Ο πλανήτης μας δεν ήταν ποτέ πιο ζεστός από ό, τι ήταν τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η NASA την περασμένη Τρίτη. Χρησιμοποιώντας μετρήσεις που συλλέχθηκαν από περίπου 6.300 χερσαίες και ωκεάνιες μετεωρολογικές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο, οι επιστήμονες της NASA υπολόγισαν ότι η μέση θερμοκρασία του πλανήτη κατά τη διάρκεια του Ιουλίου ήταν περίπου 2,25 βαθμούς C θερμότερη από τον ετήσιο μέσο όρο.

Στην πραγματικότητα ο φετινός Ιούλιος μοιράζεται το ρεκόρ με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2016. Η καταγραφή των θερμοκρασιών ξεκίνησε το 1880. Όμως το περσινό καλοκαίρι είχαμε και το φαινόμενο Ελ Νίνιο που ανέβασε επιπλέον τη θερμοκρασία, κάτι που δεν συνέβη φέτος. Ένας τόσο ζεστός μήνας στα μέσα του καλοκαιριού (για το βόρειο ημισφαίριο) δημιούργησε μια σειρά ακραίων καιρικών συνθηκών.

Στον δυτικό Καναδά, είχαμε τις χειρότερες δασικές πυρκαγιές τα τελευταία 60 χρόνια, όπου πάνω από ένα εκατομμύριο στρέμματα καταστράφηκαν. Στην κοιλάδα του θανάτου στην Καλιφόρνια, καταγράφηκε η υψηλότερη θερμοκρασία παγκοσμίως με 49ºC. Στην Αλάσκα, μερικές πόλεις κατέγραψαν το θερμότερο μήνα στην ιστορία τους, εν μέρει λόγω της υποχώρησης του θαλάσσιου πάγου στον Αρκτικό Ωκεανό. “Δεν υπάρχει πλέον κανένας θαλάσσιος πάγος μέσα σε 200 μίλια από την Αλάσκα”, δήλωσε ο Rick Thoman της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας στο Climate Central.

Στην Ευρώπη, ο παρατεταμένος καύσωνας πήρε το όνομα “Lucifer.” Στην Ισπανία το θερμόμετρο έφτασε τους 43ºC, ενώ η ξηρασία στην Ιταλία προκάλεσε προβλήματα στην επάρκεια νερού. Αντίστοιχη η εικόνα και στην Ασία όπου στην Σαγκάη ο υδράργυρος κατέγραψε 48 βαθμούς.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η σχέση μας με τον πλανήτη εισέρχεται σε μια νέα και επικίνδυνη φάση. Τα καλά νέα είναι ότι, επειδή εμείς έχουμε προκαλέσει αυτό το πρόβλημα, υπάρχουν ακόμα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Όμως με τους ρυθμούς που αλλάζουν τα πράγματα, (τα τελευταία χρόνια έχουμε τις μεγαλύτερες μεταβολές θερμοκρασίας της χιλιετίας) κινδυνεύουμε να χάσουμε το κλίμα που δημιούργησε τον ανθρώπινο πολιτισμό.

πηγή: grist.org

Σύμφωνα με μία νέα μελέτη τα βρύα στην Ανταρκτική παρουσιάζουν σταθερή αύξηση τα τελευταία 50 χρόνια λόγω της κλιματικής αλλαγής και της ανόδου της θερμοκρασίας.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Current Biology, δείχνει ότι αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα, η Ανταρκτική θα είναι πολύ πιο πράσινη στο μέλλον. Η συνεχιζόμενη υποχώρηση των πάγων θα καταστήσει την χερσόνησο της Ανταρκτικής πιο «φιλική» για τα βρυόφυτα, μιας και θερμαίνεται με ταχύτερο ρυθμό από την υπόλοιπη ήπειρο.

«Είναι ένα σαφές σημάδι ότι η βιολογική αντίδραση στην αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη είναι διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο» δήλωσε ο επικεφαλής Matt Amesbury, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Exeter στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Η χερσόνησος της Ανταρκτικής θεωρείται συχνά ως πολύ απομακρυσμένη και ίσως ακόμη και άθικτη, αλλά αυτό δείχνει σαφώς ότι οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος γίνονται αισθητές και εδώ». Ο Amesbury και οι συνεργάτες του εργάστηκαν πάνω σε δεδομένα 150 ετών και βρήκαν σημαντικές αλλαγές τα τελευταία 50 χρόνια, κατά τα οποία περιοχές της Ανταρκτικής καλύφθηκαν με βρύα.

Και όλο αυτό έρχεται ύστερα από μία άλλη έρευνα η οποία δημοσιεύτηκε επίσης μέσα στο έτος και η οποία δείχνει αύξηση των φυτών και στην Αρκτική. Οι επιστήμονες κάποτε πίστευαν ότι το φυτοπλαγκτόν δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει κάτω από τον θαλάσσιο πάγο στον ψυχρό ωκεανό της Αρκτικής. Αλλά η μείωση των πάγων έφερε τα πάνω κάτω. Το λεπτότερο στρώμα πάγου επιτρέπει στην ηλιακή ακτινοβολία να περνά σε σημεία που προηγουμένως έμεναν σκοτεινά, γεγονός που επιτρέπει στο πλαγκτόν να αναπτυχθεί.

Τα τελευταία χρόνια, η Αρκτική έχει καταγράψει εκπληκτικά ρεκόρ θερμοκρασίας που ως αποτέλεσμα είχαν χαμηλά επίπεδα κάλυψης από πάγο. Στην Ανταρκτική, απ’ την άλλη, η παρατηρούμενη αλλαγή ήταν λιγότερο δραματική. Οι υψηλές θερμοκρασίες όμως συνεχίζουν να επηρεάζουν και τους δύο πόλους. Ο Απρίλιος που μας πέρασε ήταν ο δεύτερος θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ!

πηγή: scientificamerican

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη βρίσκεται σε επίπεδα που όμοιά τους δεν έχουν παρατηρηθεί στον πλανήτη εδώ και τουλάχιστον 115.000 χρόνια υποστηρίζουν επιστήμονες, τονίζοντας ότι για την αντιμετώπιση του φαινομένου θα χρειαστούν σημαντικές τεχνολογικές ανακαλύψεις που αναμένεται να κοστίσουν εκατοντάδες τρισεκατομμύρια δολάρια στο άμεσο μέλλον.

Μία νέα επιστημονική εργασία που κατατέθηκε από τον James Hansen, πρώην ανώτερο κλιματολόγο της NASA, και 11 ακόμα ειδικούς, υποστηρίζει ότι η μέση θερμοκρασία του 2016 είναι πολύ πιθανό να ξεπεράσει τους 1,5 βαθμούς πάνω από το μέσο όρο της προ-βιομηχανικής εποχής, ακολουθώντας μία αυξητική τάση που έχει δει τις θερμοκρασίες στον πλανήτη να αυξάνονται με ποσοστό 0.18 βαθμούς κελσίου ανά δεκαετία, τα τελευταία 45 χρόνια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτός ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας φέρνει τη Γη στα επίπεδα που παρατηρήθηκαν για τελευταία φορά την περίοδο που οι επιστήμονες ονομάζουν «Eemian», μία μεσο-παγετωνική εποχή που ολοκληρώθηκε πριν από 115.000 χρόνια, όταν στον πλανήτη υπήρχε πολύ λιγότερος πάγος και η στάθμη της θάλασσας ήταν 6-9 μέτρα πιο ψηλά απ’ ότι σήμερα.

Η εργασία υποστηρίζει με βεβαιότητα ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι που συμφωνήθηκαν στη Συμφωνία για το Κλίμα που υπογράφτηκε πέρυσι στο Παρίσι για την αποφυγή της κλιματικής αλλαγής, θα χρειαστεί να ξοδευτούν 104-570 δισ. δολάρια μέσα στον επόμενο αιώνα, με «υψηλό ρίσκο και αβέβαιο αποτέλεσμα» για την επιτυχία του εγχειρήματος.

«Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη που έχει αρχίσει να υπερισχύει στο πρόβλημα του κλίματος», τονίζει ο Χάνσεν, ο οποίος έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής στη δημόσια σφαίρα με την κατάθεσή του στο αμερικανικό Κογκρέσο τη δεκαετία του ’80. «Αυτή η παρανόηση βασίζεται στη συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι, για την οποία οι κυβερνήσεις άρχισαν να αυτό-χειροκροτούνται, αλλά τα επιστημονικά αποτελέσματα δεν συνάδουν». «Ακόμη και με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις (μελλοντική μείωση των ρύπων σε παγκόσμια επίπεδο) θα κοστίσει τρισεκατομμύρια δολάρια. Δυνητικά, νέοι άνθρωποι αναμένεται να αναλάβουν την ευθύνη μίας κατάστασης που θα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα μπορούν να πάρουν τα συμφωνηθέντα μέτρα».

Μία σειρά από πρόσφατες μελέτες αμφισβητούν το κατά πόσο η παγκόσμια θερμοκρασία θα παραμείνει εντός του ορίου των 1.5 βαθμών κελσίου που συμφωνήθηκε στο Παρίσι. Το συγκεκριμένο όριο ασφαλείας, ή και ακόμη το όριο των 2 βαθμών που συνάντησε τη θετική ανταπόκριση 195 εθνών, εξαρτάται από μη-ανεπτυγμένες τεχνολογίες που θα επιχειρήσουν να απομακρύνουν τα αέρια του θερμοκηπίου από την ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο περιορισμός των εκπομπών αερίων ρύπων θα συμπληρώνεται από μια εκτεταμένη μετατροπή βιοκαυσίμων που θα καίγονται για την παραγωγή ενέργειας. Οι ρύποι που θα εκλύονται από τη διαδικασία αυτή, θα θάβονται κάτω από το έδαφος. Μπορεί επίσης να χρειαστεί κάποιο είδος φουτουριστικής, τεχνολογίας του μέλλοντος που θα είναι σε θέση να απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα απευθείας από την ατμόσφαιρα.

πηγή: Lifo με στοιχεία από τη Guardian

Η ξηρασία στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που άρχισε το 1998 και συνεχίζεται ακόμη, είναι πιθανότατα η χειρότερη των τελευταίων 900 ετών, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η περιοχή που πλήττεται από την ξηρασία, περιλαμβάνει την Κύπρο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Ιορδανία, το Λίβανο, τη Συρία και ένα μέρος της Τουρκίας. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Γκόνταρντ της NASA και του Γεωπαρατηρητηρίου Λάμοντ-Ντόχερτι του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον κλιματολόγο Μπεν Κουκ, κάνουν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Journal of Geophysical Research-Atmospheres” της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης.

Οι επιστήμονες βάσισαν τις εκτιμήσεις τους κυρίως στην μελέτη δακτυλίων δέντρων, ζωντανών και νεκρών. Τα σχετικά στοιχεία -που αφορούν και την Ελλάδα- περιλαμβάνονται στον λεγόμενο «’Ατλαντα Ξηρασίας Παλαιού Κόσμου». Τα στοιχεία από τα δέντρα συνδυάσθηκαν με περιγραφές του κλίματος από τα ιστορικά κείμενα. Η έλλειψη ή η αφθονία νερού σε μια περιοχή επηρεάζει διαχρονικά την ανάπτυξη των δέντρων. Όσο πιο λεπτοί είναι οι δακτύλιοι, τόσο μεγαλύτερη θεωρείται ότι είναι η ξηρασία.

Σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, η ξηρασία μετά το 1998 στην περιοχή του Λεβάντε είναι περίπου 50% πιο έντονη από την πιο ξηρή περίοδο των τελευταίων 500 ετών και 10 έως 20% ξηρότερη από την χειρότερη ξηρασία των προηγούμενων 900 ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το βόρειο τμήμα της Μεσογείου (Ελλάδα, Ιταλία, νότια Γαλλία, νότια Ισπανία) τείνουν να είναι ξηρό, όταν η βορειοανατολική Αφρική είναι υγρή -και το αντίστροφο.

Οι αυξομειώσεις της ξηρασίας στην Μεσόγειο σχετίζονται με το κλίμα του Ατλαντικού. Κατά περιόδους, στη λεκάνη της Μεσογείου εισέρχονται παρατεταμένα ρεύματα ζεστού και ξηρού αέρα, με συνέπεια να μειώνονται οι βροχές, να ανεβαίνει η θερμοκρασία και τελικά να επικρατεί ξηρασία. Όλα τα κλιματολογικά μοντέλα εκτιμούν ότι το μέλλον της Μεσογείου, ιδίως στης ανατολικής, προβλέπεται ξηρό. Και η νέα μελέτη δείχνει ότι η ξηρασία στο Λεβάντε είναι ο προάγγελος όσων θα ακολουθήσουν.

πηγή: AΠΕ/ ΜΠΕ