Το μέλι εκτός από την ωραία γεύση που έχει βοηθά στο βήχα, στην επούλωση των πληγών, στη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, ενώ μας γεμίζει και ενέργεια. Δείτε αναλυτικά 4 οφέλη του στην υγεία.

Πολλοί άνθρωποι αγαπούν το μέλι για τη γεύση του. Το φυσικό γλυκαντικό βοηθά στην εξισορρόπηση των γεύσεων, κάνει πιο πυκνή την σάλτσα και προσθέτει υγρασία στο πιάτο σύμφωνα με το National Honey Board. Αν και χρησιμοποιείται στην κουζίνα μπορεί επίσης να προσφέρει ορισμένα οφέλη στην υγεία. Ακολουθούν 4 επιπλέον λόγοι για να ευχαριστείτε τις μέλισσες για το γλυκό τους νέκταρ.

Βοηθά στο βήχα

Το μέλι μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο για την περίοδο των κρυολογημάτων. Σύμφωνα με έρευνα στο Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, ερευνητές εξέτασαν μια δόση μελιού τη νύχτα έναντι δεξτρομετροφάνης με γεύση μελιού και έναντι καμίας θεραπείας σε περισσότερα από 100 παιδιά με κρυολόγημα. Γενικά γονείς ανακάλυψαν ότι το μέλι ήταν καλύτερο από τις άλλες 2 προσεγγίσεις για την ανακούφιση του βήχα και τη βελτίωση του ύπνου.

Ο ΠΟΥ κατατάσσει το μέλι ως πιθανό μαλακτικό, που επικαλύπτει το λάρυγγα και καταπραΰνει τη φλεγμονή.

Βοηθά στην επούλωση των πληγών

Το μέλι έχει μακρά φήμη ως θεραπευτικό. Οι πρώτες αναφορές χρονολογούνται από το 2100-2000 π.Χ σε επιγραφή των Σουμερίων που ανέφερε τη χρήση του ως φάρμακο αναφέρει το ”Asian Pacific Journal of Tropical Biomedicine.”
Σε έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό British Journal of Surgery, ερευνητές από τη Νιγηρία χρησιμοποίησαν το μέλι για την αντιμετώπιση 59 ασθενών με έλκη που ήταν δύσκολο να θεραπευτούν. Όλοι εκτός από ένα περιστατικό βελτιώθηκε και οι πληγές και τα έλκη αποστειρώθηκαν εντός μιας εβδομάδας μετά την εφαρμογή.

Ωφελεί το κεφάλι

Αν έχετε απολέπιση στο δέρμα του κεφαλιού το μέλι μπορεί να βοηθήσει. Έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό European Journal of Medical Research χρησιμοποίησε διάλυμα ανεπεξέργαστου μελιού σε 30 ανθρώπους με σμηγματορροϊκή δερματίτιδα στο κεφάλι οι οποίοι είχαν και τραύματα.

Ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να εφαρμόσουν μείγμα μελιού στα τραύματα μέρα παρά μέρα για 4 εβδομάδες. Η φαγούρα και οι φολίδες ανακουφίστηκαν εντός μιας εβδομάδας ενώ οι κακώσεις εξαφανίστηκαν εντελώς σε 2 εβδομάδες.

Αυξάνει την ενέργεια

Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι υδατάνθρακες δεν είναι καλοί για την υγεία σας. Υπάρχουν σε τόσο μεγάλη ποικιλία υγιεινών τροφών, όπως φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Επιπλέον το πεπτικό σύστημα τους χρειάζεται για την παραγωγή γλυκόζης η οποία στέλνει ενέργεια στα κύτταρά σας του ιστούς και τα όργανα. Σε ποσότητα 17 γρ. ανά κουτάλι, το μέλι είναι μια από τις διατροφικές πηγές που βοηθούν από την ανακούφιση μετά από μια κουραστική ημέρα. Επίσης είναι καλό σνακ πριν ή μετά την άσκηση. Εκτός του ότι είναι πηγή υδατανθράκων πλούσια σε αντιοξειδωτικά, το μέλι παρέχει στους αθλητές πιο σταθερό σάκχαρο και ινσουλίνη για μακρύτερο διάστημα,

πηγή: iatronet.gr

Το μέλι που παράγεται στη χώρα μας διαφέρει από περιοχή σε περιοχή τόσο πολύ, ώστε να ικανοποιεί εντελώς διαφορετικές γευστικές απαιτήσεις. Εμείς σας παρουσιάζουμε τις κυριότερες ποικιλίες και σας δίνουμε τα χαρακτηριστικά τους, ώστε την επόμενη φορά που θα αγοράσετε μέλι, να διαλέξετε αυτό που σας αρέσει περισσότερο.

Το μέλι δεν είναι απλώς μια γλυκαντική ουσία όπως η ζάχαρη, πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο. Είναι ένα μοναδικό στο είδος του προϊόν, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, άρωμα και γεύση. Οι διαφορές μεταξύ των ανθόμελων, δηλαδή των μελιών που προέρχονται από νέκταρ και αυτών που προέρχονται από μελιτώματα (πεύκο, έλατο, βελανιδιά) είναι σημαντικές. Τα ανθόμελα, για παράδειγμα, περιέχουν πολλούς γυρεόκοκκους οι οποίοι προσθέτουν θρεπτική αξία. Τα μέλια από κωνοφόρα δέντρα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα και αντιοξειδωτικά. Τα μέλια που προέρχονται από νέκταρ είναι ανοιχτόχρωμα, ελαφρύτερα και κρυσταλλώνουν ταχύτερα, ενώ τα μέλια από μελιτώματα είναι σκουρόχρωμα και κρυσταλλώνουν πιο αργά. Υπάρχουν, επίσης, αρκετές διαφορές μεταξύ όλων των μελιών όσον αφορά τη χημική τους σύσταση. Έτσι, τα ανθόμελα έχουν μεγαλύτερο ποσοστό γλυκόζης και φρουκτόζης (μεγαλύτερο από 65%), ενώ τα μέλια από κωνοφόρα δέντρα έχουν μικρότερο ποσοστό (από 38-65%).

Πευκόμελο
Το 65% περίπου της συνολικής παραγωγής μελιού στην Ελλάδα προέρχεται από τα πεύκα. Το πεύκο, μάλιστα, θεωρείται το σημαντικότερο μελισσοκομικό φυτό της χώρας μας. Οι κυριότερες περιοχές παραγωγής πευκόμελου είναι η βόρεια Εύβοια, η Χαλκιδική, η Θάσος, η Σκόπελος, η Ζάκυνθος και η Ρόδος.
Γεύση: Λόγω της χαμηλής συγκέντρωσης σακχάρων, δεν είναι πολύ γλυκό.
Άρωμα: Ιδιαίτερο. Κάποιοι το παρομοιάζουν με το άρωμα ιωδίου, ενώ θυμίζει έντονα το άρωμα του δάσους.
Χρώμα: Το πευκόμελο είναι λίγο πιο σκούρο από το θυμαρίσιο. Εκείνο μάλιστα που παράγεται την άνοιξη είναι πιο ανοιχτόχρωμο και πιο διαυγές από εκείνο που παράγεται το φθινόπωρο.
Κρυστάλλωση: Το καθαρό πευκόμελο κρυσταλλώνει σχετικά αργά, αφού η φυσική περιεκτικότητά του σε γλυκόζη είναι χαμηλή. Συγκεκριμένα, τα αμιγή πευκόμελα παραμένουν ρευστά, δηλαδή χωρίς να κρυσταλλώσουν, για περισσότερο από ενάμιση χρόνο. Αρκετές φορές όμως οι μέλισσες συλλέγουν ταυτόχρονα από ρείκια, κισσούς κτλ με αποτέλεσμα να η κρυστάλλωση να έρχεται πιο γρήγορα.
Θρεπτική αξία: Το πευκόμελο θεωρείται μέλι υψηλής θρεπτικής αξίας και αυτό οφείλεται κυρίως στο μεγάλο αριθμό διαφορετικών ουσιών που υπάρχουν στη σύστασή του. Από τις ουσίες αυτές επικρατούν τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία (το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, ο σίδηρος, ο χαλκός κλπ.), τα οποία βρίσκονται σε μεγάλες συγκεντρώσεις στα ελληνικά πευκόμελα. Θεωρείται ιδανικό για τις παθήσεις του λαιμού και τις αναιμίες.

Μέλι ελάτης
Μία από τις καλύτερες και ακριβότερες κατηγορίες μελιού. Ξεχωρίζει για τη χαρακτηριστική του εμφάνιση και τη φίνα γεύση του. Είναι ιδιαίτερα πυκνόρρευστο. Σε κάποιες περιοχές θυμίζει ρετσίνι. Υπολογίζεται ότι το 5-10% περίπου του μελιού που παράγεται στην Ελλάδα είναι ελατήσιο. Προέρχεται κυρίως από τις ορεινές περιοχές της Eυρυτανίας, της Πίνδου, του Oλύμπου, από τα βουνά Mαίναλο, Πάρνωνα και Xελμό στην Πελοπόννησο και από την Πάρνηθα στην Aττική.
Γεύση: Tο συγκεκριμένο είδος μελιού διακρίνεται για την ιδιαίτερα απαλή του γεύση.
Άρωμα: Δεν παρουσιάζει έντονο άρωμα.
Xρώμα: Ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή προέλευσής του. Έτσι, το μέλι ελάτης από τη Bυτίνα Aρκαδίας ξεχωρίζει λόγω των κρεμ ανταυγειών που δημιουργούνται στο εσωτερικό του και λέγεται «Bανίλια ελάτης». Γενικά, το μέλι ελάτης έχει έντονα μελί χρώμα, σε άλλες περιοχές πιο σκούρο και σε άλλες πιο ανοιχτό.
Kρυστάλλωση: Λόγω του χαμηλού ποσοστού γλυκόζης, το αμιγές μέλι ελάτης δεν κρυσταλλώνει ποτέ ή τουλάχιστον όχι πριν τα 5 έτη. Όταν οι μέλισσες προσθέτουν και νέκταρ από αγριολούλουδα ο χρόνος αυτός μειώνεται.
Θρεπτική αξία: Eίναι πλούσιο σε ιχνοστοιχεία (κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο κλπ.). Περιέχει βιταμίνες σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά ακόμα και αυτή η μικρή ποσότητα βοηθάει στην καλύτερη αφομοίωση των σακχάρων από τον ανθρώπινο οργανισμό.Είναι ιδανικό για παθήσεις του στομάχου και του εντέρου.

Mέλι καστανιάς
Παράγεται από το νέκταρ και τις μελιτώδεις εκκρίσεις της καστανιάς, που θεωρείται απ’ τα καλύτερα μελισσοκομικά φυτά και αρκετά διαδεδομένο στα ορεινά της Eλλάδας. Στη Mακεδονία, μέλι καστανιάς συλλέγεται κυρίως στη χερσόνησο του Αγίου Όρους.
Γεύση: Δυνατή, πικρή και διαρκείας λόγω της έντονης παρουσίας γύρης. Η γεύση του καστανόμελου είναι τόσο έντονη, που μια μικρή αναλογία μπορεί να υπερκαλύψει τη γεύση άλλων μελιών.
Άρωμα: Έντονα αρωματικό μέλι.
Xρώμα: Ποικίλλει ανάλογα με την προέλευσή του από ανοιχτό καφέ μέχρι σκούρο καφέ και μαύρο, αν πρόκειται για μελίτωμα.
Kρυστάλλωση: Κρυσταλλώνει αργά μετά από 1-2 χρόνια.
Θρεπτική αξία: Πλούσιο σε ιχνοστοιχεία.Έχει επουλωτικές ιδιότητες, ενώ η εξαιρετικής ποιότητας γύρη που περιέχει το καθιστά ένα απ’ τα θρεπτικότερα μέλια.

 

Mέλι εσπεριδοειδών
Τα εσπεριδοειδή (πορτοκαλιά, λεμονιά) αποτελούν μια σημαντική πηγή νέκταρος για την παραγωγή μελιού την άνοιξη. Το μέλι εσπεριδοειδών (κυρίως το μέλι πορτοκαλιάς) είναι ιδιαίτερα αρωματικό, ανοιχτόχρωμο και σχετικά λεπτόρρευστο. Παράγεται στα νησιά (Xανιά, Πόρο κλπ.), στην Πελοπόννησο και στην Ήπειρο.
Γεύση: Εξαιρετικά ιδιαίτερη και γλυκιά γεύση.
Άρωμα: Έντονο, υπέροχο άρωμα.
Xρώμα: Ανοιχτό κίτρινο.
Kρυστάλλωση: Kρυσταλλώνει πολύ γρήγορα, 2-3 μήνες.
Θρεπτική αξία: Για να διατηρηθεί η θρεπτική αξία αυτού του τύπου μελιού, θα πρέπει να καταναλώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και να προφυλάσσεται από υψηλές θερμοκρασίες.

Θυμαρίσιο
Θεωρείται αρίστης ποιότητας μέλι. Ανήκει στα ανθόμελα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία λόγω των έντονων αρωματικών και γευστικών χαρακτηριστικών του. Η όψη του είναι ιδιαίτερα ελκυστική, γι’ αυτό και το προτιμούν συνήθως οι καταναλωτές. Η μεγάλη του όμως ζήτηση οφείλεται και στο γεγονός ότι, αν αναμειχθεί με άλλους τύπους μελιών (ακόμα και σε μικρές ποσότητες), επηρεάζει καθοριστικά το άρωμά τους. Η παραγωγή του ανέρχεται περίπου στο 10% της συνολικής παραγωγής μελιού της Ελλάδας. Οι καλύτερες περιοχές παραγωγής θυμαρίσιου μελιού θεωρούνται τα ελληνικά νησιά και ιδιαίτερα η Κρήτη και τα Κύθηρα.
Γεύση: Το θυμαρίσιο μέλι έχει ευχάριστη γεύση, αλλά ορισμένες φορές, λόγω υψηλής συγκέντρωσης σε φρουκτόζη, αφήνει μια αίσθηση καψίματος στο στόμα.
Άρωμα: Έντονα αρωματικό μέλι.
Xρώμα: Συνήθως ανοιχτό κεχριμπαρένιο. (Το θυμαρίσιο μέλι της Αττικής και των Κυκλάδων είναι πιο ανοιχτό από το θυμαρίσιο μέλι της Κρήτης, που είναι σκούρο πορτοκαλί.)
Kρυστάλλωση: Το συγκεκριμένο είδος μελιού κρυσταλλώνει σε διάστημα 6-18 μηνών.
Θρεπτική αξία: Το θυμαρίσιο μέλι θεωρείται ότι έχει τονωτικές και αντισηπτικές ιδιότητες.

Ερείκης
Γεύση: Το φθινοπωρινό είναι πιο αρωματικό από αυτό της ανοιξιάτικης ερείκης και διακρίνεται για τη δυνατή γεύση του.
Άρωμα: Χαρακτηριστικό, λεπτό άρωμα που θυμίζει καραμέλα.
Xρώμα: Κοκκινωπό.
Kρυστάλλωση: Λόγω της υψηλής φυσικής περιεκτικότητας του σε γλυκόζη, κρυσταλλώνει πολύ γρήγορα (περίπου μέσα σε 1-3 μήνες).
Θρεπτική αξία: Tο ερεικόμελο (κυρίως το φθινοπωρινό) θεωρείται ένα πολύ θρεπτικό είδος μελιού, με μεγάλη περιεκτικότητα γυρεοκόκκων και ιδιαίτερα τονωτικό για τον ανθρώπινο οργανισμό, γι’ αυτό και πωλείται κυρίως σε καταστήματα υγιεινής διατροφής.

Βελανιδιάς
Πρόκειται για μελίτωμα που παράγεται κυρίως στις οροσειρές της Ροδόπης, της Κερκίνης, στην Πίνδο, στο Πήλιο και την κεντρική Πελοπόννησο. Ιδιαίτερα παχύρρευστο μέλι με σπουδαία αντιοξειδωτική δράση.
Γεύση: Έχει έντονη και σχετικά ιδιαίτερη γεύση.
Άρωμα: Δεν παρουσιάζει έντονο άρωμα.
Xρώμα: Σκοτεινό, σχεδόν μαύρο.
Kρυστάλλωση: Ως μέλι που προέρχεται από μελίτωμα αργεί να κρυσταλλώσει.
Θρεπτική αξία: Θεωρείται ένα από τα πιο θρεπτικά μέλια, με αυξημένο αριθμό ιχνοστοιχείων, όπως κάλιο, μαγνήσιο κ.α.

πηγές: vita.gr , Μελισσοκομική Επιθεώρηση

Η πρώτη γραπτή αναφορά για το μέλι συναντάται σε μια σουμεριακή επιγραφή που χρονολογείται μακριά πίσω στο 2100-1000 π.Χ. Σε αυτή την επιγραφή αναγνωρίζει κανείς τις πρώτες επιπρόσθετες χρήσεις του μελιού ως φαρμάκου και ως θεραπευτικής αλοιφής.

φωτογραφία: Jenny Elliott / flickr

Η άποψη πως το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τρόφιμο, φάρμακο και αλοιφή επικρατεί μέχρι σήμερα. Μέχρι που οι εταιρείες τροφίμων το 1800 δημιούργησαν για πρώτη φορά τη βιομηχανική ζάχαρη, το μέλι αποτελούσε το μόνο ευρύτατα διαδεδομένο γλυκαντικό. Αλλά και η χρήση του ως φαρμάκου ήταν πολύ γνωστή σε διάφορες κουλτούρες. Πιο συγκεκριμένα, η θεραπευτική του δράση βρήκε εφαρμογή στην επούλωση των εγκαυμάτων, των τραυμάτων και των πληγών, του καταρράκτη και των ελκών. Φυσικά οι χρήσεις αυτές δεν ήταν τυχαίες.

Φυσικό μονωτικό

Λόγω των φυσικών του ιδιοτήτων, το μέλι μπορεί να δράσει ως φυσικό μονωτικό και εξαιτίας της ωσμωτικότητάς του μπορεί να δημιουργήσει ένα υγρό περιβάλλον επούλωσης πληγών, το οποίο μάλιστα δεν κολλάει στους κατεστραμμένους ιστούς της πληγής. Το υγρό αυτό περιβάλλον επούλωσης θεωρείται πως εμποδίζει την ανάπτυξη των βακτηρίων. Το μέλι επίσης μειώνει τη φλεγμονή και περιορίζει την παραγωγή εκκρίσεων. Η χρήση του σε πολλές παθήσεις έχει αποκτήσει τέτοια έκταση, ώστε πρόσφατα δημιουργήθηκε ένας κλάδος εναλλακτικής ιατρικής με την ονομασία «μελισσοθεραπεία»..

Με περισσότερες από 181 θρεπτικές ουσίες, το μέλι αποτελεί πραγματικό «διατροφικό χρυσάφι», που μπορεί να ανεβάσει κατακόρυφα την αξία ενός μεσογειακού διατροφικού πλάνου. Περιέχει σάκχαρα, μικρά ποσά πρωτεΐνης, ένζυμα (καταλάση, ασκορβικό οξύ, καροτενοειδείς ουσίες, οξειδάση της γλυκόζης), αμινοξέα, μέταλλα, ιχνοστοιχεία βιταμίνες και μια ποικιλία αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως φαινολικά οξέα και φλαβονοειδή. Η σύστασή του επηρεάζεται από την πηγή παραγωγής. Τα κύρια σάκχαρα που περιέχει είναι η φρουκτόζη και η γλυκόζη.

Μια ημερήσια δόση μελιού της τάξης των 20 γρ. μπορεί να καλύψει περίπου το 3% των ενεργειακών αναγκών ενός μέσου ενήλικα. Από την πλευρά των 26 αμινοξέων που έχουν αναγνωριστεί στα διάφορα είδη, το μέλι χαρακτηρίζεται κυρίως από την παρουσία του αμινοξέος προλίνη. Τα αντιοξειδωτικά συστατικά παρουσιάζουν διαφοροποίηση ανάλογα με την προέλευση του μελιού.

Και αντιμικροβιακό

Οι επιδράσεις του μελιού στην υγεία κινούσαν ανέκαθεν το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Η μεγάλη του ωσμωτικότητα και οξύτητα θεωρούνται υπεύθυνες για την αντιμικροβιακή του δράση. Οι ισχυροί αντιμικροβιακοί του παράγοντες περιλαμβάνουν τη λυσοζύμη, καθώς και τις αντιοξειδωτικές ουσίες των φλαβονοειδών και των φαινολικών οξέων. Για τη μεγιστοποίηση της αντιμικροβιακής του δράσης συστήνεται η αποθήκευση σε μέρος σκιερό, δροσερό, αλλά και η κατανάλωσή του όσο είναι ακόμη φρέσκο.

Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του μελιού

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες του μελιού. Οι φυτοχημικές ουσίες που περιέχονται στο μέλι ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού έναντι του οξειδωτικού στρες, αποδεικνύοντας έτσι πως η κατανάλωση του μελιού αντί παραδοσιακών γλυκαντικών παρέχει το πρόσθετο αυτό όφελος.

Οι διάφορες ερευνητικές προσπάθειες έχουν καταδείξει πως το μέλι διαθέτει επιπρόσθετες αντιφλεγμονώδεις, αντικαρκινικές και αντιμεταλλαξιογόνες ιδιότητες. Μπορεί να περιορίσει τη φλεγμονή στο δέρμα, το οίδημα και προάγει την επούλωση των πληγών με ταυτόχρονη μείωση του μεγέθους των ουλών και ενεργοποίηση της αναγέννησης των ιστών. Ενδείξεις υπάρχουν πως το μέλι μπορεί να περιορίσει την εξάπλωση των μεταστατικών καρκινικών κυττάρων. Ενδείξεις μείωσης φλεγμονής έχουν φανεί σε πειραματικά μοντέλα ευερέθιστου εντέρου σε ποντίκια. Οι ευεργετικές του δράσεις όμως δεν σταματούν εδώ. Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως μπορεί να δράσει κατασταλτικά έναντι του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, την αιτία δηλαδή των πεπτικών ελκών και των γαστρίτιδων. Ακόμη και η διάρκεια της διάρροιας σε ασθενείς με βακτηριακή γαστρεντερίτιδα φαίνεται να μειώνεται με τη χορήγηση μελιού. Οι ολιγοσακχαρίτες επίσης που περιέχει το μέλι (με πιο αντιπροσωπευτικό την πανόζη) επιδεικνύουν αξιόλογη πρεβιοτική δράση, ευνοώντας έτσι την ανάπτυξη εκείνων των μικροοργανισμών (μπιφιντοβακτηρίων και λακτοβάκιλλων) στο έντερο που προάγουν την καλή του λειτουργία. Τέλος, το μέλι μπορεί να δράσει ευεργετικά έναντι καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε υγιείς αλλά και σε άτομα με αυξημένους παράγοντες κινδύνου. Σε σχετικές μελέτες φάνηκε πως σε υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα, η μέτρια κατανάλωση μελιού αντί ζάχαρης μείωσε ήπια το σωματικό βάρος και λίπος τους, την ολική και την «κακή» χοληστερόλη τους και τα τριγλυκερίδια.

Του Βασίλη Παπαμίκου, νοσοκομειακού διαιτολόγου Μ.Med.Sci, MSc
πηγή: Ελευθεροτυπία

Σε αντίθεση με άλλες γλυκαντικές ύλες όπως η επιτραπέζια ζάχαρη, το μέλι περιέχει μικρές αλλά ποικίλες ποσότητες βιταμινών, μεταλλικών αλάτων και ιχνοστοιχείων, όπως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, κάλιο, σίδηρο, ψευδάργυρο κ.ά.

Επιπλέον, στο μέλι θα βρούμε αμινοξέα (προλίνη, φαινυλαλανίνη, τυροσίνη, βαλίνη, κ.ά.) καθώς και μοναδικές αντιοξειδωτικές ουσίες όπως το καφεϊκό οξύ, η πινοσεμπρίνη, η πινομπασκίνη, η κερκετίνη και η χρυσίνη. Η γενική σύσταση του μελιού αλλάζει ανάλογα με τον τύπο του και την ποικιλία των φυτών που έχουν «τρυγήσει» οι μέλισσες. Οσον αφορά τις σημαντικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του μελιού, πολύ πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο J Biomed Biotechnol. (2009:830616), αναδεικνύει την αντιπολλαπλασιαστική δράση που έχουν τα αντιοξειδωτικά του μελιού απέναντι σε καρκινικά κύτταρα, σε εργαστηριακό πάντα επίπεδο.

Για αποθεραπεία πληγών

Για περισσότερα από 3.000 χρόνια το μέλι χρησιμοποιούνταν στην Ιατρική για την αποθεραπεία των πληγών. Στους πληγωμένους στρατιώτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το μέλι χρησιμοποιούνταν με τη μορφή καταπλάσματος για την επούλωση των πληγών των στρατιωτών. Με τον καιρό, η χρήση του ως αντισηπτικού και μικροβιοκτόνου μειώθηκε, κυρίως λόγω της ευρείας χρήσης των αντιβιοτικών. Παρ’ όλ’ αυτά, τον τελευταίο καιρό το μέλι άρχισε να χρησιμοποιείται ξανά για θεραπευτικούς σκοπούς, λόγω της ταυτόχρονης ανάπτυξης ανθεκτικών μικροβίων, που καθιστούν τα αντιβιοτικά ανεπαρκή. Υπάρχουν αρκετές πρόσφατες αναφορές οι οποίες μιλούν για θετικά αποτελέσματα από τη χρήση του μελιού στη θεραπεία των πληγών και την καταπολέμηση των μολύνσεων. Η θετική επίδραση του μελιού φαίνεται να είναι πιο έντονη σε ασθενείς με χρόνιες πληγές και έλκη λόγω κατάκλισης.

Μάλιστα, ερευνητές έχουν αναπτύξει έναν θεραπευτικό τύπο μελιού σε μορφή γέλης (Medihoney), ιδιαίτερα αποτελεσματικό για την επούλωση πληγών και νοσοκομειακών λοιμώξεων. Μελέτη του πανεπιστημίου Queensland της Αυστραλίας έδειξε ότι αυτός ο τύπος μελιού μπορεί με επιτυχία να χρησιμοποιηθεί εξωτερικά, για να αποφθεχθούν λοιμώξεις συσχετιζόμενες με τους καθετήρες, σε ασθενείς που κάνουν αιμοκάθαρση.

Σημαντική μερίδιο «ευθύνης» της αντιμικροβιακής και αντιβακτηριακής δράσης του μελιού έχει το υπεροξείδιο του υδρογόνου που παράγεται όταν το ένζυμο οξειδάση της γλυκόζης που εμπεριέχεται στο μέλι, διασπά τη γλυκόζη.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι οι περισσότερες μελέτες που αφορούν τις θετικές επιδερμικές επιδράσεις του μελιού αναφέρονται σε μικρό αριθμό ασθενών. Για να μπορέσουμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευρέως στην επούλωση των πληγών θα πρέπει να γίνουν αρκετές ακόμη καλά σχεδιασμένες κλινικές μελέτες ευρείας κλίμακας. Ετσι μόνο θα μπορέσουν να τεκμηριωθούν με αδιάσειστο τρόπο οι πιθανές θεραπευτικές ιδιότητες του μελιού και να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ευρέως στη φαρμακευτική.

Του Κωνσταντίνου Ξένου, κλινικού διαιτολόγου – διατροφολόγου Μ.Sc., αντιπρόεδρου Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής, www.eid.org.gr
πηγή: Ελευθεροτυπία

Σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και αντιμετώπιση κάποιων επιπλοκών της παχυσαρκίας φαίνεται να έχει, σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Αθήνας, το μέλι! Κι αυτό γιατί η κατανάλωση 15 gr μελιού την ημέρα έχει ευεργετική επίδραση στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης συγκριτικά με γλυκαντικές ουσίες με την ίδια περιεκτικότητα σε γλυκόζη.

Τα ευρήματα της εξάμηνης αυτής μελέτης έδειξαν ότι η καθημερινή κατανάλωση μελιού ίσως να καθυστερεί ή να προλαμβάνει την ανάπτυξη της αντίστασης στην ινσουλίνη, τη διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη και την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε παχύσαρκα κορίτσια», ανέφερε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, αν. καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνη του Τμήματος Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία».

Στη μελέτη, την οποία πραγματοποίησε το Τμήμα Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και παρουσιάστηκε στο 41ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, συμμετείχαν 30 υγιή παχύσαρκα κορίτσια μέσης ηλικίας 11,5 χρόνων, με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από τη 90ή θέση.

Στόχος της μελέτης, όπως διευκρίνισε η κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, ήταν να εξεταστεί επιστημονικά η επίδραση που έχει το μέλι συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη στις συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης σε παχύσαρκα παιδιά.

Φάρμακο το μέλι

Το μέλι είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων για τις διαιτητικές, βιολογικές και φαρμακευτικές του ιδιότητες. Η θερμιδική, αντιβακτηριδιακή αλλά και αντιοξειδωτική του δράση το κατατάσσει σε μια από τις σημαντικότερες γλυκαντικές ουσίες που φαίνεται να έχουν θετική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα αποτελέσματα διαφόρων παρεμβατικών μελετών σε ενήλικες έδειξαν ότι το μέλι έχει μικρότερη επίδραση στην αύξηση της γλυκόζης πλάσματος και ινσουλίνης ορού, ενώ επιπρόσθετα έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση. Τα ζάχαρα του μελιού συγκριτικά με την κοινή ζάχαρη εμπορίου παρουσιάζουν την εξής διαφορά, η οποία είναι πάρα πολύ σημαντική για την υγεία:

Η φρουκτόζη του μελιού απορροφάται στο αίμα με ενεργητική απορρόφηση, δηλαδή μεταφορείς που βρίσκονται στην επιφάνεια των κυττάρων των λαχνών του εντερικού σωλήνα συλλαμβάνουν τα μόρια φρουκτόζης και τα μεταφέρουν μέσα στα κύτταρα. Ετσι η ταχύτητα απορρόφησης της φρουκτόζης καθορίζεται από τη διαθεσιμότητα του χημικού μεταφορέα, γίνεται με βραδύτερο ρυθμό και δεν προκαλεί υπερέκκριση ινσουλίνης.

Αντίθετα η απορρόφηση της κοινής ζάχαρης μετά την πέψη της γίνεται μέσω ώσμωσης. Ετσι η γλυκόζη εισέρχεται με ταχύτητα και υψηλή συγκέντρωση στο αίμα και προκαλεί την άμεση παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.

πηγή: Ελευθεροτυπία

Απορρίφθηκε η τροπολογία για την υποχρεωτική σήμανση γενετικά τροποποιημένης γύρης στο μέλι

Σημαντικό αντίκτυπο στο μοναδικής ποιότητας ελληνικό μέλι και τους 20.000 Έλληνες μελισσοκόμους έχει η απόφαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να απορρίψει τροπολογία για την υποχρεωτική σήμανση γενετικά τροποποιημένης γύρης στο μέλι. Έτσι, το ελληνικό μέλι εξομοιώνεται με το χαμηλής ποιότητας και βιομηχανικό άλλων χωρών κι επιπλέον, χάνεται το ποιοτικό πλεονέκτημα των Ελλήνων μελισσοκόμων, έναντι μελισσοκόμων τρίτων χωρών που καλλιεργούν γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) και εισάγονται αθρόα στην Ε.Ε. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο καταναλωτής δε θα είναι σε θέση να γνωρίζει αν το μέλι που επιλέγει περιέχει γενετικά τροποποιημένη (ΓΤ) γύρη.

Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τους προτεινόμενους κανόνες για το μέλι, σύμφωνα με τους οποίους η γύρη αποτελεί φυσικό στοιχείο της σύνθεσης του μελιού και όχι συστατικό και απέρριψε τροπολογία για την υποχρεωτική σήμανση γενετικά τροποποιημένης γύρης στο μέλι. Η παραπάνω εξέλιξη συνεπάγεται ότι η γενετικώς τροποποιημένη γύρη θα αναγράφεται στην ετικέτα του προϊόντος μόνο εάν αποτελεί πάνω από το 0.9% του μελιού. «Εφόσον η γύρη αποτελεί περίπου το 0,5% οποιασδήποτε ποσότητας μελιού, είναι απίθανο να υπερβεί ποτέ το όριο του 0,9%», είπε η εισηγήτρια Julie Girling (ΕΣΜ, Ηνωμένο Βασίλειο).» Η έκθεσή της εγκρίθηκε με 430 ψήφους υπέρ, 224 κατά και 19 αποχές.

Επομένως, απερρίφθη από την ολομέλεια του Κοινοβουλίου η πρόταση της ευρωπαϊκής κοινοβουλευτικής επιτροπής Περιβάλλοντος, στην οποία αναφέρεται ότι η γύρη αποτελεί συστατικό και όχι φυσικό στοιχείο της σύνθεσης του μελιού. Η Ολομέλεια, με αυτή της την απόφαση, έρχεται σε αντίθεση με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2011 το οποίο λάμβανε την εξής απόφαση: Τα συμπληρώματα διατροφής και το μέλι που περιέχουν γύρη προερχόμενη από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (γ.τ.ο.) είναι τρόφιμα των οποίων η εμπορία δεν επιτρέπεται χωρίς σχετική έγκριση.

Είναι μια απόφαση ντροπής για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, επειδή έτσι πλήττεται η ποιοτική παραγωγή μελιού και ευνοείται το μέλι που προέρχεται από περιοχές με μεγάλες εκτάσεις καλλιεργειών γενετικά τροποποιημένων ειδών. Γιατί η δυσάρεστη αυτή εξέλιξη στερεί από τον καταναλωτή το δικαίωμα να γνωρίζει αν τρώει μέλι που έχει επιμολυνθεί με γενετικά τροποποιημένη γύρη και ουσιαστικά να γνωρίζει την ποιότητα του προϊόντος που επιλέγει. Αλλά και γιατί πρόκειται για μια απόφαση του «λόμπι των μεταλλαγμένων» εναντίον των Ελλήνων μελισσοκόμων και παραγωγών.

Με στοιχεία από: naxosnow.gr, Κουτί της Πανδώρας

Μέχρι το τέλος σχεδόν του 18ου αιώνα η εξαγωγή μελιού απ’ την κηρήθρα ήταν μία πολύ δύσκολη διαδικασία. Απαιτούσε την σύνθλιψη της κηρήθρας με αποτέλεσμα την καταστροφή της. Αυτό ανάγκαζε τις μέλισσες να ξαναχτίζουν απ’ την αρχή με αποτέλεσμα να σπαταλούν πολύ νέκταρ. Αρχικά η κυψέλη κινητών πλαισίων του Langstroth το 1852 και ο μελιτοεξαγωγέας που λειτουργούσε με τη μέθοδο της φυγοκέντρισης του Francesco De Hruschka που παρουσίασε το 1865 σε ένα μελισσοκομικό συνέδριο στην Τσεχία, άλλαξαν ριζικά την ιστορία της μελισσοκομίας.

Χειροκίνητος μελιτοεξαγωγέας τεσσάρων πλαισίων.

Λένε πως ο Hruschka συνέλαβε την ιδέα της εξαγωγής του μελιού με τη φυγόκεντρο δύναμη, παρακολουθώντας τον γιο του να παίζει με μία κηρήθρα, την οποία περιέστρεφε πάνω απ’ το κεφάλι του, με αποτέλεσμα να πετάγεται το μέλι. Έτσι εμπνεύστηκε τον μελιτοεξαγωγέα (αυτός στην εικόνα δεν διαφέρει και πολύ) ο οποίος δεν κατέστρεφε τις κηρήθρες, οι οποίες επέστρεφαν στα μελίσσια για να ξαναγεμίσουν αργότερα πάλι με μέλι.

Με την ανθοφορία της πορτοκαλιάς να έχει φτάσει στο τέλος της και τα δέντρα κουρασμένα από τον βαρύ φετινό χειμώνα, να μην έχουν αποδώσει τα μέγιστα, αποφασίσαμε ό,τι πλαίσια με μέλι υπήρχαν στα μελίσσια να το τρυγήσουμε. Η επιλογή των πλαισίων γίνεται με βάση την ωριμότητα του μελιού. Όταν οι μέλισσες το φέρουν στην κατάλληλη μορφή, το σφραγίζουν. Τα πλαίσια τινάζονται ώστε να φύγουν οι μέλισσες, οι οποίες συνήθως αρνούνται να το εγκαταλείψουν. Αφού συλλέξουμε τα πλαίσια με ένα μαχαίρι απολεπισμού ή πυρούνα ξεσφραγίζονται και μπαίνουν στον μελιτοεξαγωγέα.

Μαχαίρι απολεπίσματος με το οποίο ξεσφραγίζεται η κηρήθρα ώστε να απελευθερωθεί το μέλι.

Εκεί τα πλαίσια αρχίζουν να περιστρέφονται, αρχικά αργά γιατί λόγω του βάρους του μελιού υπάρχει κίνδυνος να ξεκολλήσουν οι κηρήθρες. Το μέλι ρέει από μια κάνουλα και συλλέγεται σε ένα βαρέλι αφού πρώτα περάσει από μία σήτα όπου φιλτράρεται από ξένα σώματα (κεριά, τυχόν μέλισσες κτλ).

Χειροκίνητος μελιτοεξαγωγέας εν λειτουργία. Το μέλι, καθώς περιστρέφεται το πλαίσιο, τινάζεται στα τοιχώματα και μαζεύεται στη βάση.

Το μέλι στη συνέχεια πρέπει να ωριμάσει για περίπου 20 μέρες και να γίνει η διαύγαση. Στο μέλι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο απ’ το λάδι. Λόγω του ειδικού του βάρους οτιδήποτε ξένο ανεβαίνει στην επιφάνεια (στο λάδι πηγαίνει στον πάτο). Έτσι είτε το αφαιρούμε με μία κουτάλα, είτε αντλούμε από κάτω.

Η πορτοκαλιά δίνει ένα ανοιχτόχρωμο αρωματικό πολύ γλυκό μέλι. Φέτος όμως είναι η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που δεν δίνει αποδόσεις στην Άρτα. Έτσι το μέλι έχει μια πιο ήπια γεύση κλασικού ελληνικού ανοιξιάτικου ανθόμελου.

Το μέλι υπάρχει πιθανότητα να περιέχει σπόρια του κλωστριδίου της αλλαντίασης (Clostridium botulinum) τα οποία μπορούν να αναπτυχθούν στον εντερικό σωλήνα βρεφών ηλικίας μικρότερης του ενός έτους, παράγοντας τοξίνες οι οποίες επηρεάζουν τις νευρικές απολήξεις και προκαλούν παράλυση μέσω της παρεμπόδισης της απελευθέρωσης των απαραίτητων νευροδιαβιβαστών ενώ μπορούν να επιφέρουν ακόμα και τον θάνατο. Το βακτηρίδιο της αλλαντίασης βρίσκεται παντού στο περιβάλλον, στο χώμα, στο νερό, στα μικροσωματίδια του αέρα αλλά και σε άλλες τροφές. Δεν είναι ακόμα γνωστό πόσα σπόρια χρειάζεται να καταναλωθούν για να εκδηλωθεί ο βρεφικός βοτουλισμός ή γιατί κάποια μόνο βρέφη αρρωσταίνουν και κάποια άλλα όχι. Ο σπόρος του κλωστριδίου της αλλαντίασης μπορεί να επιβιώσει στο μέλι αλλά δεν μπορεί να πολλαπλασιαστεί η να παράγει τοξίνες, λόγω των ανασταλτικών ιδιοτήτων του μελιού. Ωστόσο αν ο σπόρος φτάσει στο βρεφικό έντερο οι σπόροι αυτοί μπορεί να αναπτυχθούν.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσιεύσεις τα τελευταία 10 χρόνια αναφέρθηκαν παγκοσμίως 650 περιπτώσεις αλλαντίασης απ’ τις οποίες το 25% οφειλόταν στο μέλι. Στην ΕΕ από το 1978 που έγινε η πρώτη αναφορά έχουν αναφερθεί 49 περιπτώσεις. Ενώ από δείγματα μελιού που εξετάστηκαν στις ΗΠΑ βρέθηκε ότι το 10% περιείχε σπόρια, στην Ιαπωνία 8,5% και στην Ιταλία 6,5%.

Δεν είμαστε ακόμα σε θέση να γνωρίζουμε αν τα σπόρια είναι συστατικά του νέκταρος, ή εάν βρίσκονται τυχαία στο άνθος. Επίσης δεν υπάρχει επίσημη έρευνα για το αν τα Ελληνικά μέλια περιέχουν σπόρια αλλαντίασης, σε ποια συχνότητα και ποιου τύπου (υπάρχουν 6 διαφορετικοί τύποι αλλαντίασης). Τα τελευταία χρόνια ακούγονται κάποιες απόψεις ότι το φυσικό μέλι που δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία είναι εντελώς ακίνδυνο για τα βρέφη υπονοώντας ότι η αλλαντίαση μολύνει το μέλι στο στάδιο της επεξεργασίας του. Αυτές οι απόψεις στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης και δεν πρέπει να ακούγονται από μελισσοκόμους.

Μέχρι λοιπόν να διερευνηθεί το θέμα περαιτέρω και να έχουμε μια επίσημη επιστημονική άποψη επί του θέματος, είναι προτιμότερο να μην δίνετε μέλι σε βρέφη ηλικίας μικρότερης του ενός έτους. Η αλλαντίαση είναι μία πολύ σπάνια ασθένεια μεν, αλλά πιθανή και σοβαρή. Το μέλι είναι εντελώς αβλαβές για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας λόγω της ωρίμανσης του εντέρου.

Πολλοί καταναλωτές παραπονούνται στους μελισσοκόμους τους ότι το μέλι που τους έδωσαν ήταν διαφορετικό από αυτό που είχαν προμηθευτεί την προηγούμενη χρονιά, παρότι ήταν η ίδια ποικιλία. Τι έχει συμβεί; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στην Ελληνική επικράτεια δεν υπάρχουν περιοχές με αποκλειστικές καλλιέργειες. Δηλαδή περιοχές όπου συναντάς μόνο μία καλλιέργεια και αν κανείς πάει τα μελίσσια του εκεί θα πάρει μια 100% αμιγή ποικιλία μελιού, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στις ΗΠΑ με την αμυγδαλιά. Σε περιοχές δηλαδή που δεν υπάρχουν άλλα φυτά και μετά την ανθοφορία τα μελίσσια πρέπει υποχρεωτικά να μετακινηθούν γιατί θα λιμοκτονήσουν καθώς η περιοχή μετατρέπεται σε “έρημο”. Επίσης οι μέλισσες κινούνται σε μεγάλες αποστάσεις που φτάνουν και ξεπερνούν τα 4 χλμ προς κάθε κατεύθυνση.

Στην Ελλάδα σε μια έκταση αυτού του μεγέθους συναντά κανείς μια πληθώρα άνθεων. Αυτό σημαίνει ότι το νέκταρ που συλλέγουν οι μέλισσες σε μια περιοχή που κάποιος μελισσοκόμος πήγε να συλλέξει για παράδειγμα μέλι καστανιάς, προέρχεται κυρίως από καστανιές αλλά και από μια πανδαισία αγριολούλουδων και αγριοβότανων του δάσους που φύονται στην περιοχή. Όταν λέμε δηλαδή μέλι καστανιάς εννοούμε ότι το μέλι αυτό περιέχει πχ 80% γυρεόκοκους καστανιάς, 3% πικραλίδας, 2% λαδανιάς, 4% αγριομολόχας κτλ. Αυτά τα αγριολούλουδα προσθέτουν τη δική τους πινελιά στο τελικό άρωμα.

Ο ίδιος μελισσοκόμος λοιπόν, κάνοντας τους ίδιους ακριβώς χειρισμούς, με τα ίδια μελίσσια, στο ίδιο ακριβώς μέρος, την ίδια χρονική περίοδο, παίρνει ελαφρώς διαφορετικά μέλια σε άρωμα από χρονιά σε χρονιά και αυτό είναι απολύτως φυσικό. Γιατί την επόμενη χρονιά μπορεί να κρατήσουν για παράδειγμα οι βροχές λίγο παραπάνω και να κάψουν το άνθος της αγριοτριανταφυλλιάς που πέρυσι έδωσε μια ιδιαιτερότητα στο τελικό άρωμα. Ή μπορεί οι μέλισσες αυτήν τη χρονιά να επιλέξουν να πάνε περισσότερο σε κάποια απ’ τα άνθη που πήγαν πέρυσι και έτσι το μέλι να έχει διαφορετικό άρωμα.

Μόνο τα ανθρώπινα χαρμάνια έχουν πάντα το ίδιο άρωμα, γιατί η ομοιομορφία συντελεί και στην συγκράτηση της πελατείας. Τα χαρμάνια όμως είναι μέλια χαμηλότερης ποιότητας καθώς έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία όπως έχουμε αναλύσει εκτενώς εδώ. Γι αυτό το λόγο επιλέγουμε αμιγείς ποικιλίες μελιών, όπως ακριβώς τις παράγουν οι μέλισσες, γνωρίζοντας ότι η γεύση είναι φυσικό να αλλάζει ελαφρώς χρόνο με το χρόνο.

Οι περισσότεροι καταναλωτές δεν είναι ενημερωμένοι για τις ιδιότητες του μελιού και για τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την ποιότητά του. Μερικά απ’ τα λάθη που κάνουν κατά την συντήρηση του είναι:

1.    Θεωρούν ένα κρυσταλλωμένο μέλι χαλασμένο ή νοθευμένο και το πετάνε.

2.    Αφήνουν ανοικτό το βάζο του μελιού με αποτέλεσμα να απορροφήσει υγρασία από το περιβάλλον και να ξινίσει.

3.    Τοποθετούν το μέλι σε γυάλινα βάζα που είχαν προηγουμένως ένα άλλο προϊόν (καφέ, τσάι, καρυκεύματα κ.ά.) με αποτέλεσμα το μέλι να αποκτά την οσμή του βάζου.

4.    Τοποθετούν το μέλι σε πλαστικά βάζα ακατάλληλα για τρόφιμα.

5.    Εκλαμβάνουν το φυσικό άρωμα και γεύση κάποιων αμιγών μελιών, όπως της ερείκης, της καστανιάς και του πολύκομβου σαν αλλοίωση.

6.    Ρευστοποιούν το μέλι στον ήλιο, ή σε μια άμεση πηγή θέρμανσης ζεσταίνοντας το υπερβολικά.

7.    Διατηρούν το μέλι σε θερμοκρασία που επιταχύνει την κρυστάλλωση ή την ζύμωσή του.

8.    Εάν δεν καταναλώσουν το μέλι μετά από κάποιο χρονικό το πετούν νομίζοντας ότι χάλασε.