Ενώ στις ΗΠΑ και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης οι μέλισσες παρουσιάζουν υψηλή θνησιμότητα στην Ελλάδα μέχρι στιγμής το πρόβλημα δεν είναι τόσο έντονο. Ίσως σ’ αυτό παίζει ρόλο το γεγονός ότι η Ελλάδα αποτελείται κυρίως από ορεινούς όγκους και οι μελισσοκόμοι μπορούν να διατηρούν παραγωγικά μελίσσια μακριά από τις εντατικές καλλιέργειες και τα φυτοφάρμακα.

Ο καθηγητής Πασχάλης Χαριζάνης

Όταν η εποχή του δεντρολίβανου τελειώνει, αρχίζει η ανθοφορία του φασκόμηλου, στους ευωδιαστούς λόφους της Πελοποννήσου στη νότια Ελλάδα, έπειτα από μερικές απότομες στροφές κατά μήκος της διαδρομής, το παλιό αυτοκίνητο του Νίκου Ρέππα, φτάνει σε έναν παράδεισο για τις μέλισσες, μια περιοχή γεμάτη βιολετί υάκινθους, κοντά στα προϊστορικά ερείπια των Μυκηνών.

Από την αρχαιότητα, όταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο θεός Έρωτας βουτούσε τα βέλη του στο μέλι πριν τα ρίξει, το χρυσό αυτό υγρό ρέει συνεχώς σε αφθονία σε αυτή τη χώρα, όπου παραμένει “αγνή” μιας και δεν χρησιμοποιούνται ακόμη οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι. «Η διαταραχή κατάρρευσης αποικίας είναι πρόβλημα στις ΗΠΑ και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία… Δεν έχουμε αυτό το πρόβλημα στην Ελλάδα ακόμα», λέει ο Πασχάλης Χαριζάνης, καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ο λόγος είναι ότι οι Έλληνες μελισσοκόμοι είναι ακόμη σε θέση να κρατούν τα μελίσσια τους σε απόσταση ασφαλείας από τα φυτοφάρμακα, ενώ στην Ελλάδα δεν υπάρχουν και μονοκαλλιέργειες, τουλάχιστον στο μέγεθος που υπάρχουν για παράδειγμα στις ΗΠΑ και τη Γαλλία. «Το ελληνικό μέλι χρωστάει το μοναδικό άρωμα και τη γεύση του στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας είναι άγρια δάση και βουνά, με αποτέλεσμα οι μέλισσες να τρέφονται από μεγάλη ποικιλία αγριολούλουδων. Μόλις το 29,32% της γης διατίθεται για γεωργικούς σκοπούς.» αναφέρουν από την ομοσπονδία των μελισσοκόμων (ΟΜΣΕ).

Όλα αυτά όμως μπορεί να αλλάξουν…
Η Ελλάδα ψήφισε στις Βρυξέλλες κατά της απαγόρευσης των φυτοφαρμάκων που θεωρούνται επιβλαβή για τις μέλισσες και τη μελισσοκομία, παίρνοντας ουσιαστικά το μέρος των πολυεθνικών, επιτρέποντας τους επικαλυμμένους με νεονικοτινοειδή σπόρους και τα φυτοφάρμακα. Η Επιτροπή επιθυμούσε να θέσει σε περιορισμό τα εντομοκτόνα τεσσάρων καλλιεργειών (αραβοσίτου, ελαιοκράμβης, ηλίανθου και βαμβακιού) σε μια προσπάθεια να αποτρέψει μια καταστροφική κατάρρευση του πληθυσμού των μελισσών, κάτι που θα είχε συνέπειες στην επάρκεια των τροφίμων καθώς οι μέλισσες είναι ο κυριότερος επικονιαστής.

Ο Νίκος Ρέππας, μελισσοκόμος από το Ναύπλιο.

Οι ειδικοί ανησυχούν για τρεις συγκεκριμένες ουσίες (clothianidin, imidacloprid και thiamethoxam) γνωστότερες ως νεονικοτινοειδή, οι οποίες περιέχονται στα εντομοκτόνα που παράγονται από φαρμακευτικές γίγαντες όπως η Bayer, η Syngenta και η Cruiser OSR. «Η ελληνική ψήφος … ήταν μια μεγάλη απογοήτευση για εμάς και δεν μπορούν να το καταλάβουν» δήλωσε η ομοσπονδία των μελισσοκόμων.

«Η μη απαγόρευση των φυτοφαρμάκων δεν βοηθά τη γεωργία. Δεν βοηθά τη βιοποικιλότητα, δεν βοηθά τον άνθρωπο ούτε τα έντομα. Αν οι μέλισσες πεθάνουν, όλοι θα βγουν ζημιωμένοι» δήλωσε η Έλενα Δανάλη από την Greenpeace. Για τον Νίκο Ρέππα, ένα μελισσοκόμο από το Ναύπλιο, του οποίου η οικογένεια ασχολείται με τη μελισσοκομία εδώ και 200 χρόνια, η ζωή εξαρτάται από τα λουλούδια. «Τον Φεβρουάριο έχουμε το δεντρολίβανο, τον Μάρτιο το φασκόμηλο, τον Απρίλιο την πορτοκαλιά, τον Ιούνιο το θυμάρι, τον Ιούλιο τις καστανιές και τις βελανιδιές, τον Σεπτέμβρη το ρείκι.»

Η Ελλάδα μια χώρα περίπου 11 εκατομμυρίων ανθρώπων έχει 20.000 εγγεγραμμένους μελισσοκόμους εκ των οποίων πάνω από 1.500 ζουν αποκλειστικά από τις μέλισσες, σύμφωνα με τον Πασχάλη Χαριζάνη. Η χώρα παράγει μεταξύ 12.000 και 17.000 τόνων μελιού ετησίως, ανάλογα και με τις καιρικές συνθήκες, το οποίο την καθιστά έναν απ’ τους μεγαλύτερους παραγωγούς μελιού στην Ευρώπη. Η Ελλάδα όμως δεν εξάγει τίποτα. Έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει σ’ αυτόν τον τομέα και αυτό είναι κάτι που αυτή τη στιγμή, που είναι χρεωμένη, το χρειάζεται απεγνωσμένα.

Παρά την μεγάλη παραγωγή και το ποιοτικό μέλι της, η Ελλάδα εισάγει περισσότερο μέλι απ’ όσο εξάγει. Στους Έλληνες αρέσει πάρα πολύ το μέλι και κατατάσσονται ως καταναλωτές από τους πρώτους στον κόσμο με μέση κατανάλωση 1,7 κιλά ανά άτομο το χρόνο, όταν στις ΗΠΑ είναι 0,4 κιλά. «Την αγαπώ αυτή τη δουλειά.» , λέει ο Ρέππας. «Ο πατέρας μου είναι 78 ετών και εργάζεται ακόμα ως επαγγελματίας μελισσοκόμος. Γεννήθηκε και θα πεθάνει μελισσοκόμος.»

πηγή: Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Στην καρδιά της Πίνδου δύο από τα ομορφότερα χωριά της Ελλάδας ενώνονται με δύο μονοπάτια και χωρίζονται από έναν ποταμό που αυτή την εποχή περιβάλλεται από ένα πυρρόξανθο δάσος.

Σε πολλά σημεία του φαραγγιού δημιουργούνται μικρές, ειδυλλιακές λίμνες.

Στα νοτιοανατολικά του Νομού Ιωαννίνων, εκεί όπου ο τεράστιος Λάκμος ενώνεται με τα Τζουμέρκα, δύο χωριά έχουν την τύχη να έχουν στα πόδια τους ένα φαράγγι εκπληκτικής ομορφιάς το οποίο διακρίνεται για την άγρια, ανέγγιχτη φύση του. Για πολλούς ταξιδιώτες το Συρράκο και οι Καλαρρύτες ανήκουν, απλά και χωρίς μεγάλο συναγωνισμό, στα ομορφότερα ορεινά χωριά της Ελλάδας. Χτισμένα στις πλαγιές των μικρότερων βουνών που ενώνουν το όρος Περιστέρι (Λάκμος) με την Καλιακούδα (βορειότερη κορυφογραμμή των Τζουμέρκων), οι δύο παραδοσιακοί οικισμοί περιβάλλονται από πυκνά δάση που τα διατρέχουν δεκάδες ρέματα που γεννιούνται στις χιονάδες των μεγάλων κορυφών.

Το Συρράκο και οι Καλαρρύτες διατηρούν στο απόλυτο την παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική με τα πετρόχτιστα σπίτια και τις χαρακτηριστικές στέγες από σχιστόλιθο και κατέχουν ξεχωριστή θέση στα βλαχοχώρια της περιοχής που περιλαμβάνουν ακόμα το Παλαιοχώρι, το Βαθύπεδο και το Ματσούκι. Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη από τοπωνύμια με υπέροχες βλάχικες ονομασίες αλλά και απομακρυσμένα ξωκλήσια και μονές, με κυρίαρχη τη Μονή Κηπίνας, που αξίζει κανείς να επισκεφθεί.

Μικρά γεφύρια σάς μεταφέρουν από τη μία όχθη του Χρούσια στην άλλη.

Τα δύο χωριά έχουν ως ξεκάθαρο σύνορο ένα φαράγγι που είναι γνωστό με διάφορα ονόματα, από τα οποία έχει επικρατήσει η ονομασία Φαράγγι του Σταυραετού. Στην κοίτη του φαραγγιού κυλάει ο ποταμός Χρούσιας, που πήρε το όνομά του από τον μυθολογικό γενάρχη των βασιλιάδων της Ηπείρου Χρούσιο, γιο του Νεοπτόλεμου κι εγγονό του Αχιλλέα. Ο Χρούσιας γεννιέται στον Μέγα Τράπο, στην Πλάκα και την Κουρκούμπετα, τις νοτιότερες ψηλές κορυφές του Λάκμου, και με κατεύθυνση προς τα νότια ενώνεται μετά από τέσσερα χιλιόμετρα με το ρέμα Ξερολάγκαδο που έρχεται από το διάσελο της Γκρουμιλιάσας.

Στη συνέχεια ο ποταμός περνάει ανάμεσα από τα δύο χωριά, όπου σχηματίζεται το φαράγγι, και λίγο μετά στρέφεται προς τα δυτικά, όπου ενώνεται με τον Μελισσουργιώτικο και μαζί πλέον κυλάνε προς τον μεγάλο Αραχθο ποταμό.

Περπάτημα στο φαράγγι
Το συνολικό μήκος του φαραγγιού δεν ξεπερνάει, χονδρικά, τα 6 χλμ., και οι παλιές πλακόστρωτες στράτες που ένωναν τα δύο χωριά σάς κατεβάζουν εύκολα στην καρδιά του. Τα κύρια μονοπάτια τέμνουν κάθετα το φαράγγι στο βόρειο και το νότιο τμήμα του, δημιουργώντας έτσι μια κυκλική διαδρομή που περιλαμβάνει και αρκετό περπάτημα σε χωματόδρομους και άσφαλτο.

Οι πέτρινοι παλιοί νερόμυλοι ορίζουν το φθινοπωρινό τοπίο.

Ομως, αξίζει κανείς να κατέβει στην κοίτη και να περπατήσει παράλληλα με τον Χρούσια στα μικρότερα μονοπάτια που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι για να κατέβουν στον ποταμό, στους νερόμυλους, στα μικρά τους μποστάνια κοντά στις όχθες. Το μόνο πρόβλημα που μπορεί να συναντήσετε είναι η πυκνή βλάστηση που σε λίγα σημεία μπορεί να σας μπερδέψει. Με αφετηρία λοιπόν το Συρράκο και τα 1.150 μέτρα υψόμετρο, το πλακόστρωτο μονοπάτι φτάνει στην κοίτη του ποταμού, όπου βρίσκονται διάσπαρτοι παλιοί πετρόκτιστοι μύλοι και γεφύρια. Από εδώ μικρές διαδρομές σάς οδηγούν πιο βόρεια σε μια παράλληλη πορεία που συναντάει κανείς καταρράκτες και λιμνούλες, ανάμεσα στα κάθετα βράχια του φαραγγιού.

Για όσους διαθέτουν πιο εξερευνητικό πνεύμα, αξίζει να ακολουθήσουν προς τα νότια την κοίτη και να περπατήσουν μέσα στο πυκνό δάσος σε μια πορεία περίπου 2,5 χιλιομέτρων η οποία ενώνει το βόρειο πλακόστρωτο μονοπάτι με το νότιο. Κοντά στο τέλος της διαδρομής υπάρχει και το περίφημο γεφύρι της Κουιάσας. Η βλάχικη ονομασία του σημαίνει «σκιερός τόπος» και το μονότοξο γεφύρι με ύψος 18 μέτρα και μήκος 20 μέτρα στέκεται ακόμα ακμαίο, ενώνοντας τις δύο όχθες του Χρούσια. Από εδώ διαλέξτε να ανεβείτε στους Καλαρρύτες από το μονοπάτι και όχι από την άσφαλτο, σε μια μικρή διαδρομή που κοιτάει το πέταλο του Μπάρου και την επιβλητική κορφή του Καταραχιά.

Παρθένα, άγρια φύση
Η ονομασία Σταυραετός του φαραγγιού δεν είναι τυχαία, καθώς στην περιοχή ζουν μεγάλα σπάνια αρπακτικά της ορνιθοπανίδας, μαζί με δεκάδες άλλα μεγάλα και θαυμαστά ζώα.

Το παραδοσιακό Συρράκο είναι η αφετηρία για τις πεζοπορίες σας.

Οι ντόπιοι συμβουλεύουν τους πεζοπόρους να τραγουδάνε και να φωνάζουν στα περπατήματά τους, και αυτό γιατί μέσα στην πυκνή βλάστηση μπορεί να κρύβεται κάποια αρκούδα που κατέβηκε για αναζήτηση τροφής στο ποτάμι. Στον ουρανό πετάνε μεγαλόπρεποι χρυσαετοί, φιδαετοί και πετρίτες, στα κρύα νερά του ποταμού οι βίδρες κυνηγάνε ψάρια και καβούρια και μπορεί από μακριά να δείτε κάποιο ζαρκάδι να χώνεται με σβελτάδα στα πυκνά βάτα.

Το ιδιαίτερο γνώρισμα του φαραγγιού είναι η μεγάλη ποικιλία από δέντρα, η οποία δημιουργεί ένα πλούσιο μεικτό δάσος. Αυτή την εποχή μάλιστα τα δέντρα χαρίζουν στον ταξιδιώτη ένα πολύχρωμο σκηνικό, καθώς οι βελανιδιές, οι φλαμουριές, τα πλατάνια, οι κουτσουπιές και ένα σωρό άλλα είδη γεμίζουν από καφετιά, κόκκινα και κίτρινα χρώματα.

Κείμενο: Δαυίδ Κουτσογιαννόπουλος
Φωτογραφίες: ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΗΛΑΣ
πηγή: Έθνος

Αυτό το κοκτέιλ βασίζεται στην ίδια λογική με το «Bees Knees», οπότε θα χρειαστείτε είτε βότκα, είτε κάποιο τζιν.

Χρόνος Εκτέλεσης 5 λεπτά

Ποσότητα 1 κοκτέιλ

Δυσκολία Πολύ εύκολο

 

Συστατικά:
2 ¼ μεζούρες βότκα ή Τζιν
1 μεζούρα μέλι
¾ της μεζούρας χυμό λεμόνι

Εκτέλεση:
Ανακατέψτε το αλκοόλ σας, μαζί με τον πάγο, το μέλι και τον χυμό λεμονιού και σερβίρετέ το σε ένα παγωμένο ποτήρι για martini.

* Το Ορεινό Μέλι συνιστά να μη μαγειρεύετε θερμαίνοντας το μέλι σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 45-50 °C γιατί έτσι χάνονται όλα του τα θρεπτικά συστατικά. *

πηγές από: clickatlife.gr, foxnews

Τα αποδημητικά πουλιά είναι ένα οικείο θέαμα για πολλούς ανθρώπους, που ανάλογα με την εποχή τα βλέπουν στον ουρανό να ταξιδεύουν σε κοπάδια. Στον ίδιο ουρανό όμως λαμβάνει δράση και μια άλλη μαζική μετανάστευση, αυτή των εντόμων. Εκτός ίσως από την πεταλούδα Μονάρχη (Danaus plexippus), οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους μικροσκοπικούς μετανάστες περνούν απαρατήρητοι. Αλλά, όπως δείχνει μια νέα μελέτη οι Οδύσσειες τους είναι εξίσου εντυπωσιακές όσο και αυτές των πουλιών και όχι λιγότερο σημαντικές, απ’ την άποψη των οικολογικών υπηρεσιών που προσφέρουν.

Ένα σμήνος πεταλούδων του είδους “Μονάρχης” (Danaus plexippus) καταφτάνουν στον προορισμό τους στο Ελ Ροζάριο στο Μεξικό. (Φωτογραφία: Luna sin estrellas/Flickr)

Η μελέτη, που διήρκεσε 10 έτη και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science επικεντρώθηκε στα έντομα που πετούν σχετικά ψηλά (150 μέτρα), στην περιοχή της νότιας Αγγλίας. Οι ερευνητές χρησιμοποιώντας ειδικά ραντάρ διαπίστωσαν ότι περίπου 3.500 δισεκατομμύρια έντομα μεταναστεύουν πάνω από την περιοχή κάθε χρόνο, δημιουργώντας μια απίστευτη κινούμενη βιομάζα 3.200 τόνων! Αυτό το μέγεθος είναι 7 φορές μεγαλύτερο απ’ τα 30 εκατομμύρια ωδικά πτηνά που αναχωρούν από το Ηνωμένο Βασίλειο για την Αφρική κάθε φθινόπωρο. Οι επιστήμονες μάλιστα επισημαίνουν ότι στην Αγγλία δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό το περιβάλλον για τα έντομα, όσον αφορά το κλίμα. Δεδομένου λοιπόν ότι άλλα μέρη φιλοξενούν περισσότερα έντομα, πιθανόν να έχουν και μεγαλύτερες μεταναστεύσεις, αλλά θα χρειαστεί περισσότερη έρευνα για να γνωρίζουμε με βεβαιότητα.

«Αν είναι και στις υπόλοιπες χώρες η μετανάστευση των εντόμων αντίστοιχη με αυτή που παρατηρήθηκε στη νότια Αγγλία, τότε μιλάμε για την σημαντικότερη ετήσια μετακίνηση είδους σε ολόκληρο το οικοσύστημα, ακόμα κι αν συμπεριλάβουμε αυτές που συμβαίνουν στους ωκεανούς» δήλωσε ο Jason Chapman ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Exeter. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε και μας αφορά ως ανθρώπους, είναι ότι πολλά από αυτά τα έντομα επηρεάζουν τις καλλιέργειες, θετικά αλλά και αρνητικά. Άλλα έντομα βοηθούν στην επικονίαση και γονιμοποιούν τα φυτά και άλλα τα προσβάλλουν και τα απομυζούν. «Αρκετά από τα έντομα που παρατηρήσαμε παρέχουν σημαντικές οικολογικές υπηρεσίες, απαραίτητες για τη διατήρηση υγιών οικοσυστημάτων, όπως η επικονίαση, η θήρευση εχθρών των καλλιεργειών και η παροχή τροφής για εντομοφάγα πτηνά και νυχτερίδες» δήλωσε ο Gao Hu, επιστήμονας από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Κίνας.

Η συρφίδα Episyrphus balteatus που απεικονίζεται εδώ στην Ιαπωνία, έχει επίσης μεγάλους πληθυσμούς και στην Ευρασία αλλά και την Βόρεια Αφρική. (Φωτογραφία: harum.koh/Flickr)

Η συρφίδα Episyrphus balteatus, γνωστή και ως συρφίδα “μαρμελάδα” λόγω του χρώματός της, μεταναστεύει από τα Βρετανικά Νησιά, στο αρχιπέλαγος βορειοδυτικά της Ευρώπης, προς τη Μεσόγειο. «Έχει μέγεθος μόλις 1 εκατοστό, είναι πορτοκαλί με μαύρες ρίγες, είναι δεινός ταξιδευτής και τελικά κάνει μερικές πολύ σημαντικές δουλειές» λέει ο Chapman. Είναι σημαντικός επικονιαστής καλλιεργειών και αγριολούλουδων αλλά το σημαντικότερο είναι ότι τρέφεται με αφίδες που βλάπτουν τα φυτά.

Είναι αλήθεια ότι και πριν από αυτή την έρευνα γνωρίζαμε πως κάποια έντομα μεταναστεύουν, αλλά οι γνώσεις μας ήταν περιορισμένες και αφορούσαν νυκτόβια έντομα που κυρίως παρασιτούν τα φυτά. Η μελέτη αυτή αποκαλύπτει μια τεράστια μετακίνηση η οποία λαμβάνει χώρα την ημέρα. Την άνοιξη η μετακίνηση γίνεται προς τα βόρεια και το φθινόπωρο προς τα νότια, ενώ παρατηρήθηκαν και διακυμάνσεις από έτος σε έτος.

Πεταλούδα του γένους Vanessa, ήταν μεταξύ των μεταναστών που μελετήθηκαν. (Φωτογραφία: Rebecca McCree/Shutterstock)

Η πεταλούδα Μονάρχης, η πιο γνωστή από τους μετανάστες, πραγματοποιεί κάθε χρόνο ένα τεράστιο ταξίδι 4000 χιλιομέτρων από τη Βόρεια Αμερική, το οποίο διαρκεί 4 γενιές. Οι κάμπιες παίρνουν τη σκυτάλη ενστικτωδώς απ’ τους γονείς και συνεχίζουν την αποστολή! Οι πεταλούδες είναι πολύ ευαίσθητες και η πρόσφατη μείωση των πληθυσμών τους και κατά συνέπεια και των μεταναστευτικών ροών τους, αποδίδεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα.

Η απώλεια του περιβάλλοντος τους, από τις μονοκαλλιέργειες και την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, οδήγησε πολλά έντομα, σταδιακά στη μετανάστευση. Το άσχημο είναι ότι τα έντομα που μετακινούνταν μέχρι σήμερα, το είχαν καταφέρει αυτό εξελικτικά. Σήμερα όμως πολλά έντομα αναγκάζονται να το πράξουν αυτό πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προσαρμοστούν. «Η μετανάστευση γενικά στη φύση, αλλά ιδιαίτερα στα έντομα είναι μια συμπεριφορά πολύ σύνθετη που διαρκεί εκατομμύρια χρόνια. Τα έντομα είναι πολύ ευαίσθητα στις κλιματικές αλλαγές» λέει ο Jason Lim ερευνητής του ραντάρ εντομολογίας στο Rothamsted Research στην Αγγλία.

πηγή: mnn (επιμέλεια Στράτος Σαραντουλάκης – Ορεινό Μέλι)

Αξιωματούχοι του αεροδρομίου Σένεφελντ, στις παρυφές του Βερολίνου, ανακοίνωσαν ότι στο εξής θα ελέγχουν την ποιότητα του αέρα περιμετρικά του συμπλέγματος, μελετώντας τις μέλισσες της περιοχής και το μέλι που παράγουν.

«Η παρακολούθηση του μελιού θα ενισχύσει το σύστημα ελέγχου της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα που χρησιμοποιούμε», δήλωσε ο υπεύθυνος περιβαλλοντικού τομέα του αεροδρομίου Γιόχεν Χάιμπεργκ. «Εκτός από τη μελέτη του μελιού, θα παρακολουθούμε επίσης τις μέλισσες και τις κηρήθρες τους, ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης σε ό,τι αφορά τη ρύπανση της ατμόσφαιρας».

Συγκεκριμένα, το μέλι θα αναλύεται σε εργαστήρια προκειμένου να ανιχνεύονται επικίνδυνα χημικά που ενδέχεται να περνούν σε αυτό από το περιβάλλον μέσω της γύρης. Το Σένεφελντ είναι το μικρότερο από τα δύο διεθνή αεροδρόμια που εξυπηρετούν το Βερολίνο. Το Τέγκελ – το βασικό αεροδρόμιο- θα κλείσει τον Ιούνιο του 2012 και τότε, το Σένεφελντ θα «μεταμορφωθεί» στον -πολύ μεγαλύτερο- αερολιμένα Βερολίνου-Βραδεμβούργου, ο οποίος θα είναι πλέον ο μοναδικός στη γερμανική πρωτεύουσα. Στόχος του προγράμματος, στο πλαίσιο του οποίου οι ντόπιοι μελισσοκόμοι θα συνεργαστούν με επιστήμονες, είναι να διαπιστωθεί κατά πόσο η δραστική επέκταση του αεροδρομίου θα έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Το σύστημα του ελέγχου του μελιού ακολουθούν ήδη και άλλα ευρωπαϊκά και γερμανικά αεροδρόμια, όπως του Ντίσελντορφ και του Αμβούργου, το οποίο ήταν το πρώτο που το εφήρμοσε, το 1999. Πριν από ένα χρόνο μάλιστα, μελισσοκόμοι τοποθέτησαν έξι κυψέλες δίπλα ακριβώς στους αεροδιάδρομους, προκειμένου να διερευνηθούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της απογείωσης και της προσγείωσης εκατοντάδων αεροσκαφών σε καθημερινή βάση. Πέρα από την… εθελοντική συμμετοχή τους στην περιβαλλοντική έρευνα, οι μέλισσες παρήγαγαν και πολλά κιλά μελιού, τα οποία διατέθηκαν δωρεάν στους επιβάτες.

πηγή: Ναυτεμπορική

Πρόκειται για τον κορυφαίο ουρανοξύστη της Ευρώπης, που τιμήθηκε με το πρόσφατο βραβείο «Council on Tall Buildings and Urban Habitat – CTBUH Annual Awards 2015» του αρμόδιου Συμβουλίου για τα ψηλά κτίρια και το αστικό περιβάλλον αλλά και το παλαιότερο «International Highrise Award 2014» του Μουσείου Αρχιτεκτονικής της Φρανκφούρτης. Τα βραβεία απονεμήθηκαν στο διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο Boeri Studio που τον σχεδίασε. Βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας και ονομάζεται «Bosco Verticale», σε ελεύθερη μετάφραση «κάθετο δάσος».

Η ταυτότητα του BoscoVerticale
Χτισμένος στην περιοχή Porta Nuova Isola στο Μιλάνο, Ιταλίας αποτελεί παράδειγμα της ιδέας κάθετης πύκνωσης της φύσης μέσα στην πόλη. Απαρτίζεται από δύο ξεχωριστά τμήματα σε σχήμα πύργου με 27 και 19 ορόφους αντίστοιχα και συνολικά 111 διαμερίσματα. Οι βεράντες αποτελούν σημαντικό στοιχείο του κτιρίου. Καταλαμβάνουν έκταση 2.780 τ.μ. και έχουν φυτευτεί 900 δέντρα και ποικιλία 2.000 θάμνων, λουλουδιών και φυτών. Ο σχηματισμός μικροκλίματος γύρω από τα διαμερίσματα, δημιουργώντας την αίσθηση όασης πρασίνου μέσα στο αστικό κέντρο είναι ο βασικός στόχος της ιδέας του Bosco Verticale. Αυτό επιτυγχάνεται μειώνοντας τους εξωτερικούς θορύβους, ελέγχοντας την ηλιακή ακτινοβολία με φυλλοβόλα, ενισχύοντας την απορρόφηση του CO₂ και την απελευθέρωση του οξυγόνου και φυσικά δίνοντας τα αντίστοιχα οπτικά ερεθίσματα.

Ενεργειακή απόδοση αλλά και ομορφιά
Τα βραβεία «CTBUH Annual Awards 2015» και «International Highrise Award 2014» δεν εξετάζουν όμως μόνο την αισθητική των διαγωνιζόμενων ψηλών κτιρίων, αλλά απαιτούν και την υιοθέτηση καινοτόμων λύσεων σε θέματα ενεργειακής απόδοσης και λειτουργικότητας τους. Ο αρχιτέκτονας Stefano Boeri, γνώριζε ότι το σύστημα θέρμανσης και κλιματισμού θα κάλυπτε το 50% των ενεργειακών καταναλώσεων του κτιρίου. Επίσης ανάλογα με την πρόσοψη του κτιρίου που βρισκόταν ο κάθε χώρος και εάν τον φώτιζε ή όχι ο ήλιος θα υπήρχε έντονη διαφοροποίηση απαιτήσεων θέρμανσης και ψύξης. Αναμενόταν δηλαδή κάποια διαμερίσματα να ζητούσαν θέρμανση και την ίδια στιγμή κάποια άλλα να χρειάζονταν ψύξη, γεγονός που εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους εκτόξευσης των ενεργειακών καταναλώσεων.

Το Bosco Verticale είναι ένα μοναδικό έργο – πρότυπο για τη βιώσιμη ανάπτυξη περιοχών με υψηλή πυκνότητα πληθυσμού. Η Climaveneta έπαιξε σημαντικό ρόλο στο project, διασφαλίζοντας σε σημαντικό βαθμό την κορυφαία ενεργειακή αποδοτικότητα, η οποία χάρισε στο κτίριο και την πιστοποίηση LEED Gold.

πηγή: econews.gr

Το μόνο που μένει είναι να τοποθετηθούν 4-5 μελισσάκια στην οροφή του κτηρίου ώστε να γίνεται καλύτερα και η επικονίαση των φυτών 🙂

Όπως παρατηρούμε η διατροφή μέρα με τη μέρα αποκτά σημαντικότερη θέση στη ζωή μας. Συνειδητοποιούμε φαίνεται, ότι δεν είναι απλά ένα μέσο να διατηρηθούμε στη ζωή αλλά ένα μέσο να έχουμε μια υγιή ζωή με λιγότερα προβλήματα. Η αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας, του διαβήτη και τα μεγάλα ποσοστά υπερφαγίας σε εφήβους μας δείχνουν ότι η νέα γενιά έχει μείνει έξω από τις εξελίξεις και δεν έχει επαρκείς γνώσεις όσον αφορά τη σωστή διατροφή.

Φταίνε τα παιδιά γι’ αυτό;
Μια γνωστή παροιμία λέει «Το παιδί και το σκυλί, όπως τα μάθεις» – αν ένα παιδί δεν έχει πάρει τις σωστές αρχές για μια ισορροπημένη διατροφή, η ευθύνη βαραίνει το γονιό. Στην αγορά υπάρχει πληθώρα τροφίμων με χαμηλή θρεπτική αξία που φτιάχνονται πολύ γρήγορα και είναι αρκετά φθηνά. Δυστυχώς, ο σύγχρονος τρόπος ζωής θέλει τους γονείς να απασχολούνται πολλές ώρες και να επιλέγουν γρήγορες λύσεις, είτε για φαγητό, είτε για τη διασκέδαση των παιδιών τους. Η εύκολη λύση που συχνά σημαίνει και πρόχειρη, είναι ένα έτοιμο γεύμα και κάποιο παιχνίδι στον υπολογιστή για το παιδί. Σε οικογένειες που υπάρχει χαμηλό εισόδημα μπορεί ο χρόνος προετοιμασίας φαγητού να είναι μεγαλύτερος αλλά η επιλογή γίνεται βάση της τιμής. Η έρευνα ΔΙΑΤΡΟΦΗ που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα το 2012-2013, χρόνια δηλαδή που η οικονομική κρίση έχει ήδη εδραιωθεί, έδειξε ότι όσο χαμηλότερο το κοινωνικο-οικονομικό στάτους της οικογένειας τόσο λιγότερα παιδιά κατανάλωναν καθημερινά πρωινό, φρούτα και λαχανικά και γαλακτοκομικά. Ναι μεν η παχυσαρκία είναι ένα σημαντικό ζήτημα λοιπόν, αλλά σ’ αυτή την ηλικία η κακή θρέψη μπορεί να αποτελέσει μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί θα καθυστερήσει τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού.

Βάζετε στο παιδί σας τη σωστή μερίδα;
Έρευνες έδειξαν ότι οι μερίδες που σερβίρονται στα εστιατόρια πολλές φορές μπορεί να είναι και 5 φορές μεγαλύτερες από τις κανονικές μερίδες των ενηλίκων. Μπορούμε να φανταστούμε πόσο μεγαλύτερες είναι από τις παιδικές! Και στο σπίτι όμως τα δεδομένα δεν είναι πολύ καλύτερα. Κυριαρχεί η άποψη ότι το παιδί θα φάει όσο θέλει από ένα γεμάτο πιάτο, αν δε το πιέσει η μαμά και η γιαγιά φυσικά να το φάει όλο. Σε μελέτες που έγιναν, φάνηκε ότι ένα παιδί μπορεί να φάει μέχρι και 57% περισσότερο φαγητό από το κανονικό αν του σερβίρετε μεγαλύτερη μερίδα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι μερίδες που αντιστοιχούν στα παιδιά σύμφωνα με τον Αμερικάνικο Σύλλογο Διαιτολόγων. Εσείς βάζετε λοιπόν τη σωστή μερίδα στο παιδί σας;

Τρόφιμο	Μερίδα για παιδί, 2-5 ετών	Μερίδα για ενήλικες
Γάλα	½ – ¾ φλιτζανιου	1-2 φλιτζάνια
Μακαρόνια/Ρύζι	1/3 κούπας	1-2 κούπες
Κρέας	50-60 γρ	90-120 γρ
Φρέσκο Χυμό	½ κούπα	1 κούπα
Λαχανικά	½ κούπα βρασμένα	1-2 κούπες βρασμένα

Διατροφή στο σχολείο
Μεγάλο μέρος της καθημερινότητας του παιδιού είναι και το σχολείο. Το παιδί καλείται να καταναλώσει τουλάχιστον ένα γεύμα μέσα σ’ αυτές τις ώρες, υπάρχει όμως κάτι υγιεινό να επιλέξει; Τα κυλικεία των σχολείων δίνουν λίγες επιλογές στα παιδιά, έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε σφολιατοειδή, κρουασάν, σοκολατούχο γάλα ή κάποιο πατατάκι. Αλήθεια έχουμε δει κάποιο κυλικείο να δίνει την επιλογή ενός φρούτου; Μια λανθασμένη αντίληψη του παιδιού για το φαγητό θα το οδηγήσει και σε μια λιγότερο υγιεινή επιλογή και στο σχολείο. Το ιδανικό είναι να ετοιμάζει ο ίδιος ο γονιός το σνακ του παιδιού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ξοδέψει πολύ χρόνο, καθώς μπορεί να επιλέξει κάποιο φρούτο ή ένα τόστ. Αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα καλό είναι να καθοδηγηθεί το παιδί σε μια σωστή επιλογή όπως ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης. Επειδή το σχολείο είναι χώρος εκπαίδευσης, όχι μόνο θεωρητικών μαθημάτων αλλά και πρακτικών, αξίζει να θέσετε σαν θέμα στο Σύλλογο Γονέων κάποιες νέες επιλογές για το κυλικείο του σχολείου σας. Θα οδηγήσει σε μια καλύτερη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών σας κάνοντάς τα να αναζητούν υγιεινές επιλογές στις εξόδους τους.

Τελικά εσείς ξέρετε τι έφαγε το παιδί σας σήμερα;
Δοκιμάστε μια φορά να ρωτήσετε το παιδί σας τι ακριβώς έφαγε τη μέρα που πέρασε, πιστεύετε θα σας ικανοποιήσει η απάντηση; Στη σημερινή εποχή οι γονείς δεν είναι κοντά στα παιδιά όσον αφορά τη διατροφική τους καθοδήγηση είτε λόγο χρόνου είτε από σιγουριά ότι το παιδί θα επιλέξει κάτι υγιεινό από μόνο του. Πόσες φορές έχουμε δει παιδιά να σταματάνε μόνα τους στο σούπερ μαρκετ και να αγοράζουν αναψυκτικά ή σοκολάτες με το χαρτζιλίκι τους; Μέσα από το διάλογο με τα παιδιά μπορεί να ανακαλύψετε κάποιο κομμάτι που να μπορείτε να τα συμβουλέψετε. Ρωτήστε τα για τις ποσότητες, για το αν χόρτασαν ή αν θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό.

Ευκαιρία για μαγειρική
Έρευνες έδειξαν ότι ενώ οι εκπομπές μαγειρικής αυξάνονται ο χρόνος που ξοδεύεται για την προετοιμασία του γεύματος μειώνεται. Σίγουρα υπάρχει ανάγκη για εξοικονόμηση χρόνου αλλά το να μαγειρεύετε με το παιδί σας, συνδυάζει το παιχνίδι, την προετοιμασία του φαγητού και τη διατροφική καθοδήγηση σε ένα! Για το παιδί είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτό όμως, είναι η ευκαιρία του να εξοικειωθεί με τρόφιμα που δεν τρώει, να βοηθήσει στο καθάρισμα και το μαγείρεμά τους και στο τέλος να τα δοκιμάσει! Η εμπειρία αυτή θα το ακολουθήσει και στην ενήλικη ζωή του, που θα επιλέγει να μαγειρεύει πιο υγιεινά φαγητά. Βγάλτε λοιπόν τον «σταρ» από μέσα σας και κάντε τη δική σας εκπομπή μαγειρικής στο σπίτι!

7 λάθη που κάνουν οι γονείς

1. Πιέζουν το παιδί να φάει περισσότερο από όσο θέλει με αποτέλεσμα να χάνει το αίσθημα του κορεσμού.
2. Επιβραβεύουν το παιδί με σοκολάτες ή άλλα γλυκά.
3. Δεν αφήνουν το παιδί να συμμετέχει στην προετοιμασία του φαγητού για να μην λερώσει.
4. Πιστεύουν ότι το παιδί μπορεί να πίνει πολλούς χυμούς ενώ είναι θερμιδογόνοι και δεν προσφέρουν τις απαραίτητες φυτικές ίνες.
5. Χρησιμοποιούν το ίδιο μέγεθος σε πιάτα και τις ίδιες μερίδες για τους εαυτούς τους και τα παιδιά, τη στιγμή μάλιστα που τα τελευταία 50 χρόνια το πιάτο έχει μεγαλώσει από τα 25 στα 30 εκατοστά διάμετρο!
6. Χάνουν τις ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα δική τους και των παιδιών.
7. Δε γίνονται οι ίδιοι πρότυπο για τα παιδιά τους.

Ξεμείνατε από ιδέες; Θα σας δώσουμε εμείς!

Πρωινό

• Γάλα ημιαποβουτυρωμένο με δημητριακά πρωινού ολικής άλεσης
• Ψωμί με φυτική μαργαρίνη και μέλι
• Τόστ (με τυρί χαμηλών λιπαρών) και φυσικό σπιτικό χυμό

Στο σχολείο ή το απόγευμα

• Ένα φρούτο εποχής
• Ξηρούς καρπούς ανάλατους και λίγη μαύρη σοκολάτα
• Κουλούρι Θεσσαλονίκης

Μεσημεριανό

• Ψάρι με ρύζι αναποφλοίωτο και σαλάτα της επιλογής του
• Κοτόπουλο με πατάτες φούρνου και καροτάκια σαλάτα
• Φακές στραγγισμένες ανακατεμένες με λαχανικά και ανθότυρο

Βραδινό

• Τόστ με βραστό αυγό και ντομάτα
• Γιαούρτι 1.5% με λίγα δημητριακά και μέλι
• Σούπα με κοτόπουλο ή ψάρι

Ενημερωθείτε για τη σωστή διατροφή των παιδιών σας.

πηγή: mednutrition.gr (των Πάρη Ππαχρήστου, διαιτολόγου – διατροφολόγου, M.Sc. , Όλγας Δέδε διαιτολόγου – διατροφολόγου)

Μελισσοκόμοι στη βορειοανατολική Γαλλία βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα πολύ ασυνήθιστο πρόβλημα: το μέλι που παρήγαγαν οι μέλισσες είχε πράσινη και μπλε απόχρωση. Το θέαμα αρχικά τους προκάλεσε απορία και έντονο προβληματισμό – άλλωστε ποιος θα αγόραζε χρωματιστό μέλι; – όμως η λύση του μυστηρίου βρισκόταν μπροστά στα μάτια τους ή για την ακρίβεια 4 χιλιόμετρα μακριά από τα μελίσσια.

Ο λόγος για μια μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων από εργοστάσιο με… πολύχρωμα καραμελάκια. Όλα άρχισαν όταν οι μελισσοκόμοι του Ριμποβίλ, στην Αλσατία, είδαν ότι οι μέλισσες επέστρεφαν στις κυψέλες τους μεταφέροντας χρωματιστές ουσίες, οι οποίες «έβαψαν» και το μέλι. «Για μένα, αυτό δεν είναι μέλι», δήλωσε στο Reuters ο πρόεδρος της ένωσης μελισσοκόμων της Γαλλίας Αλέν Φρι.

Αναγνώρισε ότι η γεύση του μπορεί να είναι ίδια, προσθέτοντας όμως πως λόγω της ιδιαιτερότητάς του «δεν μπορεί να πωληθεί». Έπειτα από δική τους έρευνα, οι μελισσοκόμοι εντόπισαν την πηγή του προβλήματος στις δεξαμενές μονάδας παραγωγής βιοαερίου από τα βιομηχανικά απόβλητα εργοστασίου της Mars, στο Στρασβούργο, όπου παρασκευάζονται τα γνωστά κουφετάκια M&Ms.

Η χρωματιστή σκόνη που μετέφεραν οι μέλισσες στις κυψέλες τους ήταν το κατακάθι των δεξαμενών, το οποίο προοριζόταν για επεξεργασία. Η εταιρία Agrivalor, η οποία διαχειρίζεται τη μονάδα εξέφρασε τη λύπη της για το συμβάν, λέγοντας πως έχει ήδη καθαρίσει τις δεξαμενές και πως στο εξής θα διοχετεύει τα απόβλητα σε κλειστά βυτία, ώστε οι μέλισσες να μην έχουν πρόσβαση σε αυτά. «Ανακαλύψαμε το πρόβλημα ταυτόχρονα με τους παραγωγούς και πολύ γρήγορα φροντίσαμε να το διορθώσουμε», δήλωσε ο εκπρόσωπος της εταιρίας Φιλίπ Μενράντ.

Η Γαλλία συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους παραγωγούς μελιού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς σε ετήσια βάση παράγει περίπου 18.330 τόνους. Το χρωματιστό μέλι ήταν το τελευταίο πλήγμα για τους μελισσοκόμους του Ριμποβίλ που, όπως και οι συνάδελφοί τους σε ολόκληρο τον κόσμο, βρίσκονται αντιμέτωποι με τη ραγδαία μείωση στους πληθυσμούς των εντόμων.

πηγή: Ναυτεμπορική

Καθώς στην Βρετανία η μελισσοκομία δεν είναι τόσο διαδεδομένη όσο στις χώρες του νότου αλλά και με τους πληθυσμούς των μελισσών να μειώνονται συνεχώς στο νησί, λόγω των φυτοφαρμάκων, της κλιματικής αλλαγής και άλλων παραγόντων, η δουλειά του Mike Hunt έχει γίνει υψίστης σημασίας. Ο Mike είναι μελισσοκόμος εδώ και 40 χρόνια. Έχει διδάξει την τέχνη σε πάρα πολλούς ανθρώπους απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, ενώ προσπαθεί να τους ευαισθητοποιήσει στο θέμα του ρόλου των μελισσών στην επικονίαση. Σήμερα μετά από αρκετά χρόνια οι μέλισσες παρουσιάζουν αύξηση στη Νότια Αγγλία και α’ αυτό έχει συμβάλει και ο Mike.

Τραγανά κούκις με λεμόνι, τζίντζερ, φιστίκια Αιγίνης και μέλι. Βγάλτε τα ζεστά-ζεστά από το φούρνο και βουτήξτε τα σε γάλα.

Χρόνος Εκτέλεσης 45 λεπτά

Μερίδες 4 μερίδες

Δυσκολία Σχετικά εύκολο

 

Συστατικά:
280 γρ. αλεύρι
6 γρ. μαγειρική σόδα
1 γρ. βανίλια εκχύλισμα
120 γρ. ζάχαρη μαύρη
200 γρ. μαγιονέζα
40 γρ. μέλι
40 γρ. φιστίκι Αιγίνης, χοντροκομμένο
10 γρ. τζίντζερ, τριμμένο
6 γρ. λεμόνι, ξύσμα

Εκτέλεση:
Σε ένα μπολ ανακατέψτε το αλεύρι, τη σόδα και τη βανίλια. Στο κάδο του μίξερ τοποθετήστε τη ζάχαρη, το μέλι και τη μαγιονέζα και χτυπήστε με το σύρμα μέχρι να αφρατέψουν. Προσθέστε το μείγμα με το αλεύρι μέσα στο κάδο του μίξερ και ανακατέψτε μέχρι να ομογενοποιηθούν. Προσθέστε το φιστίκι, το τζίντζερ και το ξύσμα του λεμονιού και ανακατέψτε όλα τα υλικά μαζί Στρώνουμε ένα ταψί με χαρτί ψησίματος ή σιλικόνη. Κόβουμε με το κουτάλι κομμάτια ζύμης των 25 γρ. περίπου και τα τοποθετούμε στο ταψί φροντίζοντας να έχουν 5 εκ., απόσταση μεταξύ τους από κάθε πλευρά, καθώς θα απλώσουν κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° C μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα

* Το Ορεινό Μέλι συνιστά να μη μαγειρεύετε θερμαίνοντας το μέλι σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 45-50 °C γιατί έτσι χάνονται όλα του τα θρεπτικά συστατικά. *

Πηγή: yiannislucacos.gr