Οι μέλισσες φρουροί εξασφαλίζουν την υπεράσπιση του σμήνους. Θα τις συναντήσουμε συνήθως στην είσοδο της κυψέλης εποπτεύοντας τις κινήσεις των άλλων μελισσών. Η μέση ηλικία τους κυμαίνεται μεταξύ 12 και 25 ημερών. Καθώς πλησιάζει ένας πιθανός κίνδυνος οι φρουροί εξέρχονται από την είσοδο εμποδίζοντας τον εχθρό να εισέλθει. Επίσης εκκρίνουν φερομόνες συναγερμού και επιθετικότητας διεγείροντας έτσι τις υπόλοιπες μέλισσες στρατιώτες που βρίσκονται στο εσωτερικό της κυψέλης.

Το καλοκαίρι με τις ζέστες, όπως και όλα τα υπόλοιπα όντα, έτσι και οι μέλισσες έχουν ανάγκη για νερό. Συνήθως ταξιδεύουν πολύ μεγάλες αποστάσεις για να βρουν νερό, με αποτέλεσμα να χάνονται αλλά και να πεθαίνουν στους αγρούς από την κούραση και τη ζέστη. Οι μέλισσες που ζουν σε κοινωνικές ομάδες δεν χρειάζονται το νερό μόνο για να ξεδιψάσουν, αλλά το μεταφέρουν στις κυψέλες τους για να τις δροσίσουν με μια διαδικασία που θυμίζει… κλιματιστικό!

Οι άγριες μέλισσες, πολλές απ’ τις οποίες ζουν μοναχικά, δεν έχουν το μελισσοκόμο να τις φροντίζει και έτσι η ζωή τους είναι πιο δύσκολη. Μπορούμε να τις βοηθήσουμε τοποθετώντας μια ποτίστρα στον κήπο μας ή το μπαλκόνι μας, βάζοντας μερικές πετρούλες μέσα ώστε να μην πνίγονται. Δεν στοιχίζει τίποτα και η βοήθεια που προσφέρει είναι πολύ σημαντική. Οι μέλισσες αφού ξεδιψάσουν θα συνεχίσουν το έργο της επικονίασης απ’ το οποίο η διατροφή μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό. Μην τις ξεχνάτε.

Οι μέλισσες είναι εκπληκτικά πλάσματα και μας προσφέρουν πολλά περισσότερα απ’ το μέλι. Είναι οι μεγαλύτεροι επικονιαστές στην φύση, βοηθώντας στην παραγωγή τουλάχιστον του 1/3 των τροφών που καταναλώνουμε. Αυτό το βίντεο φτιάχτηκε από την Taylorstea ως φόρος τιμής για όσα μας προσφέρουν.

Ένα εκπληκτικό βίντεο σε super slow motion του David Coiffier, που δείχνει τις κινήσεις της μέλισσας εν ώρα εργασίας.

BEESNESS (a 2000fps slomo macro film about bees at work) – Image of the week #18 from David Coiffier on Vimeo.

Σε περισσότερες από τις μισές χώρες της Ευρώπης δεν υπάρχουν πλέον αρκετές μέλισσες για να επικονιάσουν τα φυτά, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η αναπαραγωγή των τελευταίων, σύμφωνα με μια νέα έρευνα.

Το πρόβλημα φαίνεται πως αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στην επέκταση των φυτικών βιοκαυσίμων, τα οποία έχουν αυξήσει τη ζήτηση για περισσότερες επικονιάσεις και συνεπώς περισσότερες μέλισσες.

Η έλλειψη μελισσών είναι εντονότερη στη Βρετανία, καθώς η προσφορά μελισσών καλύπτει κάτω από το 25% της ζήτησης. Η Ελλάδα, προς το παρόν, δεν ανήκει στην κατηγορία των προβληματικών χωρών, καθώς εμφανίζεται η προσφορά των μελισσών να καλύπτει πάνω από το 90% της σχετικής ζήτησης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ. Tom Breeze του πανεπιστημίου του Ρέντινγκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “PLoS One”, επισημαίνουν ότι σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης παρατηρείται μια κάμψη στους πληθυσμούς των μελισσών τα τελευταία χρόνια λόγω της χρήσης εντομοκτόνων και διαφόρων ασθενειών. Έτσι, μεταξύ 2005- 2010 σε 41 ευρωπαϊκές χώρες οι αποικίες των μελισσών εκτιμάται ότι αυξήθηκαν κατά 7%. Την ίδια περίοδο ωστόσο, αυξήθηκε σχεδόν κατά το ένα τρίτο η συνολική έκταση που αφορά καλλιέργειες βιοκαυσίμων, όπως π.χ. της ελαιοκράμβης, ηλιοτρόπιων και σόγιας.

Ο Breeze έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ελλάδα, όπου «ενώ το 2005 υπήρχαν μόνο λίγες εκατοντάδες εκτάρια (σ.σ. ένα εκτάριο= δέκα στρέμματα) ελαιοκράμβης, έκτοτε οι σχετικές καλλιέργειες έχουν σημειώσει εκρηκτική ανάπτυξη λόγω των σχετικών επιδοτήσεων για βιοκαύσιμα».

Σήμερα στην Ευρώπη εκτιμάται ότι «λείπουν» 13,4 εκατ. αποικίες μελισσών ή περίπου επτά δισεκατομμύρια μέλισσες. Το έλλειμμα αυτό καλύπτουν, σε ένα βαθμό, άλλα έντομα που έχουν αναλάβει το έργο της επικονίασης των φυτών.

Ήδη στην Ευρώπη έχουν ληφθεί ορισμένα μέτρα προστασίας των μελισσών, όπως το μορατόριουμ στη χρήση εντομοκτόνων με νεο-νικοτινοειδή. Από την άλλη, η ΕΕ έχει θέσει ως στόχο το 10% των μεταφορικών καυσίμων της να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (όπως τα βιοκαύσιμα) έως το 2020, με αποτέλεσμα οι Ευρωπαίοι αγρότες να έχουν κίνητρο να στραφούν στις «ενεργειακές» καλλιέργειες- όμως θα πρέπει να υπάρχουν και τα ανάλογα έντομα για την ομαλή αναπαραγωγή αυτών των φυτών.

Πηγή: BBC με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μία αποικία μελισσών που ανήκει στην Ιταλική φυλή βρέθηκε σε ένα τροπικό νησί του Ειρηνικού. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε να γίνει η τράπεζα των μελισσών του μέλλοντος. Η εγκαταλελειμμένη αποικία ανακαλύφθηκε στο νησί Νιούε, που βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό 2100 χλμ βορειοανατολικά της Νέας Ζηλανδίας, πριν από 16 χρόνια και πιστεύεται ότι ζει εκεί εδώ και 30 χρόνια.

Επιθεωρώντας μέλισσες στο τροπικό νησί Νιούε, στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ο Νεοζηλανδός μελισσοκόμος Andrew Corey δήλωσε ότι οι μέλισσες ήταν απαλλαγμένες από σημαντικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης και της καταστροφικής βαρρόα. Ο Corey είπε επίσης ότι οι ήρεμες αυτές μέλισσες θα μπορούσαν να σώσουν τη μελισσοκομία. «Το νησί μπορεί να λειτουργήσει σαν καραντίνα. Μια τράπεζα μελισσών παρόμοια με την τράπεζα σπόρων στην Ισλανδία.»

Το άκαρι βαρρόα παρασιτεί τις προνύμφες αλλά και τις ενήλικες μέλισσες, προκαλώντας τους προβλήματα τα οποία μπορούν να οδηγήσουν στην ολοκληρωτική κατάρρευση μιας αποικίας. Ξεκίνησε από την Ασία και σιγά σιγά εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Ελλάδα έφτασε το 1978. Μέχρι πρόσφατα τα μόνα μέρη στον πλανήτη που δεν είχε παρατηρηθεί το άκαρι ήταν κάποια απομονωμένα νησιά, αλλά και η Αυστραλία στην οποία όμως βρέθηκε το 2007 στα βόρεια ανατολικά παράλια της ηπείρου.

Ακτές της νήσου Νιούε, γνωστής και ως ο Βράχος της Πολυνησίας στην οποία βρέθηκε εγκαταλελειμμένη αποικία μελισσών “καθαρή” από βαρρόα.

«Όταν το άκαρι έφτασε στη Νέα Ζηλανδία νομίζαμε ότι οι μέλισσες θα αφανιστούν. Τα πρώτα χρόνια περίπου το 25% των μελισσών χάθηκαν από το άκαρι, αλλά με τον καιρό οι μέλισσες προσπάθησαν να το αντιμετωπίσουν και περιόρισαν την απώλεια σε ένα 5-10% του πληθυσμού.» Μας λέει ο Corey.

Το νησί Νιούε είναι το μεγαλύτερο κοραλλιογενές νησί στον κόσμο με έκταση 260 τετρ. χλμ. Με τη Νέα Ζηλανδία έχει καθεστώς ελεύθερης σχέσης, από το 1901. Το 2003, το Νιούε έγινε το πρώτο κράτος στον κόσμο με δωρεάν και ανοιχτό ασύρματο δίκτυο ίντερνετ για όλη τη χώρα από τον οργανισμό Κοινότητα Χρηστών Ίντερνετ του Νιούε που ιδρύθηκε το 1999.

πηγή: abc.net

Έχει διαπιστωθεί ότι 10 μόνο γιαπωνέζικες σφίγγες μπορεί μέσα σε 15 λεπτά να εξολοθρεύσουν μια ολόκληρη αποικία, μια κυψέλη από 15.000 μέλισσες. Είναι μεγάλες με πανίσχυρα σαγόνια, έχουν σκληρό εξωσκελετό, που το κεντρί της μικρής μέλισσας δεν μπορεί να διαπεράσει, και είναι πλασμένες να εξολοθρεύουν.

Οι μέλισσες όμως έχουν μία τεχνική. Συνήθως οι γιαπωνέζικες σφίγγες στέλνουν μια σφίγγα- ανιχνευτή να εντοπίσει μια κυψέλη από μέλισσες. Όταν την εντοπίσει, ειδοποιεί τις υπόλοιπες και τότε αρχίζει η σφαγή. Οι μέλισσες μόλις δουν τον ανιχνευτή πρέπει με κάθε τρόπο να μην τον αφήσουν να επιστρέψει και να ενημερώσει για τις θέσεις των μελισσών. Τον δελεάζουν και εκείνος μπαίνει στην κυψέλη. Πιστεύει ότι μπορεί να γευτεί πρώτος τη σάρκα από μέλισσες πριν ενημερώσει τις άλλες σφίγγες.

Αυτό είναι και το μοιραίο του λάθος. Μόλις μπει στην κυψέλη και ενώ ακόμη και μόνος μπορεί να τις εξολοθρεύσει, οι μέλισσες του ορμούν μαζικά, και τον καταπλακώνουν. Αρχίζουν τότε να κουνούν τα φτερά τους και να ανεβάζουν τη θερμοκρασία. Η Γιαπωνέζικη σφίγγα πεθαίνει στους 46 βαθμούς κελσίου. Καίγεται από μέσα της. Οι μέλισσες πεθαίνουν όταν η θερμοκρασία φτάσει 2 βαθμούς περισσότερο. Στους 48 βαθμούς… Δυο βαθμοί κελσίου κάνουν τη διαφορά και σώζουν μια ολόκληρη κυψέλη.

πηγή: In Vitro