα. Μέχρι τότε θα έχει γίνει αποδεκτή απ’ τον πληθυσμό και θα αρχίσει να γεννάει κατευθείαν. Θα επισκεφτούμε το μελίσσι σε λίγες ημέρες για να δούμε αν όλα τελικά πήγαν καλά.

Τοποθέτηση κλουβιού με νέα βασίλισσα ανάμεσα σε 2 κεντρικά πλαίσια.

Ουσιαστικά δεν καταφέραμε να σώσουμε την αποικία Νο4 αλλά δημιουργήσαμε μία νέα παραφυάδα…

Ανανέωση:
Επιθεώρησα το μελίσσι λίγες μέρες μετά και η βασίλισσα είχε γίνει αποδεκτή.

Το περασμένο έτος σημειώθηκε για πρώτη φορά πτώση- έστω και μικρή- στις απώλειες των μελισσών παγκοσμίως, ο αριθμός των οποίων μειώνεται διαρκώς τις τελευταίες δεκαετίες. Ο εντομολόγος Dennis van Engelsdorp, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Maryland, που είχε πραγματοποιήσει τη σχετική έρευνα, είχε χαρακτηρίσει τα νέα «καλύτερα από ό,τι θα μπορούσαν να είναι»-, παρότι παρουσιαζόταν μείωση 23% του αριθμού των σμηνών μελισσών παγκοσμίως.

Ο συνεργάτης του, Jeff Petis, από την άλλη, σε συνέντευξη του στους New York Times είχε σημειώσει πως, ουσιαστικά, ένας χρόνος δεν αλλάζει κάτι. Όπως φαίνεται είχε δίκιο.

Η νέα έρευνα του van Engelsdorp και των συναδέλφων του αναφέρει πως ποσοστό μεγαλύτερο του 40% των μελισσών παγκοσμίως, πέθανε κατά τον φετινό χρόνο. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας, έως και σήμερα.

Εκείνη, όμως, που παρουσιάζει πραγματικό ενδιαφέρον είναι η σχετική δήλωση του Keith Delaplane, του πανεπιστημίου της Georgia, ο οποίος διασαφήνισε πως «αυτό που βλέπουμε με το πρόβλημα όσον αφορά τις μέλισσες, είναι απλώς μια ηχηρή ειδοποίηση για τα γενικώς άσχημα που συμβαίνουν γενικότερα με τα οικοσυστήματα μας».

Και πρόσθεσε πως «εμείς απλώς τυχαίνει να το παρατηρούμε με τις μέλισσες, επειδή είναι τόσο εύκολο να τις μετρήσεις».

Το υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, από την πλευρά του, επισημαίνει την συμβολή των μελισσών στις καλλιέργειες της χώρας, καθώς εκτιμάται πως προσθέτουν 15 δισεκατομμύρια δολάρια στην συνολική τους αξία. Αντίστοιχα, στην Ευρώπη η αξία εκτιμάται στα 22 δισεκατομμύρια ευρώ και στα 153 δισεκατομμύρια ευρώ παγκοσμίως.

«Αν οι απώλειες των μελισσών παραμείνουν στο 33%», σημειώνει το υπουργείο, «θα μπορούσε να απειληθεί η οικονομική βιωσιμότητα του κλάδου. Οι μέλισσες δεν θα εξαφανιστούν τελείως, αλλά το κόστος της συντήρησης τους θα αυξανόταν και τα αυξημένα κόστη θα έφταναν, τελικώς, στους καταναλωτές μέσα από υψηλότερες τιμές προϊόντων. Τώρα είναι ο καιρός για την έρευνα στην ουσία των αιτιών και της αντιμετώπισης, πριν συντελεστεί μια γεωργική κρίση».

Εξάλλου, έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει πως από τα 1.965 είδη μελισσών στην Ευρώπη, το 9.2% αντιμετωπίζει κίνδυνο αφανισμού, μόλις 12.6% εμφάνιζε σταθερότητα και- εξίσου αρνητική επίδοση- το 0.7% εμφάνισε αύξηση.

Με τoν αρμόδιο Επίτροπο για το Περιβάλλον, τις Θαλάσσιες Υποθέσεις και την Αλιεία, Karmenu Vella, να χαρακτηρίζει τα ευρήματα της έρευνας «βαθιά ανησυχητικά».

«Η ποιότητα της ζωής μας και του μέλλοντος μας», σημείωσε, «εξαρτάται από τις πολλές υπηρεσίες τις οποίες η φύση μας παρέχει δωρεάν. Εάν δεν εντοπίσουμε τους λόγους πίσω από αυτή τη μείωση των μελισσών και δράσουμε επειγόντως για να τη σταματήσουμε, θα μπορούσαμε να πληρώσουμε ένα πραγματικά βαρύ τίμημα».

Η ακριβής αιτία της υψηλής θνησιμότητας των μελισσών παγκοσμίως δεν έχει διασαφηνιστεί, με μια ένα ευρύ σύνολο παραγόντων να καταδεικνύεται, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει την αυξημένη χρήση φυτοφαρμάκων, τις ακραίες καιρικές συνθήκες, την αύξηση ασθενειών και την συμβολή παρασίτων, καθώς και τις επιπλοκές και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μέλισσες όσον αφορά τη σίτιση τους.

πηγές: Washington Post, The Guardian, Bee Informed

Ερευνητές σχεδιάζουν να τοποθετήσουν πλακέτες Intel Edison σε κυψέλες μελισσών σε όλον τον πλανήτη για να παρακολουθούν τις κινήσεις τους. Οι μέλισσες θα φορούν μικροσκοπικές ετικέτες RFID, ενώ οι μικρές πλακέτες Intel Edison θα λειτουργούν ως κόμβοι ελέγχου, οι οποίοι θα συλλέγουν τα δεδομένα από τις διερχόμενες μέλισσες.

Η έρευνα θα χρησιμοποιηθεί για να προστατευθούν οι μέλισσες, οι οποίες επικονιάζουν το ένα τρίτο των φυτών, από τα οποία προέρχεται η αντίστοιχη ποσότητα των τροφίμων για τους ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι αισθητήρες λειτουργούν με τρόπο παρόμοιο με εκείνον μιας ηλεκτρονικής ετικέτας (e-tag), ενός οχήματος, καταγράφοντας το χρόνο διέλευσης του εντόμου, ο οποίος σημειώνεται μέσω της πλακέτας Intel Edison, στο σημείο ελέγχου. Τα δεδομένα που καταγράφονται από την ετικέτα RFID, συνδυάζονται με άλλα στοιχεία που συλλέγονται από μια σειρά περιβαλλοντικών αισθητήρων, οι οποίοι είναι επίσης ενσωματωμένοι στην πλακέτα Intel Edison.

Με αυτόν τον τρόπο, παρέχονται πολύτιμα δεδομένα στους μελισσοκόμους, στους παραγωγούς μελιού, αλλά και σε άλλους ενδιαφερόμενους αποδέκτες, όπως είναι π.χ. βιομηχανικοί ή κυβερνητικοί φορείς.

Ο δρόμος της μέλισσας

Αυτές οι πληροφορίες θα μας ενημερώνουν και θα μας διαφωτίζουν γύρω από τις μεθόδους προστασίας του πληθυσμού των μελισσών. Μία από τις πιο εντυπωσιακές εφαρμογές του συγκεκριμένου project είναι η οπτικοποίηση των μετακινήσεων των μελισσών σε τρισδιάστατες απεικονίσεις, πάνω στον παγκόσμιο χάρτη.

Το περιβάλλον Intel Edison αποτελείται από μικροσκοπικές υπολογιστικές πλακέτες σε μέγεθος γραμματοσήμου, οι οποίες συμπυκνώνουν όλες τις βασικές λειτουργίες ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, σε απίστευτα μικρό μέγεθος. Η πλακέτα ενσωματώνει δυνατότητες ασύρματης δικτύωσης, μπορεί να «κουβαλάει» διαφορετικούς αισθητήρες και άλλα computing modules, αλλά και να προγραμματιστεί, έτσι ώστε να εξυπηρετήσει αναρίθμητες εφαρμογές, στο πλαίσιο τεχνολογιών Internet Of Things (IoT), όπου κάθε αντικείμενο του φυσικού κόσμου, μπορεί να καταστεί κόμβος στο Internet, με τη δική του, μοναδική, διεύθυνση IP.

Η έρευνα ανακοινώθηκε σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία Επιστημών της Αυστραλίας. Περισσότερα μπορείτε να μάθετε στην διεύθυνση csiro.au

πηγή: Βήμα Science

Σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση κάποιων επιπλοκών της παχυσαρκίας φαίνεται να έχει, σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Αθήνας, το μέλι! Κι αυτό γιατί η κατανάλωση 15 gr μελιού την ημέρα έχει ευεργετική επίδραση στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης συγκριτικά με γλυκαντικές ουσίες με την ίδια περιεκτικότητα σε γλυκόζη.

Τα ευρήματα της εξάμηνης αυτής μελέτης έδειξαν ότι η καθημερινή κατανάλωση μελιού ίσως να καθυστερεί ή να προλαμβάνει την ανάπτυξη της αντίστασης στην ινσουλίνη, τη διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη και την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε παχύσαρκα κορίτσια», ανέφερε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, αν. καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνη του Τμήματος Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία».

Στη μελέτη, την οποία πραγματοποίησε το Τμήμα Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και παρουσιάστηκε στο 41ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, συμμετείχαν 30 υγιή παχύσαρκα κορίτσια μέσης ηλικίας 11,5 χρόνων, με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από τη 90ή θέση.

Στόχος της μελέτης, όπως διευκρίνισε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, ήταν να εξεταστεί επιστημονικά η επίδραση που έχει το μέλι συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης σε παχύσαρκα παιδιά.

Φάρμακο το μέλι

Το μέλι είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων για τις διαιτητικές, βιολογικές και φαρμακευτικές του ιδιότητες. Η θερμιδική, αντιβακτηριδιακή αλλά και αντιοξειδωτική του δράση το κατατάσσει σε μια από τις σημαντικότερες γλυκαντικές ουσίες που φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα αποτελέσματα διαφόρων παρεμβατικών μελετών σε ενήλικες έδειξαν ότι το μέλι έχει μικρότερη επίδραση στην αύξηση της γλυκόζης πλάσματος και ινσουλίνης ορού, ενώ επιπρόσθετα έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση. Τα ζάχαρα του μελιού συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη εμπορίου παρουσιάζουν την εξής διαφορά, η οποία είναι πάρα πολύ σημαντική για την υγεία:

Η φρουκτόζη του μελιού απορροφάται στο αίμα με ενεργητική απορρόφηση, δηλαδή μεταφορείς που βρίσκονται στην επιφάνεια των κυττάρων των λαχνών του εντερικού σωλήνα συλλαμβάνουν τα μόρια φρουκτόζης και τα μεταφέρουν μέσα στα κύτταρα. Ετσι η ταχύτητα απορρόφησης της φρουκτόζης καθορίζεται από τη διαθεσιμότητα του χημικού μεταφορέα, γίνεται με βραδύτερο ρυθμό και δεν προκαλεί υπερέκκριση ινσουλίνης.

Αντίθετα η απορρόφηση της κοινής ζάχαρης μετά την πέψη της γίνεται μέσω ώσμωσης. Ετσι η γλυκόζη εισέρχεται με ταχύτητα και υψηλή συγκέντρωση στο αίμα και προκαλεί την άμεση παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.

πηγή: Ελευθεροτυπία

Σχεδόν το ένα τέταρτο των αγριομελισσών της Ευρώπης απειλούνται με εξαφάνιση, κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της εντατικοποίησης της γεωργίας που οδηγεί στην καταστροφή του φυσικού τους περιβάλλοντος, προειδοποίησε σήμερα η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης και των Φυσικών Πόρων (IUCN).

Τα 16 από τα 68 είδη αγριομελισσών της Ευρώπης κινδυνεύουν, γεγονός που απειλεί την επικονίαση των καλλιεργειών. Οι ειδικοί επιστήμονες IUCN ετοιμάζουν μια παγκόσμια μελέτη για τις αγριομέλισσες, την ώρα που οι “πρώτες εξαδέλφες” τους, οι μέλισσες, βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο καθώς ο αριθμός τους μειώνεται δραματικά λόγω ασθενειών.

“Από τα πέντε σημαντικότερα έντομα που γονιμοποιούν τα φυτά μεταφέροντας τη γύρη τους, τα τρία είναι είδη αγριομελισσών” τόνισε η IUCN στην οποία μετέχουν κυβερνήσεις κρατών, επιστήμονες και οργανώσεις περιβαλλοντικής προστασίας. Από τα ευρωπαϊκά είδη, ο πληθυσμός των μισών συρρικνώνεται και μόνο το 13% εξ αυτών αυξάνεται.

Οι αγριομέλισσες —ή μπούμπουρες— είναι μεγαλύτερες από τις μέλισσες με τις οποίες συχνά μοιάζουν πολύ καθώς φέρουν κίτρινες και μαύρες ρίγες. Ζουν σε μικρότερες κοινωνίες, μέχρι 200 έντομα. Ορισμένα είδη εκτρέφονται σε ειδικές κυψέλες για να γονιμοποιούν τομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες στα θερμοκήπια.

“Η κλιματική αλλαγή, η εντατικοποίηση της γεωργίας και οι αλλαγές στη χρήση των γεωργικών εκτάσεων είναι οι βασικές απειλές” για τους μπούμπουρες, προειδοποιεί η Ένωση.

“Ανησυχούμε πολύ για τα στοιχεία αυτά. Ένα τόσο μεγάλο ποσοστό απειλούμενων αγριομελισσών μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην παραγωγή τροφίμων”, δήλωσε η ειδική στον τομέα της βιοποικιλότητας Άνα Νιέτο σε ανακοίνωσή της. Προκειμένου να αντιστραφεί αυτή η τάση η Νιέτο τονίζει ότι θα πρέπει να προστατευθούν τα είδη και το φυσικό τους περιβάλλον, να αποκατασταθούν τα οικοσυστήματα και να προωθηθούν γεωργικές πρακτικές που θα ευνοούν τη βιοποικιλότητα.

Η μελέτη της IUCN δεν αναφέρει την πιθανότητα μετάδοσης των ασθενειών των μελισσών στις αγριομέλισσες. “Γενικά, δεν γνωρίζουμε πολλά για τις ασθένειές τους”, είπε ο Στιούαρτ Ρόμπερτς, ένα μέλος της Ένωσης. “Ορισμένα από τα απειλούμενα είδη ζουν απομονωμένα στις Άλπεις ή στην Αρκτική. Σε αυτά τα μέρη είναι ουσιαστικά μηδενική η πιθανότητα να προσβληθούν από ασθένειες των μελισσών”, διευκρίνισε.

Το ευκολότερο και πιο γρήγορο, ίσως, γλυκό. Γνωστό και ως μωσαϊκό αλλά και σαλάμι σοκολάτας. Το αγαπημένο όλων των παιδιών αλλά και των παιδιών που μεγάλωσαν….

Χρόνος Εκτέλεσης 10 λεπτά

Μερίδες 8

Δυσκολία Πολύ εύκολο

 

Συστατικά:
1 πακέτο μπισκότα πτι-μπερ
40 γρ. κακάο
170 γρ. βούτυρο
30 γρ. ζάχαρη άχνη
30 γρ. γάλα εβαπορέ
70 γρ. μέλι
70 γρ. καρύδια σπασμένα

Εκτέλεση:
Λιώνουμε το βούτυρο και σε ένα μπολ ανακατεύουμε το κακάο, τη ζάχαρη άχνη και το γάλα εβαπορέ. Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το μέλι. Όταν ομογενοποιηθούν, προσθέτουμε τα σπασμένα μπισκότα πτι-μπερ και τα σπασμένα καρύδια. Απλώνουμε το μείγμα σε μία λαδόκολλα και το τυλίγουμε ώστε να έχει κυλινδρικό σχήμα. Αποθηκεύουμε στην κατάψυξη και μετά από 2-3 ώρες μπορούμε να σερβίρουμε.

* Το Ορεινό Μέλι συνιστά να μη μαγειρεύετε θερμαίνοντας το μέλι σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 45-50 °C γιατί έτσι χάνονται όλα του τα θρεπτικά συστατικά. *

Το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου οι μελιτοεκκρίσεις της βελανιδιάς στα όρη του Βάλτου, στις πλαγιές της Πίνδου, σταμάτησαν. Είχε έρθει η ώρα να μετακινηθούμε προς περιοχές με γυρεοδοτικά φυτά, μιας και στα δάση με βελανιδιές η γύρη συνήθως δεν επαρκεί. Πήραμε την απόφαση να κατεβούμε στον κάμπο της Άρτας και να παραμείνουμε εκεί μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη για… ξεκούραση.

Ο Αύγουστος για τις περισσότερες περιοχές είναι μια νεκρή περίοδος από άποψη ανθοφοριών. Στον κάμπο όμως όλο και κάτι υπάρχει και ειδικά από γύρη το οποίο είναι και το ζητούμενο έπειτα από 1 μήνα στις βελανιδιές. Απ’ την άλλη, τα μελίσσια απ’ τον Μάρτιο δουλεύουν ασταμάτητα πηγαίνοντας απ’ τη μία ανθοφορία στην άλλη, οπότε αυτή είναι μια περίοδος ξεκούρασης ώστε τους μήνες του φθινοπώρου, όπου θα συλλέξουν και το μέλι με το οποίο θα ξεχειμωνιάσουν, να μπουν πιο “φρέσκα”. Το καλοκαίρι όμως έχει κάποιες ιδιαιτερότητες…

Ο καλλιέργειες το καλοκαίρι και στην προκειμένη περίπτωση οι πορτοκαλιές, χρειάζονται πότισμα. Το πότισμα στον κάμπο της Άρτας γίνεται με αυλάκια τα οποία διαχέουν το νερό του Αράχθου μέσα στα κτήματα. Το πότισμα γίνεται συνήθως 1 φορά το μήνα για κάθε μήνα του καλοκαιριού πλημμυρίζοντας ουσιαστικά όλο το περβόλι. Για παν ενδεχόμενο σηκώσαμε τις κυψέλες λίγο ψηλότερα.

Το νερό μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνο ειδικά με τον διάτρητο πάτο που χρησιμοποιούμε στις κυψέλες. Κατά το πρώτο πότισμα του καλοκαιριού δίνουμε λιγότερο νερό ενώ στα επόμενα περισσότερο και με ένα φτυάρι οδηγούμε το νερό και προς τα στεγνά μέρη ώστε να μαλακώσει το χώμα το οποίο σε 24 με 36 ώρες απορροφά όλο αυτό το νερό. Κατά τη διάρκεια του ποτίσματος αλλά και μετά δεν παρατηρήσαμε πνιγμένες μέλισσες και δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα με τα μελίσσια.

Μαζί με τα ποτίσματα γίνεται και η λίπανση με κοπριά την οποία λιώνουν οι περιβολάρηδες, καθώς κυλάει το νερό στο αυλάκι. Πολλά κτήματα πλέον δεν ποτίζονται με το παραδοσιακό τρόπο των αυλακιών αλλά με λάστιχα.

Αυλάκι που μεταφέρει το νερό από τον Άραχθο ποταμό προς τις καλλιέργειες του κάμπου της Άρτας. Το νερό αυτό ξεκινά από τις κορυφές της βόρειας Πίνδου και έπειτα από μια πορεία 110 χιλιομέτρων και αφού πρώτα περάσει από ξακουστά γεφύρια όπως της Άρτας αλλά και της Πλάκας καταλήγει στον Αμβρακικό κόπλο.

Η πορεία αυτή του ποταμού είναι πολύ σημαντική για την βιοποικιλότητα της περιοχής καθώς το νερό μεταφέρει χρήσιμα για το έδαφος συστατικά από τα ορεινά.

Οι κότες φυσικά δεν χάνουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τέτοιες καταστάσεις. Το νερό βγάζει απ’ τις φωλιές τους και φέρνει στην επιφάνεια πολλούς και εξαιρετικούς μεζέδες όπως σκουλικάκια και σπόρους.

Οι βασίλισσες την περίοδο αυτή κόβουν τον ρυθμό που γεννούν και έτσι πέφτουν λίγο οι πληθυσμοί. Τα μελίσσια πάντως έχουν συλλέξει και αποθηκεύσει γύρες στα πλαίσια. Θα παραμείνουμε εδώ μέχρι και τα μέσα περίπου του Σεπτέμβρη. Εποχή κατά την οποία θα μετακινηθούμε στα ορεινά για ρείκι και κουμαριά. Μέχρι τότε θα παρακολουθούμε τους πληθυσμούς των μελισσιών και θα προετοιμαστούμε για τις πολύ σημαντικές φθινοπωρινές ανθοφορίες.

Παραδοσιακό γλυκό του Μαρόκου που σερβίρεται σε γάμους και αρραβώνες, από τον Στέλιο Παρλιάρο.

Χρόνος Εκτέλεσης 10 λεπτά

Μερίδες –

Δυσκολία Πολύ εύκολο

 

Συστατικά:
1 κιλό μέλι
1 κ.σ.  αποξηραμένα βρώσιμα ροδοπέταλα
1 κ.γ. κανέλα
¼ κ.γ. πιπέρι φρεσκοτριμμένο
¼ κ.γ. γαρίφαλο σε σκόνη
1 πρέζα σαφράν (κρόκος Κοζάνης)

Εκτέλεση:
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε όλα τα υλικά και τα τοποθετούμε στη φωτιά. Ανακατεύουμε καλά μέχρι να ζεσταθεί το μέλι προσέχοντας να μην ξεπεράσει η θερμοκρασία τους 45ο C. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και γεμίζουμε σε βάζα. Σερβίρουμε ως κέρασμα σε πιατάκια μαζί με σουσάμι και αμύγδαλα.

* Το Ορεινό Μέλι συνιστά να μη μαγειρεύετε θερμαίνοντας το μέλι σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 45-50 °C γιατί έτσι χάνονται όλα του τα θρεπτικά συστατικά. *

πηγή: steliosparliaros.gr

Ο Louis Masai εργάζεται πάνω στην οπτική των ανθρώπων ως ζώων, μέσα από τη δημιουργία πινάκων ζωγραφικής με ανθρωπόμορφα ζώα τα οποία επενδύει με συναισθήματα, συμπεριφορές και τα παρελκόμενα του σύγχρονου κόσμου.

«Στις ανθρωπομιμήσεις μου, προκαλώ τον τρόπο που ο θεατής διαχειρίζεται την ίδια του τη φύση ταυτόχρονα με τον αγώνα επιβίωσης του βασιλείου των ζώων».

Ο Masai δεν αρκείται στον καμβά και συχνά ζωγραφίζει στους δρόμους. Ταυτόχρονα, στο studio του εργάζεται και με ανακυκλωμένα υλικά, από έπιπλα μέχρι Βικτωριανές φωτογραφίες.

Έχοντας περάσει 6 χρόνια ζωγραφίζοντας στην Cornwall, o Luis αποφάσισε ότι ήταν αρκετά. Μετακόμισε στο Λονδίνο και έκτοτε έχει βραβευτεί πάνω από 20 φορές.

Έχει συμμετάσχει και στο project “Save the bees”.

πηγή: Μελίαμα