Loading

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΑΣ

Ως νομάδες μελισσοκόμοι της Πίνδου, μετακινούμε τα μελίσσια μας ανάλογα με την εποχή και την ανθοφορία. Η Πίνδος άλλωστε ήταν ανέκαθεν αρχέγονη εστία νομαδισμού και όπως οι πρόγονοί μας, τσοπαναραίοι μετακινούσαν τα κοπάδια τους απ' τα ορεινά στα χειμαδιά, έτσι και εμείς ακολουθούμε τις μέλισσες σε ένα ατέρμονο ταξίδι αναζήτησης τροφής.

ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΠΟΥΡΝΑΡΙΟΥ

Στις πλαγιές του Κορφοβουνίου, γύρω απ' τη λίμνη Πουρναρίου και σε υψόμετρο 400 μέτρων συλλέγουμε το μέλι κουμαριάς κατά τους φθινόπωρινούς μήνες. Ένα σπάνιο και πολύ ιδιαίτερο μέλι με χαρακτηριστική υπόπικρη γεύση, σκουροχάλκινο χρώμα και αρωματικές νότες πικρής καραμέλας.

ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΒΕΛΑΝΙΔΟΔΑΣΗ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ

Στα μέσα του καλοκαιριού μεταφέρουμε τα μελίσσια μας στα πυκνά βελανιδόδαση των Ορέων του Βάλτου, στη νότια Πίνδο και σε υψόμετρο 600-700 μέτρων, για τις μελιτώδεις εκκρίσεις της βελανιδιάς. Από την βελανιδιά προκύπτει ένα πολύ σκοτεινό, σχεδόν μαύρο, παχύρρευστο μέλι, πολύ υψηλής θρεπτικής αξίας.

ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΡΑΧΘΟΥ

Στις αρχές του καλοκαιριού, οι νέες παραφυάδες μας μεταφέρονται στις βουνοπλαγιές γύρω από τον ποταμό Άραχθο, σε υψόμετρο 500 μέτρων, όπου ευδοκιμούν μεγάλα καστανοδάση. Η καστανιά θεωρείται απ’ τα σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτά καθώς δίνει μια απ' τις καλύτερες ποιοτικά γύρες, που βοηθάει τα μελίσσια να αναπτυχθούν. Κάποιες χρονιές καταφέρνουμε και συλλέγουμε και το σπάνιο μέλι της.

ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΞΗΡΟΒΟΥΝΙ

Προς το τέλος της άνοιξης στις ανθισμένες πλαγιές του Ξηροβουνίου, που ορθώνεται ανάμεσα στους ποταμούς Λούρο και Άραχθο, συλλέγουμε το ανοιξιάτικο ανθόμελο από μια πανδαισία αγριολούλουδων και αγριοβοτάνων που φύονται στην περιοχή όπως η ασφάκα το παλιούρι και η ρίγανη.

ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΠΙΝΔΟΥ

Στις αρχές της άνοιξης μεταφέρουμε τα μελίσσια στον ορεινό όγκο του Μακρυνόρους, που αναπτύσσεται στα ανατολικά παράλια του Αμβρακικού κόλπου σε υψόμετρο 400-500 μέτρων, για το ανοιξιάτικο ρείκι. Το μέλι που παράγεται απ’ το φυτό αυτό, είναι κοκκινωπό, γλυκό με ξεχωριστό άρωμα, ενώ δίνει και εξαιρετικής ποιότητας γύρη.

ΣΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Στο μεταίχμιο άνοιξης και καλοκαιριού, επιλέγουμε και μεταφέρουμε τα δυνατότερα μελίσσια μας, στο όρος Κοκκινόλακος, στην Ελάτη Άρτας, σε υψόμετρο 800 μέτρων, για τη µελιτοφορία της ελάτης. Εκεί συναντώνται τα δάση των παραμεσογειακών κωνοφόρων, όπως της υβριδογενούς ελάτης και όταν ο καιρός το επιτρέπει παράγεται το περίφημο κόκκινο μέλι ελάτης.

ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΣΤΩΝ

Ουσιαστικά από εδώ ξεκίνησαν όλα. Σε ένα απίστευτο οδοιπορικό που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στο blog μας. Η ιστορία μας χωρίζεται σε δύο περιόδους, ορόσημο της οποίας αποτελεί εκείνος ο χειμώνας στη λίμνη των Κρεμαστών.

ΣΤΑ ΟΡΗ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ

Στις αχρές του καλοκαιριού, ένα μέρος των μελισσιών μας, μεταφέρεται στα Όρη του Βάλτου, σε υψόμετρο 500 μέτρων, σε μια περιοχή με ιδιαίτερα πλούσια χλωρίδα όπου ευδοκιμούν η σουρούπα, η λαδανιά αλλά και άλλα αγριολούλουδα.

ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ

Στα ορεινά δάση της Πίνδου σε υψόμετρο 600 μέτρων, σε μια περιοχή που συμπεριλαμβάνεται στο Δίκτυο NATURA 2000, μακριά από καλλιέργειες, συλλέγουμε γύρη, από μια πανδαισία γυρεοδοτικών φυτών, αλλά και πρόπολη από μία ρητίνη που εκκρίνει η λαδανιά.

ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΒΩΒΟΥ

Στις αρχές του φθινοπώρου στις όχθες του ποταμού Βωβού, ανάμεσα σε δύο κατάφυτες πλαγιές, μεταφερόμαστε για τις ανθοφορίες της ακονιζιάς, του κισσού και της σουσούρας. Εδώ τα μελίσσια μας προετοιμάζονται για το ξεχειμώνιασμα.

ΣΤΟΥΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

Στην καρδιά της άνοιξης όταν ανθίζει η πορτοκαλιά, τα μελίσσια που έχουν παραμείνει στον κάμπο επωφελούνται από την πλούσια ανθοφορία της. Από την πορτοκαλιά προκύπτει ένα πολύ αρωματικό και ανοιχτόχρωμο μέλι γεμάτο από την γεύση των εσπεριδοειδών, το οποίο φημίζεται για την αγχολυτική και καταπραϋντική του δράση.

ΤΟ ΞΕΧΕΙΜΩΝΙΑΣΜΑ

Κατά το τέλος του φθινοπώρου κατεβάζουμε τα μελίσσια στα χειμαδιά, στα πεδινά της Άρτας, για να ξεχειμωνιάσουν, μιας και ο χειμώνας εκεί είναι πιο ήπιος. Στην περιοχή αυτή, που εκτείνεται απ' το γεφύρι της Άρτας μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο, διατηρούμε και ένα σταθερό μελισσοκομείο απ' το οποίο παράγουμε τις βασίλισσες μας.