Δεν είμαι σίγουρος ποιο είδος Γκότζι Μπέρι φυτέψαμε, αλλά οι μέλισσες φαίνονται να εργάζονται εντατικά στα άνθη του. Δεν ήξερα ότι έχει μελισσοκομικό ενδιαφέρον. Δείχνει να δίνει και νέκταρ και λίγη γύρη. Έμαθα επίσης ότι σε μια επαρχία της Κίνας που ονομάζεται Νινγζιά παράγεται αμιγή ποικιλία μελιού από Γκότζι.
Η γύρη που δίνει το μικρό ροζ άνθος του είναι χρώματος λευκού-μπεζ. Εκτός από μέλισσες ελκύει και βομβίνους.
Το Γκότζι Μπέρι (Goji Berry), γνωστό και ως το μούρο της ευτυχίας, έχει καταγωγή από την Κίνα και την περιοχή του Θιβέτ. Χρησιμοποιείται στην κινεζική ιατρική για τις ευεργετικές του ιδιότητες όσον αφορά την τόνωση της λειτουργίας του ήπατος και των νεφρών. Λέγεται ότι ο φημισμένος Li Qing Yuen που έζησε μέχρι την ηλικία των 252 ετών (1678-1930), κατανάλωνε καθημερινά Γκότζι Μπέρι.
O Li Qing Yuen το 1927 στην κατοικία του Κινέζου στρατηγού Yang Sen
Το χειμώνα ρίχνει τα φύλλα του, είναι πολυετές φυτό με ξυλώδη κορμό και φτάνουν σε ύψος από 1 μέχρι 4 μέτρα. Μπορεί να αναπτυχθεί σε αμμώδη και αργιλώδη εδάφη που είναι θρεπτικά φτωχά, και σε ηλιόλουστους ή ημισκιερούς τόπους.
Το Γκότζι Μπέρι παράγει φρούτα όπως τα μούρα σε έντονο πορτοκαλι-κόκκινο χρώμα και ελλειψοειδές σχήμα 1–3-cm μήκος που είναι πολύ τρυφερά και μαλακά. Μεταξύ άλλων οι Κινέζοι πιστεύουν ότι έχουν ισχυρή αντιγηραντική δράση και το θεωρούν ενισχυτικό της μακροζωίας. Στην αγορά πολύ σπάνια θα βρει κανείς τους καρπούς φρέσκους, μιας και διατίθενται αποξυραμένοι. Γι αυτό όσοι είμαστε περίεργοι να δούμε κατά πόσον όλα αυτά ισχύουν, το φυτεύουμε στην αυλή.
