Σχεδόν το ένα τέταρτο των αγριομελισσών της Ευρώπης απειλούνται με εξαφάνιση, κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της εντατικοποίησης της γεωργίας που οδηγεί στην καταστροφή του φυσικού τους περιβάλλοντος, προειδοποίησε η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης και των Φυσικών Πόρων (IUCN).

Τα 16 από τα 68 είδη αγριομελισσών της Ευρώπης κινδυνεύουν, γεγονός που απειλεί την επικονίαση των καλλιεργειών. Οι ειδικοί επιστήμονες IUCN ετοιμάζουν μια παγκόσμια μελέτη για τις αγριομέλισσες, την ώρα που οι “πρώτες εξαδέλφες” τους, οι συλλέκτριες μέλισσες, βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο καθώς ο αριθμός τους μειώνεται δραματικά λόγω ασθενειών.

“Από τα πέντε σημαντικότερα έντομα που γονιμοποιούν τα φυτά μεταφέροντας τη γύρη τους, τα τρία είναι είδη αγριομελισσών” τόνισε η IUCN στην οποία μετέχουν κυβερνήσεις κρατών, επιστήμονες και οργανώσεις περιβαλλοντικής προστασίας. Από τα ευρωπαϊκά είδη, ο πληθυσμός των μισών συρρικνώνεται και μόνο το 13% εξ αυτών αυξάνεται.

Οι αγριομέλισσες —ή μπούμπουρες— είναι μεγαλύτερες από τις μέλισσες με τις οποίες συχνά μοιάζουν πολύ καθώς φέρουν κίτρινες και μαύρες ρίγες. Ζουν σε μικρές κυψέλες, μέχρι 200 έντομα κάθε φορά, και δεν φτιάχνουν κηρήθρες. Ορισμένα είδη εκτρέφονται ειδικά για να γονιμοποιούν τομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες στα θερμοκήπια. “Η κλιματική αλλαγή, η εντατικοποίηση της γεωργίας και οι αλλαγές στη χρήση των γεωργικών εκτάσεων είναι οι βασικές απειλές” για τους μπούμπουρες, προειδοποιεί η Ένωση.

“Ανησυχούμε πολύ για τα στοιχεία αυτά. Ένα τόσο μεγάλο ποσοστό απειλούμενων αγριομελισσών μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην παραγωγή τροφίμων“, δήλωσε η ειδική στον τομέα της βιοποικιλότητας Άνα Νιέτο σε ανακοίνωσή της. Προκειμένου να αντιστραφεί αυτή η τάση η Νιέτο τονίζει ότι θα πρέπει να προστατευθούν τα είδη και το φυσικό τους περιβάλλον, να αποκατασταθούν τα οικοσυστήματα και να προωθηθούν γεωργικές πρακτικές που θα ευνοούν τη βιοποικιλότητα.

Η μελέτη της IUCN δεν αναφέρει την πιθανότητα μετάδοσης των ασθενειών των μελισσών στις αγριομέλισσες. “Γενικά, δεν γνωρίζουμε πολλά για τις ασθένειές τους”, είπε ο Στιούαρτ Ρόμπερτς, ένα μέλος της Ένωσης. “Ορισμένα από τα απειλούμενα είδη ζουν απομονωμένα στις Άλπεις ή στην Αρκτική. Σε αυτά τα μέρη είναι ουσιαστικά μηδενική η πιθανότητα να προσβληθούν από ασθένειες των μελισσών”, διευκρίνισε.

πηγή: enet.gr

Ο βελονισμός καθώς και ο βελονισμός με δηλητήριο μέλισσας βελτίωσαν τα συμπτώματα ασθενών με νόσο του Πάρκινσον, έδειξε μικρή έρευνα. Πρόκειται για μια από τις πρώτες έρευνες που εξετάζουν αν ο βελονισμός και ο βελονισμός με δηλητήριο μέλισσας μπορούν να βοηθήσουν στη νόσο Πάρκινσον.

Ο ερευνητής Seong-Uk Park, του Kyung Hee University Hospital, στη Σεούλ, δήλωσε ότι ο βελονισμός μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει, αυξάνοντας τα επίπεδα ντοπαμίνης. Επίσης, μπορεί ενδεχομένως να ενισχύσει την επίδραση του φαρμάκου Λεβοντόπα και να μειώσει τις παρενέργειές του. Τα ευρήματα είναι σημαντικά, καθώς το 70% των ανθρώπων σε ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν συμπληρωματικές θεραπείες για την αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον, δήλωσε ο Louis Tan, που δεν έλαβε μέρος στην έρευνα.

Η έρευνα παρουσιάστηκε στο 18ο συνέδριο για τη νόσο Πάρκινσον. Η αγωγή αφορά την έγχυση δηλητηρίου μέλισσας υποδόρια σε σημείο βελονισμού. Εκτιμάται ότι μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση και παράταση της επίδρασης της διέγερσης των σημείων του βελονισμού. Ο Park δήλωσε ότι οι μηχανισμοί του βελονισμού με δηλητήριο μέλισσας μπορεί ενδεχομένως να είναι παρόμοιοι με αυτούς του βελονισμού. ‘Η μπορεί να υπάρχει άλλη επίδραση που να οφείλεται στο δηλητήριο μέλισσας.

Ο Tan υπέδειξε ότι το δηλητήριο μέλισσας μπορεί ενδεχομένως να δρα ως βοτουλινική τοξίνη, προκαλώντας προσωρινή παράλυση των μυών. Ορισμένα συμπτώματα του Πάρκινσον περιλαμβάνουν μυϊκούς σπασμούς, που μπορούν να προκαλέσουν πόνο και δυσκολία στην κίνηση. Το δηλητήριο της μέλισσας μπορεί ενδεχομένως να βοηθά στη χαλάρωση των συγκεκριμένων μυών.

Στην έρευνα, 35 ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, που λάμβαναν σταθερή δόση φαρμάκου για τουλάχιστον 1 μήνα τοποθετήθηκαν τυχαία σε 3 ομάδες.

Μια ομάδα υποβλήθηκε σε βελονισμό, άλλη σε βελονισμό με δηλητήριο μέλισσας και η τρίτη ομάδα σε τίποτα από τα δυο. Η αγωγή επαναλαμβανόταν 2 φορές την εβδομάδα για 8 εβδομάδες.

Τα συμπτώματα βελτιώθηκαν σε όσους υποβλήθηκαν σε βελονισμό ή σε βελονισμό με δηλητήριο μέλισσας. Δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές παρενέργειες στους συμμετέχοντες. Ένας συμμετέχων στην ομάδα του βελονισμού με δηλητήριο μέλισσας παραπονέθηκε για φαγούρα. Όσοι δεν υποβλήθηκαν σε αγωγή δεν εμφάνισαν αλλαγή στα συμπτώματα.

Τα ευρήματα είναι υποσχόμενα, αλλά χρειάζεται νέα έρευνα πριν εξαχθούν σταθερά συμπεράσματα, δήλωσε ο Park. Πρόσθεσε ότι πραγματοποιείται δεύτερη έρευνα και αναμένεται να ολοκληρωθεί αργότερα, φέτος.

πηγή: iatronet.gr / Ξένος τύπος

Ο Διευθυντής του περιοδικού Baynature είχε μια πρόσφατη εμπειρία με μία μέλισσα η οποία έδειχνε να προσέχει την εμφάνισή της…

Γόνος μελισσών σε διάφορα στάδια ανάπτυξης. Η βασίλισσα συνήθως αποφεύγει να γεννήσει σε κελί το οποίο περιείχε προηγουμένως μέλι ή γύρη και δεν έχει απολυμανθεί με πρόπολη. Γι αυτό το λόγο οι κηρήθρες με τον καιρό μαυρίζουν. Photo: Vipin Baliga/Flickr

“Καθόμουν στο αμάξι μου, σήμερα το απόγευμα, όταν παρατήρησα μια χαριτωμένη μικρή μέλισσα στο παρμπρίζ. Μου φαινόταν ότι προσπαθούσε απεγνωσμένα να καθαρίσει κάτι από επάνω της. Στην αρχή σκέφτηκα ότι έπεσε πάνω σε κάτι απ’ το οποίο τώρα δεν μπορεί να απαλλαγεί και θα πεθάνει. Έτσι πήρα ένα κύπελλο και έβαλα τη μέλισσα μέσα, αλλά εκείνη δε φάνηκε να ενθουσιάζεται με την ιδέα και πέταξε και πάλι προς τα έξω. Όταν επέστρεψα σπίτι μου έψαξα στο google και έμαθα ότι οι μέλισσες το συνηθίζουν αυτό. Δηλαδή να καθαρίζονται από τη γύρη κτλ. Και κυρίως να καθαρίζουν τα μάτια τους πριν από την πτήση της επιστροφής στην κυψέλη.”

Αποφασίσαμε να ερευνήσουμε περαιτέρω αυτήν την εκπληκτική συμπεριφορά των μελισσών, φτάνοντας μέχρι τον Eric Mussen, ειδικό εντομολόγο ερευνητή στο Honey Bee Research Facility. Αυτός και η συνάδελφός του Elina Nino μας έδωσαν την απάντηση.

Το εσωτερικό μιας κυψέλης θεωρείται ένα πολύ καθαρό περιβάλλον. Οι μέλισσες παράγουν μέλι εκεί και εμείς το τρώμε. Αλλά, γιατί οι μέλισσες και οι κυψέλες τους είναι τόσο καθαρές; Είναι στα γονίδια τους.

Οι μέλισσες χτίζουν με κερί, κηρήθρες, τις οποίες χρησιμοποιούν για αποθήκευση τροφών αλλά και για την ανατροφή των προνυμφών. Η δομή του χτισίματος τους, τους επιτρέπει να στεγάζονται δεκάδες χιλιάδες μέλισσες σε μικρό χώρο. Ωστόσο, σε περίπτωση που προκύψει οποιοδήποτε είδος μικροβιακής μόλυνσης, όλη αυτή η κοινωνία θα μπορούσε να οδηγηθεί σε μια καταστροφική επιδημία και τελικά στον θάνατο ολόκληρης της αποικίας.

Οι μέλισσες δείχνουν να έχουν βρει τη λύση γι αυτό το πρόβλημα. Συγκεντρώνουν ρητίνες από διάφορες φυτικές πηγές. Επιστρέφοντας στην κυψέλη με αυτές τις κολλώδεις μάζες, οι αδερφές τους τις βοηθούν να τις ξεφορτώσουν. Οι μελισσοκόμοι την αποκαλούν πρόπολη. Χρησιμοποιείται για να γεμίσει μικρές ρωγμές στην κυψέλη, να περιορίσει την είσοδο το χειμώνα κ.α. Επίσης, αναμιγνύεται με κερί μέλισσας και χρησιμοποιείται ως δομικό υλικό. Αυτές οι ρητίνες έχουν εκπληκτικές αντιμικροβιακές ιδιότητες. Είναι αποτελεσματικές κατά των βακτηρίων, μυκήτων και ιών. Πολλές φορές μάλιστα όταν εισβάλει στην κυψέλη ένας εχθρός οι μέλισσες αφού τον σκοτώσουν προσπαθούν να το απομακρύνουν από την κυψέλη. Όταν αυτό είναι αδύνατο, για παράδειγμα όταν ο εχθρός είναι μεγάλος σε όγκο (πχ μία σαύρα), για να μην σαπίσει και μετατραπεί σε εστία μόλυνσης, οι μέλισσες τον ταριχεύουν με πρόπολη.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=-91iFabsHrQ]

Όσο για τις ίδιες τις μέλισσες θα τις δει κανείς να χρησιμοποιούν τα πόδια τους για να καθαρίσουν άλλα μέρη του σώματός τους. Θα θεωρήσει κανείς ότι το κάνουν για λόγους υγιεινής, αλλά οι μέλισσες δεν έχουν ανάγκη τόσο την προσωπική καθαριότητα καθώς ο εξωσκελετός τους είναι αδιάβροχος και τις προστατεύει από τα μικρόβια, λειτουργώντας ως πανοπλία. Ο κυριότερος λόγος είναι τα σύνθετα μάτια τους. Οι μέλισσες μπορούν να δουν αντικείμενα, ανιχνεύουν το πολωμένο φως του ήλιου και έχουν καλή αντίληψη των χρωμάτων, παρόμοια με αυτή των ανθρώπων, απλά λίγο μετατοπισμένη στο χρωματικό φάσμα. Σκουπίζουν τα μάτια τους κάθε τόσο για να τα κρατάνε καθαρά. Όπως εμείς οι άνθρωποι έχουμε τα βλέφαρα που κρατούν τα μάτια μας καθαρά και υγρά.

Οι μέλισσες επίσης καθαρίζουν τις άκρες των κεραιών τους, οι οποίες λειτουργούν ως υποδοχείς αφής και οσμής, αλλά και ένα άλλο αισθητήριο όργανο που ονομάζεται όργανο Τζόνστον και τους λέει πόσο γρήγορα θα πετάξουν. Όλα αυτά τα όργανα αν καλύπτονται από σκόνη και γύρη πιθανόν να μη λειτουργούν σωστά και γι αυτό οι μέλισσες φροντίζουν να τα κρατούν καθαρά.

πηγή: baynature.org

Ο χειμώνας μπήκε για τα καλά στην Ήπειρο. Το κρύο είναι αισθητό, ειδικά το βράδυ και γι αυτό ήρθε η ώρα να κατεβάσουμε τα μελίσσια στα πεδινά.

Το μελισσοκομείο στον κάμπο.

Το χειμερινό μελισσοκομείο βρίσκεται στις πορτοκαλιές, οι οποίες έχουν καρπούς αυτήν την εποχή. Τώρα θα πρέπει μία ηλιόλουστη και ζεστή μέρα να επιθεωρήσουμε τα μελίσσια, να δούμε τι πληθυσμό έχουν μέσα και πόσα μέλια έχουν απομείνει μετά τον τρύγο. Να γίνει μια ανακατανομή των πλαισίων. να βγουν πλαίσια που δεν πατούν οι μέλισσες και να μείνει το μελίσσι όπως λέμε σφικτό. Μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα το κρύο έτσι.

Ο φύλακας του χειμερινού μελισσοκομείου. Όπως και ο άλλος στα ορεινά, έτσι και αυτός χαρακτηρίζεται από την ετοιμότητά του αλλά και την ταχύτητα 🙂

Η βασίλισσα αυτήν την εποχή σταματάει να γεννά. Οι μέλισσες όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους 14^oC δεν πετούν. Μαζεύονται μέσα στην κυψέλη δημιουργώντας μία μελισόσφαιρα απ’ την οποία αποβάλουν τον κρύο αέρα στο εσωτερικό, χτυπώντας τα φτερά τους. Δεν πέφτουν σε χειμερία νάρκη αλλά διατηρούν υψηλά την θερμοκρασία, ειδικά αν συντηρούν λίγο γόνο. Αυτή την εποχή δεν πρέπει να δέχονται ενοχλήσεις επιθεωρήσεων αλλά να αφεθούν στην ησυχία τους.

Κτήμα, κοντά στις όχθες του Άραχθου, με “καμένες” πορτοκαλιές απ’ τον παγετό…

Πέρυσι ο χειμώνας στην Άρτα ήταν πολύ βαρύς. Ολόκληρα μελισσοκομεία παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά των ποταμών που πλημμύρισαν, ενώ χιλιάδες κυψέλες βρέθηκαν κατεστραμμένες στις όχθες. Εκτός αυτού ο παγετός που κατέστρεψε τις πορτοκαλιές της περιοχής, δυσκόλεψε πολύ τα μελίσσια, τα οποία άργησαν να αναπτυχθούν. Ελπίζουμε φέτος να είναι πιο ήπιος, αν και οι πρώτες ενδείξεις δεν είναι καλές. Όταν αργούν να πέσουν τα φύλλα, προβλέπεται βαρύς χειμώνας… Θα δούμε πως θα πάει.

Το φθινόπωρο μεταφέρουμε τα μελίσσια μας στα ορεινά της Πίνδου, στο όρος Ξηροβούνι και σε υψόμετρο 600-800 μέτρα. Σε μια περιοχή που συμπεριλαμβάνεται στο Δίκτυο NATURA 2000, συλλέγουμε μέλι ερείκης και κουμαριάς. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε το μελισσοκομείο αλλά και το περιβάλλον στο οποίο συλλέγεται το μέλι.

Το μέλι εκτός από την ωραία γεύση που έχει βοηθά στο βήχα, στην επούλωση των πληγών, στη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, ενώ μας γεμίζει και ενέργεια. Δείτε αναλυτικά 4 οφέλη του στην υγεία.

Πολλοί άνθρωποι αγαπούν το μέλι για τη γεύση του. Το φυσικό γλυκαντικό βοηθά στην εξισορρόπηση των γεύσεων, κάνει πιο πυκνή την σάλτσα και προσθέτει υγρασία στο πιάτο σύμφωνα με το National Honey Board. Αν και χρησιμοποιείται στην κουζίνα μπορεί επίσης να προσφέρει ορισμένα οφέλη στην υγεία. Ακολουθούν 4 επιπλέον λόγοι για να ευχαριστείτε τις μέλισσες για το γλυκό τους νέκταρ.

Βοηθά στο βήχα

Το μέλι μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο για την περίοδο των κρυολογημάτων. Σύμφωνα με έρευνα στο Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine, ερευνητές εξέτασαν μια δόση μελιού τη νύχτα έναντι δεξτρομετροφάνης με γεύση μελιού και έναντι καμίας θεραπείας σε περισσότερα από 100 παιδιά με κρυολόγημα. Γενικά γονείς ανακάλυψαν ότι το μέλι ήταν καλύτερο από τις άλλες 2 προσεγγίσεις για την ανακούφιση του βήχα και τη βελτίωση του ύπνου.

Ο ΠΟΥ κατατάσσει το μέλι ως πιθανό μαλακτικό, που επικαλύπτει το λάρυγγα και καταπραΰνει τη φλεγμονή.

Βοηθά στην επούλωση των πληγών

Το μέλι έχει μακρά φήμη ως θεραπευτικό. Οι πρώτες αναφορές χρονολογούνται από το 2100-2000 π.Χ σε επιγραφή των Σουμερίων που ανέφερε τη χρήση του ως φάρμακο αναφέρει το ”Asian Pacific Journal of Tropical Biomedicine.”
Σε έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό British Journal of Surgery, ερευνητές από τη Νιγηρία χρησιμοποίησαν το μέλι για την αντιμετώπιση 59 ασθενών με έλκη που ήταν δύσκολο να θεραπευτούν. Όλοι εκτός από ένα περιστατικό βελτιώθηκε και οι πληγές και τα έλκη αποστειρώθηκαν εντός μιας εβδομάδας μετά την εφαρμογή.

Ωφελεί το κεφάλι

Αν έχετε απολέπιση στο δέρμα του κεφαλιού το μέλι μπορεί να βοηθήσει. Έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό European Journal of Medical Research χρησιμοποίησε διάλυμα ανεπεξέργαστου μελιού σε 30 ανθρώπους με σμηγματορροϊκή δερματίτιδα στο κεφάλι οι οποίοι είχαν και τραύματα.

Ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να εφαρμόσουν μείγμα μελιού στα τραύματα μέρα παρά μέρα για 4 εβδομάδες. Η φαγούρα και οι φολίδες ανακουφίστηκαν εντός μιας εβδομάδας ενώ οι κακώσεις εξαφανίστηκαν εντελώς σε 2 εβδομάδες.

Αυξάνει την ενέργεια

Υπάρχει η πεποίθηση ότι οι υδατάνθρακες δεν είναι καλοί για την υγεία σας. Υπάρχουν σε τόσο μεγάλη ποικιλία υγιεινών τροφών, όπως φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Επιπλέον το πεπτικό σύστημα τους χρειάζεται για την παραγωγή γλυκόζης η οποία στέλνει ενέργεια στα κύτταρά σας του ιστούς και τα όργανα. Σε ποσότητα 17 γρ. ανά κουτάλι, το μέλι είναι μια από τις διατροφικές πηγές που βοηθούν από την ανακούφιση μετά από μια κουραστική ημέρα. Επίσης είναι καλό σνακ πριν ή μετά την άσκηση. Εκτός του ότι είναι πηγή υδατανθράκων πλούσια σε αντιοξειδωτικά, το μέλι παρέχει στους αθλητές πιο σταθερό σάκχαρο και ινσουλίνη για μακρύτερο διάστημα,

πηγή: iatronet.gr

Κάθε χρόνο οφείλουμε να ψήσουμε μερικά ταψιά μελομακάρονα, μόνο και μόνο για να μυρίσει το σπίτι κανέλα, πορτοκάλι και γαρίφαλο.

Χρόνος Εκτέλεσης 1 ώρα

Μερίδες 4 κιλά

Δυσκολία Μέτριας δυσκολίας

Συστατικά:
400 γρ. χυμός πορτοκαλιού
530 γρ. ελαιόλαδο
50 γρ. βούτυρο αγελάδος, λιωμένο (δίνει ωραίο άρωμα)
30 γρ. άχνη ζάχαρη
1/2 κ.γ. μαγειρική σόδα
1/4 κ.γ. κανέλα
1/5 κ.γ. γαρίφαλο
1 ξύσμα ενός πορτοκαλιού
1200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κιλό καρύδια χοντροκομμένα για το σερβίρισμα
και φυσικά μέλι

Εκτέλεση:
Για το σιρόπι
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, το πορτοκάλι και τα ξυλάκια κανέλας. Βάζουμε στη φωτιά, αφήνουμε να βράσει για 1 λεπτό (από όταν αρχίσει ο βρασμός) και αποσύρουμε. Ρίχνουμε το μέλι και το αφήνουμε να κρυώσει.

Για τα μελομακάρονα:
Σ’ ένα βαθύ σκεύος ρίχνουμε όλα τα υγρά και το βούτυρο. Προσθέτουμε την άχνη, τη σόδα και όλα τα μυρωδικά μαζί. Ανακατεύουμε με το χέρι πολύ καλά και προσθέτουμε το αλεύρι. Συνεχίζουμε απαλά το ανακάτεμα με το χέρι από το κέντρο προς τα έξω έτσι ώστε να μην «κορδώσει» η ζύμη (δεν χρειάζεται πολύ ανακάτεμα για να μη σφίξει).

Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε μικρά οβάλ σχήματα και περνάμε τη μια επιφάνειά τους σε τρίφτη ή σε σήτα για να αποκτήσει σαγρέ όψη. Τα τοποθετούμε σε μία λαδόκολλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για 30 λεπτά περίπου, έως ότου πάρουν σκούρο χρυσαφί χρώμα. Μόλις βγουν από το φούρνο τα ρίχνουμε ζεστά στο κρύο σιρόπι. Με μια κουτάλα τα γυρίζουμε για 1 λεπτό περίπου. Τα βγάζουμε και τα αφήνουμε σε σήτα να στραγγίξουν.

Σε μια πιατέλα βάζουμε λίγο μέλι και χοντροκομμένο καρύδι. Τοποθετούμε μια στρώση από τα μελομακάρονα και επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία αρκετές φορές.

Tips:
Μην ζυμώσετε πολύ ώρα το μελομακάρονο γιατί «κοδράρει».
Το μελομακάρονο πρέπει να είναι πάντα ζεστό και το σιρόπι κρύο, όταν σιροπιάζουμε. Όταν συνεχίζουμε αυτή τη διαδικασία, το σιρόπι αρχίζει να ζεσταίνεται, οπότε πρέπει να το κρυώνουμε βάζοντάς το στην κατάψυξη. Ακόμα καλύτερα είναι να το έχουμε μοιράσει σε 2-3 κατσαρόλες, για να μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε εναλλάξ.
Το σιροπιασμένο μελομακάρονο έχει την ιδιότητα να απορροφά την υγρασία από το περιβάλλον και να μαλακώνει ή αντιθέτως να ξεραίνεται σε ένα ξηρό περιβάλλον. Γι αυτό το λόγο πρέπει να διατηρείται σε κάποιο σκεύος που κλείνει ή προστατευμένο με μεμβράνη.
Εάν θέλουμε να γεμίσουμε τα μελομακάρονα με καρύδια, τοποθετούμε κατά το πλάσιμο ένα καρύδι στο κάτω μέρος της ζύμης και την κλείνουμε.
Μπορούμε να αρωματίσουμε τα μελομακάρονα με μαστίχα προσθέτοντας στο παραπάνω σιρόπι 300-400 ml λικέρ μαστίχας.

* Κανονικά το Ορεινό Μέλι συνιστά να μη μαγειρεύετε θερμαίνοντας το μέλι γιατί έτσι χάνονται όλα του τα θρεπτικά συστατικά. Αλλά αποκλειστικά για τα μελομακάρονα κάνουμε μία παραχώρηση…*

πηγή: steliosparliaros.gr

Ένα απ’ τα μέλια που παράγονται στην Ελλάδα σε αμιγή μορφή είναι το μέλι κουμαριάς. Έχει ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά και συλλέγεται κατά το τέλος της μελισσοκομικής χρονιάς. Μικρές ποσότητες αυτού του είδους μελιού, παράγονται επίσης στην Ισπανία, Γαλλία, Αλβανία και Κροατία.

Ορεινό Μέλι κουμαριάς. Άθερμο, χωρίς παστερίωση η άλλη επεξεργασία.

Το κουμαρόμελο παράγεται από τα άνθη της κουμαριάς, φυτό που ανήκει στο γένος Arbutus L και οικογένεια Ericaceae. Είναι αειθαλής θάμνος που φύεται στην δυτική και νότια Ευρώπη και στη βόρειο Αφρική (εκτός από την Αίγυπτο και τη Λιβύη).

Ως σκληρόφυλλο φυτό μπορεί να επιβιώσει σε συνθήκες έντονης ηλιακής ακτινοβολίας και ξηρασίας και σε εδάφη μικρής γονιμότητας. Είναι ανθεκτική στις φωτιές και γι αυτό χρησιμοποιείται συχνά στην ανάπλαση δασικών εκτάσεων. Τα άνθη του μοιάζουν με μικρές καμπανούλες λευκού ή λευκορόδινου χρώματος που φύονται σε ταξιανθίες. Η ανθοφορία της κουμαριάς ξεκινάει στα μέσα Οκτωβρίου και διαρκεί συνήθως μέχρι τον Δεκέμβριο. Ο καρπός της που είναι γνωστός ως κούμαρο, είναι δρύπη, σφαιρικός, σαρκώδης με μικρές κωνικές προεξοχές που τον κάνουν να μοιάζει σαν φράουλα. Το χρώμα του αρχικά είναι κίτρινο και όταν ωριμάσει γίνεται κόκκινο. Για την ωρίμανση του καρπού απαιτείται ένας περίπου χρόνος από την ανθοφορία, γι αυτό στα τέλη του φθινοπώρου συναντώνται επάνω στο φυτό συγχρόνως και άνθη και καρποί.

Τα κούμαρα αποτελούν καρπούς ιδιαίτερα σημαντικούς για την διατροφή των ζώων του δάσους, όπως των αρκούδων, των ελαφιών, των αγριόχοιρων και των πτηνών. Η άμεση σχέση της αρκούδας με την κουμαριά αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι στην πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης βρίσκεται άγαλμα που παριστά μια αρκούδα να καταναλώνει τους καρπούς του συγκεκριμένου φυτού. Για κάποιους μάλιστα στην κουμαριά -madrono στα Ισπανικά, οφείλεται και το όνομα της Μαδρίτης.

Άγαλμα στην πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης, που παριστά μια αρκούδα να καταναλώνει καρπούς κουμαριάς.

Επίσης κατά την αρχαιότητα αποτελούσε σημαντικό συστατικό και της ανθρώπινης διατροφής. Σήμερα χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλκοολούχων ποτών και μαρμελάδας. Οι καρποί της κουμαριάς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση βιταμίνης C και πολυφαινολών, ενώ τα φύλλα και ο φλοιός της χρησιμοποιούνται και για τις βιολογικές τους δράσεις. Το βότανο δρα ως αντισηπτικό, διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, στυπτικό και αιμοστατικό. Τα ώριμα κούμαρα συνιστώνται σε δυσκοιλιότητα και αεροφαγία. Βοηθά σε προβλήματα φλεγμονών και άλλες παθήσεις των ουροφόρων οδών όπως κυστίτιδα, ουρηθρίτιδα, ενούρηση, δυσούρηση, σε αιματουρίες και αιμορραγίες της μήτρας.

Το αφέψημα από τα φύλλα της κουμαριάς, περιέχει αρβουτίνη και τανίνες, που έχουν αντισηπτικές ιδιότητες για το ουροποιητικό σύστημα. Επίσης, ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τα φύλλα ως κατάπλασμα για θρομβοφλεβίτιδες. Σήμερα, στην κλασική φαρμακευτική κυκλοφορούν κουμαρινικά αντιπηκτικά. Ενώ, από τα κούμαρα μπορούν να παρασκευαστούν τσίπουρο, λικέρ, κονιάκ και μαρμελάδα.

Οι μέλισσες επισκέπτονται τις ανθισμένες κουμαριές και συλλέγουν από αυτές νέκταρ, παράγοντας το μέλι κουμαριάς. Τα άνθη της κουμαριάς, λόγω του σχήματός τους (καμπανοειδή), δεν επηρεάζονται από τις βροχές του φθινοπώρου. Έτσι η συλλογή του κουμαρόμελου εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τη θερμοκρασία, καθώς οι μέλισσες δεν πετούν σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 13-14ºC.

Το μέλι της κουμαριάς έχει χρώμα καφέ (σκουροχάλκινο) με γκριζωπές αποχρώσεις. Το άρωμά του είναι μέτριο έως δυνατό. Κρυσταλλώνει πάρα πολύ γρήγορα αποκτώντας μια βουτυρένια υφή. Έχει υπόπικρη, πολύ ιδιαίτερη γεύση που το κάνει να ξεχωρίζει απ’ όλα τα άλλα μέλια. Η παρουσία ακόμα και μικρής ποσότητας κουμαριάς στο ρείκι, που ανθίζει λίγο πριν, γίνεται έντονα αισθητή.

Το κουμαρόμελο εντάσσεται στην κατηγορία των μελιών με χαμηλή ενζυμική δράση η οποία αποδίδεται στην πιθανή αδρανοποίηση των αδένων των μελισσών, καθώς η συλλογή γίνεται αργά το φθινόπωρο, όταν οι μέλισσες μπαίνουν στη φάση του ξεχειμωνιάσματος. Ανήκει επίσης στην κατηγορία των φυτών με ολιγάριθμη γύρη (under-represented class I), με το ποσοστό των γυρεοκόκκων κουμαριάς στο αμιγές μέλι να κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 10% με 20%.

Άνθη κουμαριάς. Λόγω του σχήματός τους (καμπανοειδή) και απ’ το γεγονός ότι κοιτούν προς τα κάτω, δεν επηρεάζονται απ’ τις βροχές του φθινοπώρου.

Η υπόπικρη γεύση του, στην οποία οφείλει και την διεθνή ονομασία του ως “bitter honey” αποδίδεται στο γλυκοζίδιο αρβουτίνη. Το μέλι κουμαριάς εμφανίζει υψηλή περιεκτικότητα σε φαινόλες και έντονη αντιοξειδωτική δράση η οποία έχει αποδοθεί στις υψηλές συγκεντρώσεις 2,5-υδροξυφαινυλαοξικό οξύ (homogentisic acid).

Κατά το παρελθόν το μέλι κουμαριάς σπάνια συλλεγόταν ως αμιγές και συνήθως αποτελούσε στοιχείο του ερεικόμελου στο οποίο βρίσκεται συχνά. Εντούτοις τα τελευταία χρόνια η στροφή πολλών Ελλήνων καταναλωτών προς τα λιγότερο γλυκά μέλια, σε συνδυασμό με τις βιολογικές του δράσεις, οδήγησε πολλούς μελισσοκόμους στο να το συλλέγουν.

Στο Ορεινό Μέλι θα βρείτε φρεσκοτρυγημένο μέλι κουμαριάς. Επειδή οι ποσότητες είναι περιορισμένες ενημερώστε μας έγκαιρα για τις παραγγελίες σας.

Με πηγές από: Μελισσοκομική Επιθεώρηση