Τα εσπεριδοειδή είναι το No1 μελισσοκομικό φυτό. Αν η μέλισσα είχε να επιλέξει ανάμεσα σε όλα τα φυτά, θα επέλεγε να πάει στην πορτοκαλιά. Το νέκταρ της τρελαίνει κυριολεκτικά τις μέλισσες, τόσο πολύ που χρειάζεται ειδικούς χειρισμούς από τους μελισσοκόμους ώστε να μην σμηνουργήσουν τα μελίσσια. Επίσης σε αντίθεση με όλες σχεδόν τις άλλες ανθοφορίες, ο μελισσοκόμος αντικρίζει ένα χάος μέσα στην κυψέλη καθώς εργάτριες και βασίλισσα ανταγωνίζονται για τον διαθέσιμο χώρο, γεννώντας και αποθηκεύοντας όπου βρίσκουν.

Σ’ αυτό ίσως να συμβάλει και το γεγονός ότι το άρωμα πχ του άνθους της λεμονιάς μοιάζει πολύ με τις φερομόνες που παράγει η βασίλισσα.  Η ανθοφορία διαρκεί περίπου τρεις εβδοµάδες, δίνοντας άφθονο νέκταρ και θρεπτική γύρη. Περίπου το 10% της ελληνικής παραγωγής είναι µέλι πορτοκαλιάς. Το μέλι της, έχει πολύ γλυκιά γεύση και άρωμα, είναι ανοιχτόχρωμο και κρυσταλλώνει γρήγορα 1-3 μήνες.

Το άρωμα του άνθους της πορτοκαλιάς είναι υπέροχο και θυμίζει εκείνο της γαρδένιας. Λένε πως όταν ανθίσει για τα καλά δεν πλησιάζεις στο περιβόλι από τον χαμό που κάνουν οι μέλισσες ενώ ακούγεται ένα ατελείωτο βουητό.

Παρ’ όλα αυτά η παραμονή στην πορτοκαλιά ενέχει πολλούς κινδύνους για τον μελισσοκόμο, καθώς πέρα απ’ την σμηνουργία υπάρχουν και τα ραντίσματα τα οποία είναι ικανά να καταστρέψουν ολόκληρα μελισσοκομεία.

Δασικό είδος, κάτι ανάμεσα σε θάμνο και δέντρο επίσης γνωστός ως Τσιατσιά, Τρικοκκιά, Μουρζιά και Ξαγκαθιά. Έχει κόκκινους καρπούς (τσιάτσια) που χρησιμοποιούνται στην εναλλακτική ιατρική ως τονωτικά του κυκλοφορικού συστήματος.

Φυτό βοηθητικής μελισσοκομικής ανθοφορίας, το οποίο ανθίζει Απρίλιο-Μάιο πολλές φορές και τον Ιούνιο, προσφέροντας άφθονο και άριστης ποιότητας νέκταρ και γύρη. Το μέλι του είναι κιτρινωπό μέχρι κεχριμπαρένιο, λίγο πικρό και κρυσταλλώνει σε χαμηλές θερμοκρασίες.

Τα άνθη του μοιάζουν πολύ με της γκορτσιάς. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικός και γι αυτό χρησιμοποιείται για τον εμβολιασμό οπωροφόρων όπως η αχλαδιά ή η μουσμουλιά.

Μονοετές, αυτοφυές, ποώδες φυτό. Αποτελεί ζιζάνιο πολλών καλλιεργειών και ανθίζει από τον Μάρτιο έως και το καλοκαίρι. Δίνει και νέκταρ και γύρη χρώματος κίτρινου.

Τα άνθη του είναι ζωηρά κίτρινα με τέσσερα φύλα που σχηματίζουν ταξιανθίες και τα φύλα του είναι μυτερά και σ’ αυτό ξεχωρίζουν απ’ τη βρούβα.

Πολύ ανθεκτικό φυτό στην ξηρασία. Από το είδος S. alba παρασκευάζεται η λευκή μουστάρδα, από το S. nigra η μαύρη και από το B. juinca η καφέ.

Η κυδωνιά ή «Μήλο της Αφροδίτης» ανθίζει συνήθως αρχές Απριλίου και διαρκεί όλο τον μήνα. Θεωρείται καλό μελισσοκομικό φυτό το οποίο δίνει και νέκταρ και γύρη. Έχει υπέροχα μεγάλα λευκά ή ρόδινα άνθη, τα οποία είναι μονήρη, με πέντε πέταλα. Από τον καρπό της, εκτός από γλυκό του κουταλιού φτιάχνουμε και υπέροχο λικέρ το οποίο ωριμάζει για τουλάχιστον 6 μήνες. Επίσης από τα φύλλα του δέντρου παρασκευάζεται αφέψημα, το οποίο έχει μαλακτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες.

Η μία (και μοναδική) κυδωνιά στο μελισσοκομείο μας!

Όταν ανθίζει η κουτσουπιά είναι ένα απ’ τα ωραιότερα δέντρα. Πόσοι γνωρίζουν όμως ότι τα άνθη της τρώγονται; Ωμά αλλά και τουρσί. Οι μελισσοκόμοι λένε ότι μόλις ανθίσουν βουίζουν σαν ηχεία από τις μέλισσες που προσελκύουν. Δίνει κυρίως νέκταρ αλλά και γύρη σε μικρότερες ποσότητες.

Είναι φυτό που βοηθάει πολύ στην ανάπτυξη των μελισσιών ενώ τις χρονιές με πολύ υγρασία και υψηλές θερμοκρασίες δίνει και μελίτωμα, καθώς αναπτύσσονται μύκητες στο φύλλωμα της, το οποίο απομυζούν οι μέλισσες.

Είναι φυλλοβόλο δέντρο που δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις και οι περισσότεροι φυτεύουν για αισθητικούς λόγους. Παλιότερα πίστευαν ότι στην κουτσουπιά κρεμάστηκε ο Ιούδας γι αυτό και την αποκαλούσαν και δένδρο του Ιούδα.