Ο Ισίντρο Μπαλντενέγκρο Λόπεζ (Isidro Baldenegro López) ιθαγενής ακτιβιστής από το Μεξικό βρέθηκε νεκρός έξω από το σπίτι θείου του στην πόλη Τσιουάουα. Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν πως οι ύποπτοι είναι διασυνδεδεμένοι με πληρωμένους δολοφόνους, υπεύθυνους για τους θανάτους δεκάδων ιθαγενών.

Στον Μπαλντενέγκρο είχε απονεμηθεί το βραβείο Goldman, το 2005, για τον τεράστιο αγώνα που έδωσε για να υπερασπιστεί τα υπεραιωνόβια δάση πεύκων και βελανιδιών του Μεξικού, τα οποία καταστρέφονταν από τους υλοτόμους. Μάλιστα μετά την αποψίλωση των δασών έρχονταν και έμποροι ναρκωτικών και έδιωχναν με τη βία τους ιθαγενείς για να καλλιεργήσουν μαριχουάνα. Υπήρξε ηγετική προσωπικότητα των Tarahumara που ζουν ανάμεσα στις οδοντωτές κορυφές του δυτικού Σιέρα Μάδρε αλλά και γενικότερα του περιβαλοντικού κινήματος.

Είναι ο δεύτερος άνθρωπος βραβευμένος με Goldman που δολοφονείται μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο. Τον περασμένο Μάρτιο, ένοπλοι επιτέθηκαν και σκότωσαν την Μπέρτα Κασέρες (Berta Cáceres) η οποία είχε πρωτοστατήσει ενάντια στη κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος Αγουα Ζάρκα στην Ονδούρα.

Οι δύο αυτές δολοφονίες απλώς καταδεικνύουν με τον πιο κυνικό τρόπο τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις στη Λατινική Αμερική, όπου τα ορυχεία, η ενέργεια και η υλοτομία έχουν οδηγήσει σε βίαιες συγκρούσεις με τις τοπικές κοινότητες. Ο αγώνας του Μπαλντενέγκρο να προστατέψει τη γη των προγόνων του έχει πολύ βαθιές ρίζες. Ο πατέρας του, Χούλιο Μπαλντενέγκρο, δολοφονήθηκε το 1986, μπροστά στα μάτια του, σε “αντίποινα” για μαζικές διαμαρτυρίες που είχε οργανώσει κατά εταιρειών ξυλείας.

Το 1993, ο Ισίντρο Μπαλντενέγκρο σχηματίστηκε μια ομάδα υπεράσπισης των δασών και άρχισε να οργανώνει καταλήψεις και πορείες για να αναγκάσει την κυβέρνηση να αναστείλει τις άδειες υλοτομίας. Το 2003, οργάνωσε μια διαμαρτυρία με τις συζύγους δολοφονημένων ακτιβιστών που οδήγησε στην απαγόρευση της υλοτομίας με δικαστική απόφαση. Λίγο αργότερα όμως οι Tarahumara, συμπεριλαμβανομένου και του Μπαλντενέγκρο αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις κοινότητές τους υπό την απειλή ενόπλων ανδρών που σκοπό είχαν να καταλάβουν την περιοχή ώστε να καλλιεργήσουν μαριχουάνα στις αποψιλωμένες πλαγιές των βουνών.

Το 2003 συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές για 15 μήνες, για υποκίνηση διαμαρτυριών κατά βιομηχανικών εγκαταστάσεων ξυλείας που λειτουργούσαν ασύδοτα στα βουνά Σιέρα Μάδρε. Κατά τα τελευταία έξι χρόνια, ο ίδιος είχε διατηρήσει πολύ χαμηλό προφίλ, όμως μόνο κατά το τελευταίο έτος άλλοι τέσσερις ακτιβιστές δολοφονήθηκαν στην περιοχή. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των δολοφονιών περιβαλλοντικών ακτιβιστών λαμβάνουν χώρα στην Κεντρική και Νότια Αμερική σύμφωνα με μια έκθεση από την οργάνωση Global Witness, η οποία ανέλυσε 116 δολοφονίες το 2014.

Η μείωση των δασικών εκτάσεων λόγω της υπερεκμετάλλευσης με ληστρικές υλοτομίες είναι ένας απ’ τους κυριότερους λόγους της κλιματικής αλλαγής, της απώλειας βιοποικιλότητας και της συρρίκνωσης των ενδιαιτημάτων για τα περισσότερα ζώα και έντομα που ζουν εκεί. Ο κατακερματισμός των φυσικών αυτών περιοχών, μείωσε τους πληθυσμούς πάρα πολλών ειδών μοναχικών μελισσών και άλλων εντόμων που μέχρι σήμερα επιτελούσαν, κατά κύριο λόγο, την επικονίαση. Θα έρθουμε όμως σύντομα αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής του κέρδους.

Στράτος Σαραντουλάκης – Ορεινό Μέλι

Τα αποδημητικά πουλιά είναι ένα οικείο θέαμα για πολλούς ανθρώπους, που ανάλογα με την εποχή τα βλέπουν στον ουρανό να ταξιδεύουν σε κοπάδια. Στον ίδιο ουρανό όμως λαμβάνει δράση και μια άλλη μαζική μετανάστευση, αυτή των εντόμων. Εκτός ίσως από την πεταλούδα Μονάρχη (Danaus plexippus), οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους μικροσκοπικούς μετανάστες περνούν απαρατήρητοι. Αλλά, όπως δείχνει μια νέα μελέτη οι Οδύσσειες τους είναι εξίσου εντυπωσιακές όσο και αυτές των πουλιών και όχι λιγότερο σημαντικές, απ’ την άποψη των οικολογικών υπηρεσιών που προσφέρουν.

Ένα σμήνος πεταλούδων του είδους “Μονάρχης” (Danaus plexippus) καταφτάνουν στον προορισμό τους στο Ελ Ροζάριο στο Μεξικό. (Φωτογραφία: Luna sin estrellas/Flickr)

Η μελέτη, που διήρκεσε 10 έτη και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science επικεντρώθηκε στα έντομα που πετούν σχετικά ψηλά (150 μέτρα), στην περιοχή της νότιας Αγγλίας. Οι ερευνητές χρησιμοποιώντας ειδικά ραντάρ διαπίστωσαν ότι περίπου 3.500 δισεκατομμύρια έντομα μεταναστεύουν πάνω από την περιοχή κάθε χρόνο, δημιουργώντας μια απίστευτη κινούμενη βιομάζα 3.200 τόνων! Αυτό το μέγεθος είναι 7 φορές μεγαλύτερο απ’ τα 30 εκατομμύρια ωδικά πτηνά που αναχωρούν από το Ηνωμένο Βασίλειο για την Αφρική κάθε φθινόπωρο. Οι επιστήμονες μάλιστα επισημαίνουν ότι στην Αγγλία δεν είναι ιδιαίτερα φιλικό το περιβάλλον για τα έντομα, όσον αφορά το κλίμα. Δεδομένου λοιπόν ότι άλλα μέρη φιλοξενούν περισσότερα έντομα, πιθανόν να έχουν και μεγαλύτερες μεταναστεύσεις, αλλά θα χρειαστεί περισσότερη έρευνα για να γνωρίζουμε με βεβαιότητα.

«Αν είναι και στις υπόλοιπες χώρες η μετανάστευση των εντόμων αντίστοιχη με αυτή που παρατηρήθηκε στη νότια Αγγλία, τότε μιλάμε για την σημαντικότερη ετήσια μετακίνηση είδους σε ολόκληρο το οικοσύστημα, ακόμα κι αν συμπεριλάβουμε αυτές που συμβαίνουν στους ωκεανούς» δήλωσε ο Jason Chapman ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Exeter. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε και μας αφορά ως ανθρώπους, είναι ότι πολλά από αυτά τα έντομα επηρεάζουν τις καλλιέργειες, θετικά αλλά και αρνητικά. Άλλα έντομα βοηθούν στην επικονίαση και γονιμοποιούν τα φυτά και άλλα τα προσβάλλουν και τα απομυζούν. «Αρκετά από τα έντομα που παρατηρήσαμε παρέχουν σημαντικές οικολογικές υπηρεσίες, απαραίτητες για τη διατήρηση υγιών οικοσυστημάτων, όπως η επικονίαση, η θήρευση εχθρών των καλλιεργειών και η παροχή τροφής για εντομοφάγα πτηνά και νυχτερίδες» δήλωσε ο Gao Hu, επιστήμονας από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Κίνας.

Η συρφίδα Episyrphus balteatus που απεικονίζεται εδώ στην Ιαπωνία, έχει επίσης μεγάλους πληθυσμούς και στην Ευρασία αλλά και την Βόρεια Αφρική. (Φωτογραφία: harum.koh/Flickr)

Η συρφίδα Episyrphus balteatus, γνωστή και ως συρφίδα “μαρμελάδα” λόγω του χρώματός της, μεταναστεύει από τα Βρετανικά Νησιά, στο αρχιπέλαγος βορειοδυτικά της Ευρώπης, προς τη Μεσόγειο. «Έχει μέγεθος μόλις 1 εκατοστό, είναι πορτοκαλί με μαύρες ρίγες, είναι δεινός ταξιδευτής και τελικά κάνει μερικές πολύ σημαντικές δουλειές» λέει ο Chapman. Είναι σημαντικός επικονιαστής καλλιεργειών και αγριολούλουδων αλλά το σημαντικότερο είναι ότι τρέφεται με αφίδες που βλάπτουν τα φυτά.

Είναι αλήθεια ότι και πριν από αυτή την έρευνα γνωρίζαμε πως κάποια έντομα μεταναστεύουν, αλλά οι γνώσεις μας ήταν περιορισμένες και αφορούσαν νυκτόβια έντομα που κυρίως παρασιτούν τα φυτά. Η μελέτη αυτή αποκαλύπτει μια τεράστια μετακίνηση η οποία λαμβάνει χώρα την ημέρα. Την άνοιξη η μετακίνηση γίνεται προς τα βόρεια και το φθινόπωρο προς τα νότια, ενώ παρατηρήθηκαν και διακυμάνσεις από έτος σε έτος.

Πεταλούδα του γένους Vanessa, ήταν μεταξύ των μεταναστών που μελετήθηκαν. (Φωτογραφία: Rebecca McCree/Shutterstock)

Η πεταλούδα Μονάρχης, η πιο γνωστή από τους μετανάστες, πραγματοποιεί κάθε χρόνο ένα τεράστιο ταξίδι 4000 χιλιομέτρων από τη Βόρεια Αμερική, το οποίο διαρκεί 4 γενιές. Οι κάμπιες παίρνουν τη σκυτάλη ενστικτωδώς απ’ τους γονείς και συνεχίζουν την αποστολή! Οι πεταλούδες είναι πολύ ευαίσθητες και η πρόσφατη μείωση των πληθυσμών τους και κατά συνέπεια και των μεταναστευτικών ροών τους, αποδίδεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα.

Η απώλεια του περιβάλλοντος τους, από τις μονοκαλλιέργειες και την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, οδήγησε πολλά έντομα, σταδιακά στη μετανάστευση. Το άσχημο είναι ότι τα έντομα που μετακινούνταν μέχρι σήμερα, το είχαν καταφέρει αυτό εξελικτικά. Σήμερα όμως πολλά έντομα αναγκάζονται να το πράξουν αυτό πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προσαρμοστούν. «Η μετανάστευση γενικά στη φύση, αλλά ιδιαίτερα στα έντομα είναι μια συμπεριφορά πολύ σύνθετη που διαρκεί εκατομμύρια χρόνια. Τα έντομα είναι πολύ ευαίσθητα στις κλιματικές αλλαγές» λέει ο Jason Lim ερευνητής του ραντάρ εντομολογίας στο Rothamsted Research στην Αγγλία.

πηγή: mnn (επιμέλεια Στράτος Σαραντουλάκης – Ορεινό Μέλι)

Πρόκειται για τον κορυφαίο ουρανοξύστη της Ευρώπης, που τιμήθηκε με το πρόσφατο βραβείο «Council on Tall Buildings and Urban Habitat – CTBUH Annual Awards 2015» του αρμόδιου Συμβουλίου για τα ψηλά κτίρια και το αστικό περιβάλλον αλλά και το παλαιότερο «International Highrise Award 2014» του Μουσείου Αρχιτεκτονικής της Φρανκφούρτης. Τα βραβεία απονεμήθηκαν στο διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο Boeri Studio που τον σχεδίασε. Βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας και ονομάζεται «Bosco Verticale», σε ελεύθερη μετάφραση «κάθετο δάσος».

Η ταυτότητα του BoscoVerticale
Χτισμένος στην περιοχή Porta Nuova Isola στο Μιλάνο, Ιταλίας αποτελεί παράδειγμα της ιδέας κάθετης πύκνωσης της φύσης μέσα στην πόλη. Απαρτίζεται από δύο ξεχωριστά τμήματα σε σχήμα πύργου με 27 και 19 ορόφους αντίστοιχα και συνολικά 111 διαμερίσματα. Οι βεράντες αποτελούν σημαντικό στοιχείο του κτιρίου. Καταλαμβάνουν έκταση 2.780 τ.μ. και έχουν φυτευτεί 900 δέντρα και ποικιλία 2.000 θάμνων, λουλουδιών και φυτών. Ο σχηματισμός μικροκλίματος γύρω από τα διαμερίσματα, δημιουργώντας την αίσθηση όασης πρασίνου μέσα στο αστικό κέντρο είναι ο βασικός στόχος της ιδέας του Bosco Verticale. Αυτό επιτυγχάνεται μειώνοντας τους εξωτερικούς θορύβους, ελέγχοντας την ηλιακή ακτινοβολία με φυλλοβόλα, ενισχύοντας την απορρόφηση του CO₂ και την απελευθέρωση του οξυγόνου και φυσικά δίνοντας τα αντίστοιχα οπτικά ερεθίσματα.

Ενεργειακή απόδοση αλλά και ομορφιά
Τα βραβεία «CTBUH Annual Awards 2015» και «International Highrise Award 2014» δεν εξετάζουν όμως μόνο την αισθητική των διαγωνιζόμενων ψηλών κτιρίων, αλλά απαιτούν και την υιοθέτηση καινοτόμων λύσεων σε θέματα ενεργειακής απόδοσης και λειτουργικότητας τους. Ο αρχιτέκτονας Stefano Boeri, γνώριζε ότι το σύστημα θέρμανσης και κλιματισμού θα κάλυπτε το 50% των ενεργειακών καταναλώσεων του κτιρίου. Επίσης ανάλογα με την πρόσοψη του κτιρίου που βρισκόταν ο κάθε χώρος και εάν τον φώτιζε ή όχι ο ήλιος θα υπήρχε έντονη διαφοροποίηση απαιτήσεων θέρμανσης και ψύξης. Αναμενόταν δηλαδή κάποια διαμερίσματα να ζητούσαν θέρμανση και την ίδια στιγμή κάποια άλλα να χρειάζονταν ψύξη, γεγονός που εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους εκτόξευσης των ενεργειακών καταναλώσεων.

Το Bosco Verticale είναι ένα μοναδικό έργο – πρότυπο για τη βιώσιμη ανάπτυξη περιοχών με υψηλή πυκνότητα πληθυσμού. Η Climaveneta έπαιξε σημαντικό ρόλο στο project, διασφαλίζοντας σε σημαντικό βαθμό την κορυφαία ενεργειακή αποδοτικότητα, η οποία χάρισε στο κτίριο και την πιστοποίηση LEED Gold.

πηγή: econews.gr

Το μόνο που μένει είναι να τοποθετηθούν 4-5 μελισσάκια στην οροφή του κτηρίου ώστε να γίνεται καλύτερα και η επικονίαση των φυτών 🙂

Οι πληθυσμοί των μελισσών μειώνονται ραγδαία σε όλο τον κόσμο εξαιτίας των φυτοφαρμάκων και της μόλυνσης. Οι τελευταίες αναφορές για εκατομμύρια νεκρές μέλισσες πού βρέθηκαν σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και των ΗΠΑ σημαδεύουν την είσοδο σε μια εφιαλτική εποχή, αυτή τής απουσίας των μελισσών πού μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την διατροφική αλυσίδα και συνεπώς να καταστήσει αδύνατη την επιβίωσή μας, χωρίς τις μέλισσες ο θάνατός μας είναι τόσο σίγουρος όπως είναι από την έλλειψη του οξυγόνου. Παντού λοιπόν πεθαίνουν οι μέλισσες στην Κούβα όμως ..Όχι! Η στροφή 180 μοιρών στην βιολογική γεωργία είναι ή αιτία πού αυτή την στιγμή ή Κούβα είναι ο παράδεισος των μελισσών και η παραγωγός ενός από τα καλύτερα μέλια στον κόσμο.

Η  γνωστή για τα πούρα και το ρούμι της Κούβα έχει προσθέσει το βιολογικό μέλι στη λίστα των βασικών γεωργικών εξαγωγών, δημιουργώντας μεγάλο ντόρο μεταξύ των γεωργών παγκοσμίως, καθώς η χρήση φυτοφαρμάκων έχει συνδεθεί με τη μείωση των πληθυσμών των μελισσών παντού. Το Βιολογικό μέλι έχει γίνει το τέταρτο πιο πολύτιμο  εξαγώγιμο προϊόν της Κούβας πίσω από τα προϊόντα ψαριών, τον καπνό και τα ποτά, αλλά μπροστά από την πιο διάσημη ζάχαρη και τον καφέ τού νησιού της Καραϊβικής, δήλωσε ο Theodor Friedrich, εκπρόσωπος του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας της Κούβας.

«Όλα τα προϊόντα μελιού, μπορούν να πιστοποιηθούν ως βιολογικά” δήλωσε  “Το μέλι της Κούβας έχει μια πολύ συγκεκριμένη, χαρακτηριστική γεύση ! Σε νομισματική αξία, είναι ένα προϊόν υψηλής κατάταξης.» Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1989, πού ήταν ο κύριος εμπορικός εταίρος της Κούβας, οι ΗΠΑ αυστηροποίησαν το εμπάργκο και το νησί έμεινε ουσιαστικά αποκλεισμένο από τα χημικά φυτοφάρμακα. Θέλοντας και μη, οι Κουβανοί αγκάλιασαν την βιολογική γεωργία σε μεγάλο βαθμό και επιμένουν και σήμερα σ’ αυτή.

Τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες χαλάρωσαν το εμπάργκο μετά την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων το περασμένο έτος, ή εξαγωγή τού βιολογικού μελιού της Κούβας θα μπορούσε να δει σημαντική ανάπτυξη εάν η κυβέρνηση υποστηρίξει την προσπάθεια, δήλωσαν οι μελισσοκόμοι. Στην Κούβα παράχθηκαν περισσότεροι από 7.200 τόνους μέλι το 2014 αξίας περίπου 23.300.000 $, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της κυβέρνησης και το 2015 πήγε ακόμα καλύτερα.

Η βιομηχανία μελιού της χώρας εξακολουθεί να είναι μικρή σε σύγκριση με το βαρέων βαρών μέλι τής Κίνας, τής Τουρκίας και της Αργεντινής, αλλά με ένα αγαθό αξίας ανά λίτρο πιο πάνω από το πετρέλαιο οι παραγωγοί μελιού της Κούβας πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να είναι στην απαρχή μιας κερδοφόρας εποχής.

Με 80 ξύλινα κουτιά γεμάτα μέλισσες, (το καθένα παράγει 45 kg μελιού ετησίως εκεί), ο υπεύθυνος ενός αγροκτήματος Javier Alfonso πιστεύει ότι οι εξαγωγές της Κούβας μπορούν να αυξηθούν σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Το μελισσοκομείο του, κάτω από ένα χωματόδρομο στό San Antonio de los Banos, μια γεωργική πόλη σε απόσταση μία ώρα οδικώς από την πρωτεύουσα Αβάνα, χτίστηκε από το μηδέν από τους εργαζομένους, δήλωσε ο Alfonso.

Ο Alcides Simales είναι ένας αγρότης που παράγει μέλι για να συμπληρώσει το εισόδημά του.

«Αυτό είναι μόνο ένα μικρό μελισσοκομείο, αλλά μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερο», είπε, κοιτάζοντας τις σειρές των πολύχρωμων ξύλινων κουτιών. Όπως και οι άλλοι μελισσοκόμοι της Κούβας, πουλάει το μέλι του αποκλειστικά στην κρατική Apisun, η οποία τον πληρώνει ανάλογα με την τιμή της παγκόσμιας αγοράς και στη συνέχεια βγάζει το μέλι με ενιαία ετικέτα και αναλαμβάνει την ευθύνη για την εμπορία του προϊόντος στο εξωτερικό.

Οι περισσότερες από τις εξαγωγές μελιού Κούβας πάνε στην Ευρώπη, είπε.  Θα ήθελε να είναι σε θέση να δανειστούν χρήματα για να επεκτείνουν την παραγωγή, αλλά για να πάρει πίστωση είναι δύσκολο, έτσι τουλάχιστον για τώρα η ομάδα των αγροτών θα δημιουργήσει τη δική της υποδομή για τις μέλισσες με τα μέσα πού έχουν. «Είναι ένα εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον εδώ», είπε ο Raul Vasquez, ένας μελισσοκόμος τού αγροκτήματος. «Η κυβέρνηση απαγορεύει διά νόμου στους αγρότες να χρησιμοποιήσουν χημικά φυτοφάρμακα αλλά και σε εμάς χημικά για την αντιμετώπιση της βαρρόα κι αυτό είναι ο λόγος για τον οποίο οι μέλισσες δεν πεθαίνουν εδώ όπως σε άλλα μέρη».

Ενώ οι μικρές αγορές τού οργανικού μελιού της Κούβας έχουν ως στόχο να αντλήσουν τα οφέλη της αύξησης του εμπορίου με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι παραγωγοί μελιού σε άλλες περιοχές των ΗΠΑ είναι υπό απειλή και εξαφάνιση, στον Καναδά στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές έχουν τα τελευταία χρόνια παράπονα αλλά και αποδείξεις ότι τα φυτοφάρμακα ευθύνονται για τη θανάτωση των μελισσών τους πληγώνοντας τον κλάδο μελιού ευρύτερα.

Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ ( η οποία είναι τυφλή μπροστά σε πολλά περιβαλλοντικά ζητήματα πού έχουν προκύψει τελευταία) δημοσίευσε μια μελέτη τον Ιανουάριο του 2016 πού δείχνει ότι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο εντομοκτόνο που χρησιμοποιείται σε φυτά βαμβακιού και εσπεριδοειδή μπορεί να βλάψει τους πληθυσμούς μελισσών.

Τροπικά άνθη από την επαρχία Ολγίν, στην ανατολική Κούβα.

«Δεν νομίζω ότι υπάρχουν αμφιβολίες ότι οι πληθυσμοί των μελισσών (στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη) έχουν μειωθεί δραματικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,» δήλωσε ο Norman Carreck,  διευθυντής του Διεθνούς Συνδέσμου Bee Research στην Μ. Βρετανία. Η κλιματική αλλαγή, η καταστροφή των ενδιαιτημάτων των άγριων μελισσών, οι αλλαγές στη χρήση της γης (μονοκαλλιέργειες), οι ασθένειες και τα φυτοφάρμακα ευθύνονται για την παρακμή και την εξαφάνισή τους, είπε.

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/149675075″ params=”color=ff5500&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false” width=”100%” height=”166″ iframe=”true” /]

Η οργανική μελισσοκομία της Κούβας  λειτουργεί ως προστασία από τα προβλήματα πού χτυπούν τους άλλους εξαγωγείς μελιού  και είναι και ένας αναπάντεχος σύμμαχος για μια  αυξανόμενη ροή εσόδων για τους αγρότες του νησιού. Η Κούβα έχει ανοσία στη μόλυνση και τον θάνατο των μελισσών πού εξαπλώνεται ραγδαία σε πολλές  περιοχές του πλανήτη και είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για τον υπόλοιπο κόσμο, για μια υπεύθυνη και σοφή γεωργία πού θα δεχτεί επιτέλους σαν συνεργάτη και φίλο ένα τόσο δα μικρό έντομο αλλά τόσο πολύτιμο και καθοριστικό για την επιβίωσή μας.

πηγή: athens.indymedia.org, theguardian.com

Σχόλιο από Ορεινό Μέλι:
Σύμφωνα με τον APIACTA (στοιχεία του 2003, δυστυχώς δεν βρήκαμε νεότερα) στην Κούβα υπάρχουν 1720 μελισσοκόμοι, οι οποίοι είναι όλοι τους επαγγελματίες πλήρους απασχόλησης που λειτουργούν υπό την αιγίδα μιας εθνικής οργάνωσης – Empresa Apicola Cubana (Cuban Beekeeping Company). Χρησιμοποιούν κυρίως τις κυψέλες τύπου Λάγκστροθ, εκτρέφουν όμως και τις άκεντρες μέλισσες Melipona σε ξύλινα κουτιά, παράγοντας σε μικρές ποσότητες το ιδιαίτερο μέλι τους κυρίως για φαρμακευτική χρήση. Όλοι οι μελισσοκόμοι είναι εγγεγραμμένοι στην Apicuba, έναν κυβερνητικό οργανισμό που τους παρέχει εκπαίδευση, έρευνα και πόρους. Η CIAPI (Centro de Investigaciones Apícolas) η οποία γνωρίζει που βρίσκονται όλα τα μελισσοκομεία της Κούβας, ελέγχοντας την στάθμη της θάλασσας, είναι υπεύθυνη για την έγκαιρη ενημέρωση των μελισσοκόμων με σκοπό τη μετεγκατάσταση τους. Το μέλι της Κούβας είναι φημισμένο για την ιδιαίτερη, ανθώδη γεύση του, καθώς προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από νέκταρ τροπικών φυτών. Η μέγιστη συγκομιδή επιτυγχάνεται κατά τους μήνες Νοέμβριο-Δεκέμβριο.

Αγρότες στην Κίνα προσπαθούν να επικονιάσουν τα φυτά με το χέρι λόγω της μείωσης του πληθυσμού των μελισσών. Σε ορισμένες περιοχές οι μέλισσες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί με αποτέλεσμα να μειώνεται δραματικά η παραγωγή κάποιων φυτών. Εργάτες ανέλαβαν τη δουλειά που μέχρι σήμερα έκαναν οι μέλισσες, δηλαδή να γονιμοποιούν τα φυτά.

Στην επαρχία Σιτσουάν της Κίνας οι εργάτες χρησιμοποιώντας ένα πινέλο προσπαθούν να μεταφέρουν γύρη από άνθος σε άνθος ώστε να γονιμοποιηθούν τα φυτά. Η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων οδήγησε στη δραματική μείωση των μελισσών αλλά και άλλων επικονιαστών όπως οι πεταλούδες απειλώντας τις καλλιέργειες των φρούτων.

Είναι πολύ δύσκολο και χρονοβόρο για τον άνθρωπο να προσπαθεί να γονιμοποιήσει τεχνητά τα οπωροφόρα δέντρα, μεταφέροντας την γύρη από αρσενικά άνθη στα θηλυκά.

Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει ο άνθρωπος για τη συμπεριφορά του απέναντι στο περιβάλλον. Οι πληθυσμοί των μελισσών μειώνονται σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.

Το πιο τραγικό στην όλη υπόθεση είναι ότι η γονιμοποίηση με το χέρι, σε ορισμένες περιοχές της Κίνας, κοστίζει στην πραγματικότητα λιγότερο από την ενοικίαση των μελισσών… Οι αγρότες στην Hanyuan  ξεκίνησαν αυτή τη δουλειά γιατί η ανθρώπινη εργασία ήταν πολύ φτηνή.

Καθώς οι μέλισσες συνεχίζουν να εξαφανίζονται ραγδαία, η εικόνα αυτή θα μπορούσε να προμηνύει ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον.

Το ραβδί αυτό έχει στην άκρη του κάτι σαν πινέλο που φτιάχνεται από φτερά κοτόπουλου και χρησιμοποιείται για τη γονιμοποίηση των αχλαδιών.

Γύρη που χρησιμοποιείται στην επικονίαση με το πινέλο. Κάθε άνθος πρέπει να γονιμοποιηθεί ξεχωριστά.

Μια πρόσφατη έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για τη βιοποικιλότητα, προειδοποίησε ότι οι πληθυσμοί των μελισσών, των πεταλούδων αλλά και των υπολοίπων επικονιαστών βρίσκονται σε κρίσιμο στάδιο λόγω της ρύπανσης, των φυτοφαρμάκων και της κλιματικής αλλαγής.

Η έκθεση αυτή σημείωσε ότι οι επικονιαστές γενικά είναι υπεύθυνοι για το 5-8% της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής, που σημαίνει ότι η μείωση εγκυμονεί κινδύνους για την προμήθεια των τροφίμων στον κόσμο. Η Hanyuan κάποτε ήταν η πρωτεύουσα της παγκόσμιας παραγωγής αχλαδιών, αλλά η γονιμοποίηση με το χέρι έχει μειώσει κατά πολύ την απόδοση σε καρπούς.

Αν αυτό σας φαίνεται πολύ μακρινό, ρίξτε μια ματιά σε αυτή την εικόνα. Αυτός ο άνθρωπος προσπαθεί να γονιμοποιήσει άνθη ντοματιάς με μια συσκευή που παράγει δόνηση. Αντίστοιχες συσκευές έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους και στην Ελλάδα. Καλύτερος επικονιαστής της ντοματιάς είναι ο βομβίνος. Αυτό το είδος άγριας μέλισσας επικονιάζει καλύτερα την ντοματιά απ’ τις οικόσιτες μέλισσες που συλλέγουν το μέλι, καθώς στην προσπάθειά του να συλλέξει τη γύρη δονεί τα άνθη (και λόγω μεγέθους) μεταφέροντας τη γύρη και στα υπόλοιπα. Επίσης δεν πετά σε τόσο μεγάλη ακτίνα δράσης (μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα) με αποτέλεσμα να γονιμοποιεί καλύτερα μια συγκεκριμένη καλλιέργεια.

Σε αντίθεση όμως με τις μέλισσες που εκτρέφουν και φροντίζουν οι μελισσοκόμοι κανένας δεν ασχολείται με τους πληθυσμούς των βομβίνων. Οι πληθυσμοί τους συνεχώς μειώνονται. Επίσης σε αντίθεση πάλι με τις μέλισσες και παρά την όψη τους, είναι πολύ πιο ήρεμοι. Πολύ σπάνια θα τσιμπήσουν και μόνο αν ενοχληθούν. Υπάρχουν ειδικά κυψελίδια στο εμπόριο για εκτροφή βομβίνων για ακριβώς αυτό το σκοπό. Όσοι παράγετε ντομάτες σε θερμοκήπια ή χωράφια να ξέρετε ότι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για την εκτροφή βομβίνων. Μπορείτε να βοηθήσετε και το περιβάλλον αλλά και την ποιότητα αλλά και την ποσότητα της παραγωγής σας.

Στράτος Σαραντουλάκης
Μελισσοκόμος

(με πηγές από: huffingtonpost, Wikipedia)

Οι οικόσιτες μέλισσες αποτελούν οικεία εικόνα και οι απειλές που αντιμετωπίζουν οι μελιτοφόρες μέλισσες απασχολούν συχνά την επικαιρότητα. Ωστόσο, και οι αγριομέλισσες αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερους κινδύνους. Μια νέα μελέτη για την κατάσταση και των 1965 ειδών μέλισσας της Ευρώπης υποδεικνύει ότι οι η συρρίκνωση των πληθυσμών τους μπορεί να είναι πιο διαδεδομένη απ’ όσο φανταζόμαστε.

Μέχρι σήμερα, η μείωση των οικόσιτων μελιτοφόρων μελισσών αποτελεί κυρίαρχο θέμα στις δημόσιες συζητήσεις, αλλά, σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κόκκινο κατάλογο για τις μέλισσες, το 9% όλων των ειδών μέλισσας απειλείται με εξαφάνιση στην Ευρώπη. Πρόκειται για την πρώτη τέτοια αξιολόγηση της κατάστασης των μελισσών.

Υπάρχουν περίπου 2 000 είδη αγριομέλισσας. Συχνά απειλούνται με απώλεια και κατακερματισμό των οικοτόπων τους, που οφείλονται στην εντατικότερη γεωργική δραστηριότητα, την εκτεταμένη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, την αστική ανάπτυξη και την κλιματική αλλαγή. Οι μέλισσες εξαρτώνται από τους οικοτόπους τους για τη διατροφή τους και, στην περίπτωση μαρασμού ενός οικοσυστήματος, εξασθενίζει παράλληλα και η υγεία των μελισσών, ενώ οι μέλισσες καθίστανται πιο ευπαθείς σε άλλες απειλές, όπως τα φυτοφάρμακα.

Ο κόκκινος κατάλογος, που καταρτίζεται από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παρέχει επισκόπηση της κατάστασης διατήρησης περίπου 6.000 ευρωπαϊκών ειδών, συμπεριλαμβανομένων θηλαστικών, ερπετών, αμφίβιων και εντόμων. Ο προσδιορισμός των ευρωπαϊκών ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση συμβάλλει στον καθορισμό και την εφαρμογή των κατάλληλων δράσεων διατήρησης.

Οι οικότοποι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο

Εκτός από το 9 % των ειδών που ήδη απειλούνται με εξαφάνιση, ένα επιπλέον ποσοστό 5 % των ειδών μέλισσας της Ευρώπης θεωρούνται «σχεδόν απειλούμενα». Τουλάχιστον 150 είδη μέλισσας παρουσιάζουν μείωση του πληθυσμού τους, ενώ η κατάσταση 244 ειδών είναι σχεδόν σταθερή.

Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι για τα μισά περίπου ευρωπαϊκά είδη δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα για να αξιολογηθεί ο κίνδυνος εξαφάνισής τους, ενώ οι πληθυσμιακές τάσεις για το 80 % περίπου των ειδών παραμένουν άγνωστες. Η έκθεση επισημαίνει την επείγουσα ανάγκη διεξαγωγής περισσότερων ερευνών για την κατάσταση και την πιθανή συρρίκνωση των πληθυσμών των μελισσών.

Ο νέος αυτός κόκκινος κατάλογος, που περιλαμβάνει συστάσεις για τη διατήρηση των ειδών και των οικοτόπων τους, θα τροφοδοτήσει με στοιχεία την ενδιάμεση αξιολόγηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για τη βιοποικιλότητα. Η στρατηγική περιλαμβάνει στόχους για την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία της φύσης, την αποκατάσταση των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων και την περισσότερο βιώσιμη γεωργία. Προσδοκάται ότι η επίτευξη όλων αυτών των στόχων θα βελτιώσει την κατάσταση των μελισσών.

Η σωστή διαφύλαξη των οικοτόπων και τα υγιή οικοσυστήματα είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των μελισσών. Οι κατάφυτες με αγριολούλουδα χορτολιβαδικές εκτάσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές και, καθώς είναι εξίσου σημαντικές για τη βιοποικιλότητα γενικότερα, πόσο μάλλον για τις δραστηριότητες αναψυχής και ψυχαγωγίας, η διατήρησή τους αποφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Οι αγριομέλισσες συχνά ειδικεύονται στην επικονίαση συγκεκριμένων φυτών, γεγονός που τις καθιστά πιο αποτελεσματικές από τις μελιτοφόρες μέλισσες. Συνεπώς, η συρρίκνωση του πληθυσμού τους μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες καλλιέργειες, όπως εκείνες των οπωροφόρων.

Η αξία της επικονίασης από τα έντομα ανέρχεται περίπου στα 15 δισεκατ. ευρώ ετησίως στην ΕΕ και το μεγαλύτερο μέρος της πραγματοποιείται από τις μέλισσες. Σε ορισμένα μέρη του κόσμου, όπου παρατηρήθηκε δραματική μείωση των πληθυσμών τους, η επικονίαση με τεχνητό τρόπο επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό τη γεωργία.

Η ποιότητα ζωής είναι συνυφασμένη με το φυσικό περιβάλλον και η ταπεινή μέλισσα αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα παραδείγματα.

Περισσότερες πληροφορίες: O ευρωπαϊκός κόκκινος κατάλογος

πηγή: ec.europa.eu

Η NASA έχει διαθέσει στο κοινό φωτογραφίες από μέρη της Γης που έχουν υποστεί τεράστιες αλλαγές εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας και της υπερεκμετάλλευσης του πλανήτη μας. Έτσι, μέρη που κάποτε διατηρούσαν τα κύρια χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος σήμερα δεν θυμίζουν σε τίποτα την εικόνα που είχαν πριν από 100 ή και 50 χρόνια, χάρη στην ανθρώπινη παρέμβαση, η οποία αποδεικνύεται καταστροφική.

Η θάλασσα Αράλ, Κεντρική Ασία το 2000 και το 2014

Πάγοι Qori Kalis, Περού το 1978 και το 2011

Πάγοι McCarty, Αλάσκα το 1909 και το 2004

Λίμνη Mar Chiquita, Αργεντινή το 1998 και το 2011

Πάγοι Pedersen, Αλάσκα το 1917 και το 2005

Το δάσος Rondonia, Βραζιλία το 1975 και το 2009

Όρος Matterhorn, Άλπεις το 1960 και το 2005

πηγή: brightside.me

Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία του πλανήτη βρίσκεται σε επίπεδα που όμοιά τους δεν έχουν παρατηρηθεί στον πλανήτη εδώ και τουλάχιστον 115.000 χρόνια υποστηρίζουν επιστήμονες, τονίζοντας ότι για την αντιμετώπιση του φαινομένου θα χρειαστούν σημαντικές τεχνολογικές ανακαλύψεις που αναμένεται να κοστίσουν εκατοντάδες τρισεκατομμύρια δολάρια στο άμεσο μέλλον.

Μία νέα επιστημονική εργασία που κατατέθηκε από τον James Hansen, πρώην ανώτερο κλιματολόγο της NASA, και 11 ακόμα ειδικούς, υποστηρίζει ότι η μέση θερμοκρασία του 2016 είναι πολύ πιθανό να ξεπεράσει τους 1,5 βαθμούς πάνω από το μέσο όρο της προ-βιομηχανικής εποχής, ακολουθώντας μία αυξητική τάση που έχει δει τις θερμοκρασίες στον πλανήτη να αυξάνονται με ποσοστό 0.18 βαθμούς κελσίου ανά δεκαετία, τα τελευταία 45 χρόνια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτός ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας φέρνει τη Γη στα επίπεδα που παρατηρήθηκαν για τελευταία φορά την περίοδο που οι επιστήμονες ονομάζουν «Eemian», μία μεσο-παγετωνική εποχή που ολοκληρώθηκε πριν από 115.000 χρόνια, όταν στον πλανήτη υπήρχε πολύ λιγότερος πάγος και η στάθμη της θάλασσας ήταν 6-9 μέτρα πιο ψηλά απ’ ότι σήμερα.

Η εργασία υποστηρίζει με βεβαιότητα ότι για να επιτευχθούν οι στόχοι που συμφωνήθηκαν στη Συμφωνία για το Κλίμα που υπογράφτηκε πέρυσι στο Παρίσι για την αποφυγή της κλιματικής αλλαγής, θα χρειαστεί να ξοδευτούν 104-570 δισ. δολάρια μέσα στον επόμενο αιώνα, με «υψηλό ρίσκο και αβέβαιο αποτέλεσμα» για την επιτυχία του εγχειρήματος.

«Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη που έχει αρχίσει να υπερισχύει στο πρόβλημα του κλίματος», τονίζει ο Χάνσεν, ο οποίος έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής στη δημόσια σφαίρα με την κατάθεσή του στο αμερικανικό Κογκρέσο τη δεκαετία του ’80. «Αυτή η παρανόηση βασίζεται στη συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι, για την οποία οι κυβερνήσεις άρχισαν να αυτό-χειροκροτούνται, αλλά τα επιστημονικά αποτελέσματα δεν συνάδουν». «Ακόμη και με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις (μελλοντική μείωση των ρύπων σε παγκόσμια επίπεδο) θα κοστίσει τρισεκατομμύρια δολάρια. Δυνητικά, νέοι άνθρωποι αναμένεται να αναλάβουν την ευθύνη μίας κατάστασης που θα έχει ξεφύγει από τον έλεγχό τους. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα μπορούν να πάρουν τα συμφωνηθέντα μέτρα».

Μία σειρά από πρόσφατες μελέτες αμφισβητούν το κατά πόσο η παγκόσμια θερμοκρασία θα παραμείνει εντός του ορίου των 1.5 βαθμών κελσίου που συμφωνήθηκε στο Παρίσι. Το συγκεκριμένο όριο ασφαλείας, ή και ακόμη το όριο των 2 βαθμών που συνάντησε τη θετική ανταπόκριση 195 εθνών, εξαρτάται από μη-ανεπτυγμένες τεχνολογίες που θα επιχειρήσουν να απομακρύνουν τα αέρια του θερμοκηπίου από την ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο περιορισμός των εκπομπών αερίων ρύπων θα συμπληρώνεται από μια εκτεταμένη μετατροπή βιοκαυσίμων που θα καίγονται για την παραγωγή ενέργειας. Οι ρύποι που θα εκλύονται από τη διαδικασία αυτή, θα θάβονται κάτω από το έδαφος. Μπορεί επίσης να χρειαστεί κάποιο είδος φουτουριστικής, τεχνολογίας του μέλλοντος που θα είναι σε θέση να απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα απευθείας από την ατμόσφαιρα.

πηγή: Lifo με στοιχεία από τη Guardian

Ένα μετεωρολογικό φαινόμενο σπάνιο για την Ανατολική Ευρώπη αναμένεται να επισκεφθεί τη χώρα μας κατά τις επόμενες ημέρες: το Rex Blocking, ένας μηχανισμός που δημιουργείται συνήθως στη Δυτική Ευρώπη, θα προκαλέσει αισθητή πτώση της θερμοκρασίας στην Ελλάδα, με τον υδράργυρο να πέφτει έως και 7 βαθμούς Κελσίου.

Παρότι αυτό το καιρικό φαινόμενο δεν απαντάται συχνά στην περιοχή μας, η απότομη εναλλαγή του καιρού αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο του Οκτωβρίου, ο οποίος φημίζεται για τα ακραία ρεκόρ και την αστάθειά του. Ενδεικτική είναι 3η Οκτωβρίου 1991, όταν στην Αθήνα η θερμοκρασία έπεσε από τους 38 βαθμούς Κελσίου στους… 16.

Γνωστό είναι, επίσης, το «καλοκαιράκι του Αγίου Δημητρίου» ή «καλοκαιράκι του Αγίου Μαρτίνου» για τους Ιταλούς, όπως ονομάζεται η καλοκαιρία που εμφανίζεται συχνά κατά το τρίτο δεκαήμερο του μήνα. Όπως εξηγούν οι μετεωρολόγοι, ο Οκτώβριος -ή αλλιώς ο Μάρτιος του φθινοπώρου- είναι ένας μεταβατικός μήνας με πολλά πρόσωπα: από σφοδρό κρύο μέχρι καλοκαιρινές ζέστες.

Συχνότερο στη Δυτική Ευρώπη

«Οταν η ροή των αερίων μαζών στην ατμόσφαιρα είναι τέτοια που τα βαρομετρικά συστήματα εμποδίζονται να κινηθούν από τα δυτικά προς τα ανατολικά, λέμε ότι δημιουργείται εμποδισμός ή αλλιώς blocking. Ένας τέτοιος εμποδισμός, ο οποίος καλείται Rex Blocking προς τιμήν του Αμερικανού μετεωρολόγου Daniel Rex, που μελέτησε το φαινόμενο το 1950, θα δημιουργηθεί από αύριο στα Βαλκάνια. Το φαινόμενο αυτό, αν και είναι συχνότερο στη Δυτική Ευρώπη, εμφανίζεται και στην περιοχή μας. Είχε μελετηθεί εκτεταμένα κατά τη δεκαετία του 1950 στη Σχολή του Σικάγου, καθώς είχε διαπιστωθεί ότι σχηματιζόταν πάνω από τις ακτές των ΗΠΑ. Η Ελλάδα συνήθως επηρεάζεται από συστήματα Omega Blocking, που ονομάζονται έτσι από το σχήμα τους το οποίο προσομοιάζει στο ελληνικό γράμμα Ω» εξηγεί μιλώντας στο «Έθνος» ο διευθυντής της ΕΜΥ Θοδωρής Κολυδάς.

«Πρακτικά αυτό που θα γίνει είναι ότι θερμές αέριες μάζες της Βορειοδυτικής Ευρώπης θα κινηθούν βορειοανατολικά, ενώ ψυχρές αέριες μάζες από την Ουκρανία θα κινηθούν προς τα Βαλκάνια. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί αισθητά η θερμοκρασία στη χώρα μας. Ετσι οι ελάχιστες τιμές θα πέσουν ακόμη και στους 5 βαθμούς Κελσίου στα ορεινά, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές θα κινηθούν στους 10 βαθμούς Κελσίου. Οι μέγιστες θερμοκρασίες θα διαμορφωθούν στη Βόρεια Ελλάδα στους 22 βαθμούς Κελσίου από 29 που είχαμε τις προηγούμενες ημέρες, στην Αθήνα στους 25 βαθμούς από 30-31 των προηγούμενων ημερών και στη Θεσσαλονίκη στους 20 βαθμούς Κελσίου. Η ψύχρα αναμένεται να διαρκέσει τρεις έως τέσσερις ημέρες, ενώ στη συνέχεια η τάση δείχνει ότι η θερμοκρασία θα ανέβει και πάλι» αναφέρει ο μετεωρολόγος.

Απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας

Παρότι οι μετεωρολόγοι χαρακτηρίζουν «παράξενο το να βρίσκεται ακριβώς πάνω από ένα υψηλό βαρομετρικό ένα αποκομμένο χαμηλό», επισημαίνουν ότι οι απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας είναι ίδιον του Οκτωβρίου. «Κάποιες φορές η εναλλαγή γίνεται με θερμές εισβολές από τις ακτές της Αφρικής. Ετσι έχουν σημειωθεί μερικές από τις μεγαλύτερες θερμοκρασίες του Οκτωβρίου» εξηγεί ο κ. Κολυδάς.

«38,4 βαθμοί Κελσίου στις 01/10/1991 στα Σπάτα, 38 βαθμοί στις 02/10/1991 στο Τατόι, 36 βαθμοί στις 23/10/1992 στη Σητεία ή 38,8 βαθμοί το 1991 στο Αργος. Αλλοτε πάλι οι ακραίες αντιδράσεις εκδηλώνονται με ψυχρές εισβολές από την Κεντρική Ευρώπη, με αποτέλεσμα να έχουν καταγραφεί τιμές όπως -6 βαθμοί Κελσίου στην Κοζάνη το 1972, -4,6 βαθμοί στην Ξάνθη το 1987, -5 βαθμοί στις Σέρρες το 1988 ή 1,5 βαθμός στο Τατόι το 1971. Ο Οκτώβριος είναι ένας μήνας γεμάτος μετεωρολογικές εκπλήξεις. Και από αυτόν τον κανόνα δεν θα ξεφύγουμε ούτε φέτος» σημειώνει ο διευθυντής της ΕΜΥ.

ΠΗΓΗ: ethnos.gr